Iedereen die mij een beetje kent en zeker iedereen die met mij heeft samengewerkt weet één ding. Mijn bureau op kantoor gaat doorgaans schuil onder stapels papier, zit volgeplakt met aantekeningenbriefjes en puilt uit van gelezen en ongelezen tijdschriften. Tot groot ongenoegen van mijn collega’s die een stukje geordender zijn. Ik geef het toe, ik ben een verzamelaar. De chaos op mijn bureau heb ik nodig om de chaos in mijn hoofd te kunnen laten werken. Alleen als ik om mij heen kan graaien en met informatie kan puzzelen, kan ik iets zinnigs op papier krijgen.

Om in Hongkong niet zonder achtergrondinformatie te komen zitten, gingen 6 volle mappen puzzelstukjes mee. Hoewel dit tot de nodige kilo’s overgewicht op het vliegveld leidde ben ik blij dat ik ze mee had. De meegebrachte stukken kregen op de hotelkamer, mijn kantoor voor deze drie weken, al snel gezelschap van stapels papier uit het olympische perscentrum en van locale kranten. Het heeft even geduurd, maar inmiddels kan ik met gepaste trots stellen dat hier net zo’n grote bom is ontploft als op kantoor in Nederland. Of misschien wel een grotere zelfs.

In tegenstelling tot op kantoor barst het hier ook nog eens van de opladers voor allerhande mobiele apparatuur, rugzakken om de zooi in rond te slepen en natuurlijk de opengesprongen koffer kleren niet te vergeten. Op het bureautje is nog maar krap ruimte voor mijn laptop. Toch prefereer ik mijn hotelkamer boven het olympische perscentrum als werkplek. Voor de korte nieuwtjes op Horses.nl kan ik daar prima uit de voeten, maar voor de wat langere verhalen voor De Paardenkrant en Bit heb ik toch mijn eigen vertrouwde omgeving nodig.

Op dit moment heb ik maar 2 grote vrezen. De eerste is dat ik op dit moment nog geen idee heb hoe ik alles weer mee naar huis krijg. Ik denk dat ik het één en ander zal moeten achterlaten. Mijn tweede vrees -let op collega’s goed lezen- is dat mijn bureau op kantoor bij thuiskomst blijkt te zijn opgeruimd. Daar hebben de achterblijvers namelijk een beetje een handje van, niet wetende dat in de stapels ergens nog een aantal ‘gouden’ verhalen moeten liggen. Ik ben benieuwd of ik ze nog kan terugvinden…

Klik hier voor een grotere afbeelding.