Nog een paar uurtjes voordat de springfinale, het laatste onderdeel van de hippische Olympische Spelen in Hongkong, begint. Nerveus kijken de organisatoren naar hun locale ‘buienradar’. Na tyfoon Kammuri komt nu zijn broertje Nuri eraan. Zoals het er nu uitziet gaat het allemaal net goed, de wedstrijdleiding heeft besloten dat de finale door kan gaan. Waarschuwingen zijn echter wel van kracht. Binnen 24 uur komt de tyfoon aan land, waarschijnlijk in de buurt van Hongkong. Totdat het hier weer echt losbarst moeten we rekening houden met windsnelheden tot 70 kilometer per uur en tropische regenbuien. Iedereen duimt ervoor dat de finale niet in het water valt. Ik kan niet wachten tot de overgebleven Nederlandse springruiters Gerco Schröder, Angelique Hoorn en natuurlijk Marc Houtzager in de baan verschijnen. Bovendien zie ik uit naar de ronde van Jos Lansink met zijn fenomenaal springende Cumano.

Toch zie ik ook die regen wel zitten. Zelf kan ik namelijk wel wat afkoeling gebruiken, figuurlijk gesproken dan. Ik word helemaal gestoord van mijn tot gisteren trouwe laptopje. Fier heeft hij zich de afgelopen week door mijn geratel op het toetsenbord geslagen. Helaas haalt hij de finale niet in topvorm. Hij is stokkreupel, om in paardentermen te blijven. Alle verbindingen met het netwerk van Horses.nl liggen eruit, dat terwijl ik naast de reguliere verbinding nog speciaal een noodvoorziening had laten installeren. Maar vrees niet, na plan A en plan B treedt nu plan C in werking. Zolang ik nog verbinding kan krijgen met het internet komen de artikelen toch nog via livemail naar Nederland. En als dat niet meer lukt? Tja, de postduiven hebben hier vogelgriep en rooksignalen waaien door de tyfoon weg dus dat wordt ook niets. Waarschijnlijk bel ik ver verhalen dan maar per telefoon door. Dan kunnen ze op kantoor hun toetsenbord teisteren en zet ik dat kreng hier in de regen.