Een paar jaar geleden toen ging ik op paardrijden bij t' Geerdink. Ik wou daar veel leren en ik hoopte dat ik daar zou blijven rijden en uiteindelyk les zou geven. Tja ik was 6/7 en wat dacht ik allemaal wel niet. Ik dacht dat ik net zoals Anky van Grunsven zou worden. Dus niet, ik durfde weinig maar ze waren heel behulpzaam. Toen kwam er een nieuwe eigenaar die ons les zou geven. Ze vond alles goed als je maar niks verkeerd deed. We hadden 2 fjorden daar, Odin en Bram. Maar ik was bang voor ze, dus de eigenaar Mina heet ze, zei dat ik Odin of Bram 1 van de 2 even moest vasthouden. Maar ik durfde niet. Ze werd boos op me en zei dat als ik toch niks durfde waarom ik niet van paardrijden afging. Dat was voor mij de druppel. Ik ging eraf, toen heb ik een paar jaar niet gepaardrijd. 2 jaar geleden ben ik weer begonnen, ik vroeg aan mijn moeder of ik op paardrijden mocht bij een echte manege, maar ze vond het te duur. Na lang zeuren mocht het van mijn vader. Ik kwam eerst in de privé les. Na 4 keer daar te hebben gereden mocht ik door naar de beginners les. Ik heb daar ongeveer anderhalfjaar gereden. Uiteindelijk vond ik het saai en ik wou eens door naar een andere groep. Toen mocht ik door, naar de gevorderden groep. Daar zit ik nu nog steeds, ik rij daar nu ongeveer 2/3 maand. Maar ik begin het nu al weer saai te vinden. Omdat ik niet erg lang ben mag ik niet op hele grote paarden, maar wel op de kleintjes. Maar die heb ik al bereden in de beginners groep. Me moeder zegt dat ik er uiteindelijk wel kom, maar misschien ga ik naar een andere manege. Soms moet je nieuwe uitdagingen aangaan. Daar ben ik nu wel achtergekomen. Ik hoop dat ik wat berijk in de paardensport, dat zou ik helemaal te gek vinden. En mijn grootste wens is, om zelf ooit een paard te krijgen, en natuurlijk om Anky van Grunsven in het echt te ontmoeten.

Denise.