reacties
Ik ben van mening dat een combinatie pas een winstpunt verdient als de jury op dat moment van mening is dat de combinatie de kwaliteiten heeft om een klasse hoger te kunnen starten. Daar zou een winstpunt op gebaseerd moeten zijn.
Helaas zijn mensen nogal "geil" op het behalen van winstpunten en stromen ze inderdaad vaak binnen met de hakken over de sloot. Hoe ze er aan komen? door te hoge punten!
Bij 65% 1 winstpunt zou misschien een goede verbetering zijn. Mensen TE laag punten om te voorkomen dat ze een winstpunt krijgen is tenslotte ook niet de bedoeling en demotiverend.
6jes rijden is niet goed genoeg voor een klasse hoger heel simpel.
Jury, Maasdijk | 06-06-2010 | 20:23:59
Het heeft mij altijd verbaasd dat in de klassen B t/m L een punt wordt gegeven voor verzorging. Je mag er toch vanuit gaan dat iedere ruiter die in de dressuurring verschijnt, weet hoe hij/zij het paard en zichzelf moet presenteren. Ik vind het, zoals eerder vermeld, een goed idee om in iedere klasse het onderdeel "happy athlete" (of vergelijkbaar) toe te voegen, er van uitgaande dat jury's dan ook weten wat dat inhoudt.
Een reactie op Laura Ginsel uit Lisse. Je schrijft dat volwassenen ervaren paarden moeten kopen om daar goed op te leren rijden. Aan een ervaren paard zit ten eerste een kostenplaatje vast. Niet iedereen heeft de beschikking over een vette bankrekening. Voorts bestaat het gevaar dat men denkt: als ik een Z-paard koop, fiets ik met gemak door de ring. Zo werkt het niet, want een Z-paard onder een onervaren ruiter zonder goede instructie blijft geen Z-paard.
Jonge ruitertjes op doorgereden pony's. Snap jij de achterliggende gedachte wel? Papa en mama moeten hun kind zien presteren, dus een dure doorgereden pony is geen probleem. Voorts kan je kinderen op een doorgereden pony niet vegelijken met volwassenen op een doorgereden paard. Is dat het uitgangspunt van een jury, of begrijp ik het nu verkeerd?
Wat ik zelf doe is niet in de eigen omgeving blijven hangen (heb je vaak dezelfde jury) maar naar wedstrijden gaan die verder weg liggen, vreemd terrein en vreemde jury, waarvan ik niet weet of ze de punten kado geven. En die jury ziet ook eens een vreemde in de ring. Het is een wisselwerking.
Voorts vind ik dat iedere ruiter/amazone zich constant een spiegel moet voorhouden: buiten het feit dat je plezier moet hebben in het rijden van een proef, moet je jezelf goed voor ogen houden of je paard en jij wel klaar zijn voor de hogere klasse als je 10 winstpunten hebt gehaald. Wat heb je eraan om bijv. te kunnen zeggen: "ik rij M2" , maar vervolgens gedurende lange tijd nog geen winstpunt weet te behalen.
Een aantal keren 2 winstpunten behalen bij verschillende juryleden vind ik overdreven en niet het ultieme doel om te promoveren. Er zijn nu eenmaal juryleden waarbij je dat nooit zal halen en waarbij je het met gemak haalt. Ik vind het belangrijk om plezier te houden in je wedstrijden, goed te kijken naar je eigen mogelijkheden en zeker naar die van je paard en vooral de tijd nemen. Liever wat later in de Z met regelmatig winst dat vroeg in de Z zonder enige winst.
Angelique, Brabant | 24-05-2010 | 09:12:58
@ Giny,
Mijn suggestie zou zijn:
De punten blijven punten, alleen punt voor verzorging wordt vervangen door voldoende/onvoldoende.
De winstpunten worden alleen verwerkt bij voldoendes voor de eindpunten en eventueel voor de punten die specifiek voorbereiden op de volgende klasse. De combinatie met de meeste punten wint de wedstrijd, winstpunten staan hier los van.
Kunnen de punten (m.n. in de lagere klassen) niet vervangen worden door de beoordelingen slecht - onvoldoende - voldoende - goed? Onderdelen met weinig punten kunnen zo niet meer gecompenseerd worden door onderdelen met veel punten. Overgang naar een hogere klasse kan pas als voor belangrijke onderdelen (rechtgerichtheid, balans, ruggebruik, enz.) een bepaald aantal malen voldoende of goed is gescoord.
juryleden kunnen nu wel klagen over de manier waarop paarden in de ring gereden worden, maar die ruiters rijden niet voor niets zo.
Ze krijgen toch allemaal les?
Misschien schort er dan wel iets aan de manier waarop wordt lesgegeven.
Maar ook juryleden zien niet eens altijd het verschil tussen een losgelaten paard die zijn ruiter laat zitten, of een paard dat vastzit in de rug maar in het krulletje loopt. Omdat juryleden en instructeurs allebei moeten beoordelen, (de een doet dat in de ring, de ander doet dat in de les), zie je dat daar een hele hoop fout gaat. Misschien moet daar eens verbetering in worden aangebracht.
Gewoon kunnen KIJKEN naar een paard, hoe het beweegt, hoe het zich voelt. En dat kunnen signaleren. Dat is al een hele kunst.
Dat kunnen velen niet, waaronder juries en instructeurs.
En tot wie moet je je dan wenden als ruiter zijnde, wil je correct geinstrueerd worden en beoordeeld voor je rijden?
Hoi Natascha
Ik ben het volledig met je eens! Super uitleg van een bekend probleem.
Ruiters houden mijns inziens te weinig rekening met de 'Happy Athlete' in hun paard.
Te vaak zie ik paarden voorbij komen die weinig aan het been zijn, weinig impuls hebben en weinig ontvankelijk zijn voor de hulpen van ruiter.
Vaak ligt de oorzaak niet bij het paard, maar bij de ruiter zelf, zonder dat diegene zich daar bewust van is. Sommige ruiters concentreren zich te veel op snel promoveren in plaats van 'verantwoord promoveren', wanneer je echt je huidige klasse bent ontgroeit. Hier ligt in mijn ogen ook een taak voor de instructie.
Zelf heb ik een 5 jarig paard in de L1 lopen en ik heb de punten om te promoveren, maar ik maak de bewuste keuze het niet te doen, omdat ik vind dat hij er nog niet klaar voor is. Afgelopen weekend legde 1 jurylid de vinger precies op de goede plek: Meer impuls, meer nageeflijkheid en scherper voor de zijwaartse-voorwaartse hulpen.
Als jurylid moet je nog wel eens uitleggen waarom je geen winstpunt hebt toegekend, 'want het paard liep super.' Pas nog kwam een zeer teleurgestelde amazone naar me toe: 'ze had nog nooit zulke lage punten gekregen!'Zelf zag ze niet in, zelfs niet met de videobeelden erbij, dat het paard ontzettend scheef liep en niet gelijk was in zijn aanleuning en stellingen. Toegegeven: het was een leuke combinatie met potentie tot meer, maar daar geef je geen punten voor in de proef.Een jury wordt geacht datgene te beoordelen wat een combinatie laat zien in de proef.
Helaas zal de dressuur altijd een subjectieve beoordeling behouden. Wat de ene jury een 7 waard vind, beoordeeld een ander met een 6 omdat zij net iets anders heeft gezien. Hier kun je 10 of meer jurybijscholingen per jaar aan besteden zonder dat ik daar al te veel effect van verwacht.
Je bent en blijft als ruiter afhankelijk van de mening van de ander in de auto of het hok.
Nog even over de selectieprocedure voor juryleden dressuur: die is flink aangescherpt. Ik heb zelf de nieuwe procedure doorlopen en die is niet makkelijk. Hopelijk levert dit voor een deel al een betere kwaliteit van het jurycorps.
Wat is het doel van een dressuurwedstrijd?
- Plezier en motivatie
- Ontwikkeling van ruiter en paard
- Competitie
Ik mag hopen dat een combinatie van deze doelen bij iedere ruiter leeft.
Over motivatie heeft al een eerder artikel op horses.nl gestaan. Ook dit wordt heel verschillend door de deelnemers en hun omgeving ervaren. Sommige ruiters menen hun motivatie enkel en alleen uit die winstpunt te kunnen halen.
Vroeger kon men bij 5 winstpunten al over naar een hogere klasse. Ik weet nog wel dat ik mij al ruiter grote zorgen maakte over de verdubbeling van deze eis. Achteraf waren deze zorgen volledig onterecht en vind ik het een goede beslissing geweest.
Het nog verder verhogen van het aantal winstpunten naar bijvoorbeeld 15 zou niet mijn voorkeur hebben omdat we dan ook de zorgvuldig thuis trainen benadelen doordat zij ook gedwongen worden om meer wedstrijden te rijden.
Het in het artikel aangehaalde voorstel qua zwaartetoekenning lijkt me wat ingewikkeld maar je zou bijvoorbeeld wel bepaalde onderdelen dubbel kunnen laten meetellen. Misschien een volgende stap naar perfectie.
Dat de kwaliteit van de jury’s omhoog kan…… helemaal mee eens. De KNHS heeft het toelatingsregime voor de opleiding al aangepast. Een goed initiatief maar of deze aanpassing voldoende en de juiste is?
Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik de oplossing hiervoor ook niet weet. De scholing van het jurylid gebeurt nu nog grotendeels door zijn of haar omgeving (bijvoorbeeld door een instructeur of een eerder gevolgde opleiding) en naar mijn mening onvoldoende op die 8 avonden cursus en de jaarlijkse bijscholingsavond.
Moeten de cursus en/of toelatingseisen verzwaard worden? Ik ben bang dat er dan mensen afhaken indien zij voor dit vrijwilligerswerk nog meer vrije tijd moet investeren. Of krijgen we juist een nieuwe lichting aspirant juryleden die zich nu nog niet hebben opgegeven omdat zij zich niet willen wagen aan de huidige kwaliteit?
En wat dan te doen aan bij/herscholing van de zittende juryleden?
Wat te doen aan wedstrijdorganisaties die alleen maar bepaalde (sinterklaas) juryleden uitnodigen?
En niet geheel onbelangrijk, wat te doen aan de verkeerde doelen van de ruiter en zijn directe omgeving?
Nog een hoop vragen voor mij dus, waar ik helaas de antwoorden (nog) niet op weet.
Het blijft makkelijker om aan te geven waar het beter moet dan de bijbehorende werkende oplossing te bedenken!
Elly Cardinaal, Putterhoek | 18-05-2010 | 07:09:18
Ik vind 10 winstpunten behoorlijk wat, en 10 keer een mazzeltje zul je echt niet snel halen. Dan kom je een klasse hoger jezelf echt wel tegen. Vroeger mocht je met 5 punten over, dat werden er 10 omdat er gezegd werd dat mensen vaak te snel overgingen. Tja, je kunt hooguit 1 klasse te hoog starten, want dan haal je daar geen punten meer totdat het wel in orde is.
Het valt mij op dat juryleden vaak niet op 1 lijn zitten en dat sommigen er gewoon openlijk voor uitkomen dat ze een bepaald paard niet mooi genoeg vinden voor de dressuur.
Wat nu als die haflinger of dat eenvoudige paard nu wel de oefeningen technisch goed uitvoert, maar gewoon van nature swung en uitstraling mist? Is het dan nog steeds maar een 6 waard omdat het zo'n eenvoudig paard is? Tja, dan kan die ruiter nooit een winstpunt halen, want 1 klein foutje maken en hup daar gaan je 180 punten.
En waarom kan het gebeuren dat een cijfer op houding en zit in 5 minuten tijd van een 7 naar een 5 gaat, of andersom?
Ik denk dat als je bepaalde onderdelen voldoende moet hebben voor een winstpunt, dat je dan juryleden krijgt die eerst die onderdelen overslaan, dan gaan tellen en vervolgens denken van 'ja, winstpunt waard, dus zet er maar een 7 neer', of 'nee, dus doe maar een 5 op dat onderdeel'. Dat gebeurt nu ook al, eerst tellen en dan pas de laatste onderdelen invullen.
Overigens, ik ga niet altijd direct over, het gevoel moet ook goed zijn. Soms rij ik wel 20 punten in een klasse voordat ik overga, en soms direct bij de 10 punten. En misschien dat ik met een volgend paard ook wel eens versneld zal promoveren of een klasse over zal slaan. Hangt ook af van wat m'n instructeur zegt.
Verder krijgt mijn paard een afwisselende training zodat hij niet afgestompt raakt: buitenritten, springen, dressuur. Want daardoor hou je ook een happy athlete. Alleen maar dressuurrondjes stompen af, dan mag de basis nog zo goed zijn, het zal een zuurpruim in de ring worden van 'oh nee, al weer die rondjes.'
Tja, Ergens | 17-05-2010 | 14:56:10
Een blij paard in de ring daar gaat het om. Met sprekende oortjes en plezier uitstralend, dansen in eenheid met de ruiter.
Als jury gaat het mij aan het hart dat we in nederland met goed gebouwde en mooie paarden er soms zo weinig van terecht brengen in de ring.
Inderdaad in de lagere klassen[tot M1] zie je nog sprankelende ongedwongen oefeningen. Daarna gaat het snel bergaf; eng in de nek; strakke bovenlijn; in de krul getrokken. Als jury kunnen wij natuurlijk opmerkingen en aanbevelingen meegeven. Maar om hier echt verbetering in te brengen zal men toch bij de instructie moeten beginnen.
De tip van Laura Bechtolsheimer is mij uit het hart gegrepen: ALS JIJ HET WERK MET JE PAARD MET PLEZIER DOET, DAN HOUDT HET PAARD ER OOK PLEZIER IN. LUISTER DAAROM NAAR JE PAARD EN GEEF HET DE TIJD DAT HET NODIG HEEFT.
Kees Tops Hoogemierde.
Kees Tops, Hoogemierde | 17-05-2010 | 11:45:22
Ik ben het ten eerste helemaal met Natascha eens, maar irriteer mij wel eens aan de term mensen met paarden. Ik ben zelf ook zo'n mens met paarden, wel van klein kind af aan al helemaal idolaat van ze, maar heb me juist wel heel erg verdiept in het wezen paard en het correct mogelijk rijden en houden van paarden.
Dus leid ik mijn zes jarige paard inderdaad zo op: met ruggebruik, recht etc. etc. ( onder deskundige begeleiding!!) Ik zou op dit moment voor mijn gevoel nog niet eens een correcte B proef kunnen rijden omdat hij nog niet goed voor elkaar is. Dus geen half werk zoals in bovenstaand stuk wordt beschreven! Ik ben van mening dat heel veel mensen met paarden zeer zeker wel goed bezig zijn!
anna-marie, Opperdoes | 17-05-2010 | 10:30:43
Ja het zou leuk zijn als we allemaal van die superjury''s hebben die het rijtechnische gedeelte juist kunnen beoordelen.Maar ook hier wringt de schoen..het zit niet alleen bij de ruiters maar ook bij sommige jury"s die de mooie plaatjes zonder ruggebruik boven een simpel maar correct gereden paard zetten.En dat zijn er helaas nog een hoop..ik denk niet dat minder winstpunten geven dan zin heeft.Ik denk dat het meer zin heeft om de proeven te veranderen zodat er echt op het rijtechnische gedeelte beoordeeld kan worden en dan dus minder op de oefeningen.Zodat een paard die super van achter naar voren veruimd maar niet spectaculair is hogere punten krijgt dan een paard die spectaculair is maar niet van achter naar voor gereden word.
E, W | 17-05-2010 | 08:28:08
ik kan me er helemaal in vinden. ik ben dat hele strenge jurylid. afgelopen weekend nog dertig punten verschil in mijn ring en de ring van mijn collega. ik was streng... heb maar de discussie neergelegd of de ander niet te soepel was..wat natuurlijk iet zo was.
het idee dat je voldoendes (7) moet hebben voor de oefeningen die gevraagd worden in de klasse die je rijd, zijwaarts, aw, sch, binnen, travers e.d buiten de 180 of 204 om, vind ik persoonlijk een heel goed idee en de overweging waard.
want wat Wilma zegt moeten we ook rekening mee houden. het plezier in de sport moet ook blijven en de paarden die Wilma omschrijft zijn er ook. en heel veel. maar als je netjes africht, kun je je oefeningen voor een 7 rijden.
en de verzorging kan wat mij betreft vervangen worden door van het laatste punt uitvoering happy athlete neer te zetten
Er moet inderdaad iets aan gedaan worden want zoals het nu gaat, gaat het helemaal mis.
Met 179 moet een ruiter inderdaat vaak blijer zijn dan met 180, want aan al die winstpunten heb je niets als je ze niet echt verdient hebt maar er zijn inderdaad veel juryleden die het doen om maar aardig gevonden willen worden. En ze worden ook echt vaker gevragen door de organiserende vereniging om dat die graag tevreden ruiters hebben dan komen ze vaker terug en iedere inschrijving is kassa.
Jammer dat de ruiters niet door hebben dat ze zichzelf voor de gek houden en er niet tegen kunnen dat er met een eerlijk, kritisch maar opbouwend oog waar een ruiter iets aan heeft naar gekeken wordt.
Ik zelf ben ook instructrise en jurylid en maak dus ook wekelijks deze ellende mee. sorry dat ik het als ellende benoem maar zo ervaar ik het wel.
Ruiters die ik begeleid en soms als ze echt geen winstpunt verdienen toch krijgen dan kan je praten wat je wil wat er mis ging. maar de ruiters en ouders zeggen dan gerust maar de jury vond het toch wel goed! Dan sta je daar weer lekker hoor dat zeg ik je.
Er zijn ook inderdaad veel te veel mensen met paarden en te weinig paarden mensen.
Maar de lol gaat er wel vanaf voor ons als paardenmens om dit soort mensen te moeten begeleiden.
Maar het zit ook vaak al mis in de opvoeding hoor, als ik hoor wat een grote mond er op zit tegenover de ouders en dat soort gaat dan ook zo verschrikkelijk onbeschoft met de pony's en paarden om, daar kan ik niet meer zo goed tegen.
Ik probeer daar heel veel energie in te steken om te leren fatsoenlijk met elkaar en met hun dieren om te leren gaan dan komen de resultaten vanzelf. Maar soms ben je meer opvoedkundig bezig ook naar de ouders toe dan met paardrijlessen.
Maar de ouders durven niet meer op te treden tegen hun eigen kinderen, ze houden dan maar hun mond, bang voor de reactie van hun kind en laten ze maar heen doen. FOUT FOUT
Het komt zo vaak voor dat ik de ruiter er van af zou halen, pony laden en naar huis zou rijden en voorlopig kwamen ze niet in de stal als het aan mij zou liggen. Dan naar goede gesprekken zouden ze het weer eens kunnen gaan proberen.
Maar dat durven de ouders niet meer aan te gaan.
Als jury word ik ook wel eens benaderd door ruiters en/of ouders na een wedstrijd dat ze het niet snappen dat ze geen winstpunt hebben gekregen, ik probeer het ze dan uit te leggen en soms begrijpen ze het en doen er iets mee, maar meestal zijn ze erg teleur gesteld en soms ook erg boos en onfatsoenlijk.
Maar ik ben toch niet de veroorzaker maar alleen degene die het beoordeeld.
Pas geleden komt er een moeder naar me toe die niet snapt dat haar dochter na een jaar wedstrijd rijden nog geen winstpuntje heeft gehaald in de B, en ze heeft er maar 1 nodig want ze wil gaan springen. Toen heb ik geantwoord: Is het u dochter? ja zei ze, waarop ik zei; ben me maar dankbaar dat ik ze ook geen winstpunt heb gegeven want dan bescherm ik ze ervoor dat met die rijkunsten van haar dochter het levens gevaarlijk zou zijn om zo een springparcour in te gaan en heb ze gezegt om er iemand bij te halen die ze eerst eens gaat leren paardrijden want daar begrepen ze echt niets van.
Bij mijn eigen zoon had ik jaren geleden al afgesproken toen hij ook interesse kreeg om te gaan springen, dat niet de KNHS bepaalt wanneer je mag gaan springen maar dat ik dat bepaal en wel na het behalen van 1 winstpunt in de L2 die verdiend zou zijn en dat bepaal ik ook zelf, dan zouden we een springruiter gaan benaderen en die zou dan een keer in de week komen om hem te gaan begeleiden en zouden we wel kijken wanneer je er klaar voor bent. Dat hebben we zo afgesproken en ook gedaan daar is dan ook geen discussie over.
Als ik nu op een concours langs de springbak sta of bij het los- springen dan vraag ik me af waarom de KNHS daar geen begeleiding bij zet want het is levensgevaarlijk wat daar gebeurd.
Hopelijk wordt er iets mee gedaan zodat de paardensport weer leuk wordt, dit is ook in het welzijn van de paarden en pony,s, maar ook voor mij.
Elly Bouwmans, Nuland | 17-05-2010 | 00:54:23
Ik ben het hier best mee eens, maar er is ook een maar! Er zijn ook mensen die nu niet direct een top-dressuur-paard hebben. Ook zij beleven veel plezier aan de paardensport, zij gaan wel regelmatig een buitenrit maken en/of maken ook een sprongetje. Deze mensen willen toch ook af en toe een dressuurproefje rijden omdat ze zichzelf beter willen maken. Zij kennen de tekort komingen van het paard en zichzelf en zij willen af en toe proefje rijden om te zien of de oefening vruchten afwerpt. Zij weten dat, als zij bij wijze van spreken de winstpunten in de L gehaald hebben en dat steeds gebeurd met 182 pnt. dat dan de top bereikt is van hun kunnen. Maar het paard mag blijven tot dat hij oud is.......
Wilma, Delft | 16-05-2010 | 22:52:01
Helemaal mee eens!
babette, meteren | 16-05-2010 | 22:10:22
Volgens mij ben jij een op en top paardenvrouw met het hart op de juiste plaats. Laat de instructeurs, die alleen willen scoren en hun leerlingen met hun paarden over de kop jagen eens even goed lezen wat hier boven staat en eens hun gedachtengang laten gaan over het hoe en waarom. Je stuurt een peuter toch ook niet naar de universiteit ?. Ik heb dat altijd vergeleken met de paarden die ik onder mijn hoede had. Laat ze tot ontwikkeling komen .Ik liet mijn leerlingen pas starten in de B als ze bijn L-1 klaar waren en zo verder. Sommige juryleden zien vaak alleen het mooie dure met veel beweging, maar de gewone dieren met zeer goede basis , maar geen show elelment of bekende vader zien ze over het hoofd.
Ik ben het duidelijk met bovenstaande eens wat Natascha Meijer aankaart
groet wies
Heerlijk om dit te lezen. Gelukkig komen steeds meer mensen hier mee voor dag.
Dat constante gejank van sommige ruiters dat je een streng jury lid bent, of hun paard dit of dat.
En jammer genoeg komt het nog al eens voor dat de nodige juryleden graag punten weg geven in de hoop vaker te mogen komen jureren.
Ze beseffen echter niet dat ze hiermee een paard in een hogere klasse laten komen waar het nog niet aan toe is. En wordt hier niets aan gedaan dan zal de ellende alleen maar erger worden.
R. Geurtsen, Hellum | 16-05-2010 | 21:20:37
Beste Laura,
Ik denk beslist niet dat het onwil is van de ruiters. Maar wel onwetendheid. Menigeen denkt echt dat de halswervelkolom van de schoft onder de manenkam naar het hoofd loopt. Echt waar. En alleen dat stukje uitleggen levert in mijn ervaring al resultaat.
Het systeem in de puntenregeling zou ruiters er sneller toe moeten brengen zich te verdiepen in het trainen van een paardenlichaam en daarbij goede hulp te zoeken.
En ik denk zeer zeker dat het jurycorps betere kennis zou moeten hebben over het paardenlichaam en de inwerking van de ruiter en hun commentaar in die zin beter zou moeten verwoorden en punten.
Natascha, je bent gelukkig niet de enige die deze wantoestanden in de dressuurringen constateert, ook Sjef Jansen en John Swaab hebben hun mening al gespuid.
Vandaag heb ik weer gejureerd, in de Z1/Z2 klasse wel een paar leuke paarden gezien maar het gereden zijn was weer niet zo best....geen ruggebruik, op de voorhand, aanleuning die niet fijn is, enz enz.
Gelukkig wel een paar leuke pony's in de M gezien, dat was een verademing. Het kan dus wel, jonge ruitertjes op doorgereden pony's, dat zouden de volwassenen ook moeten doen, ervaren paarden kopen om daar goed op te leren rijden.
Helaas is de trend in de paardensport zo veranderd dat ruiters en amazones alleen maar aan winstpunten en promoveren denken en het welzijn van het paard helemaal buiten beschouwing wordt gelaten. Wie denkt er nog aan om zijn of haar paard lekker fris in het koppie te houden door veel af te wisselen met het werk, een keertje een sprongetje te maken of lekker uit te waaien in het bos? De meesten durven niet eens te paard van de dam af....en dat gaat dan dag in dag uit rondjes rijden om winstpunten te verzamelen, dan mogen wij juryleden weer tegen combinaties aan kijken die nog nooit van de term "Happy Athlete" hebben gehoord!
Er moet echt structureel iets gaan veranderen, voor het welzijn van al die brave paarden, er zijn te weinig paardenmensen en teveel mensen met paarden....
He he eindelijk eens iemand die een onderbouwde mening heeft waar ik voledig achter sta. Mensen zijn blij met een winstpunt al is het met de hakken over de sloot. Maar waar zt dan de "drive"om te verbeteren als dat al voldoende is. Winstpunten die continue rond 190 of hoger zijn dan ben je pas na mijn mening klaar om te promoveren.
Sandra, Terschelling | 16-05-2010 | 20:40:37
Ben het helemaal met de schrijfster eens. Ik zie zoveel paarden/pony's zonder fatsoenlijk ruggebruik en de juiste bespiering toch steeds een klasse hoger komen. Onbegrijpelijk. Zielig voor de ruiter? Dat is geen argument voor een jury. Zielig is het alleen voor het paard, die door ondeskundige opleiding oefeningen moet doen, waarvoor het fysiek niet fatsoenlijk is voorbereid.
Louise, Enschede | 16-05-2010 | 20:21:32
Door gebruiker om 06-06-2010 20:23:59
Ik ben van mening dat een combinatie pas een winstpunt verdient als de jury op dat moment van mening is dat de combinatie de kwaliteiten heeft om een klasse hoger te kunnen starten. Daar zou een winstpunt op gebaseerd moeten zijn.
Helaas zijn mensen nogal "geil" op het behalen van winstpunten en stromen ze inderdaad vaak binnen met de hakken over de sloot. Hoe ze er aan komen? door te hoge punten!
Bij 65% 1 winstpunt zou misschien een goede verbetering zijn. Mensen TE laag punten om te voorkomen dat ze een winstpunt krijgen is tenslotte ook niet de bedoeling en demotiverend.
6jes rijden is niet goed genoeg voor een klasse hoger heel simpel.
Door gebruiker om 24-05-2010 09:12:58
Het heeft mij altijd verbaasd dat in de klassen B t/m L een punt wordt gegeven voor verzorging. Je mag er toch vanuit gaan dat iedere ruiter die in de dressuurring verschijnt, weet hoe hij/zij het paard en zichzelf moet presenteren. Ik vind het, zoals eerder vermeld, een goed idee om in iedere klasse het onderdeel "happy athlete" (of vergelijkbaar) toe te voegen, er van uitgaande dat jury's dan ook weten wat dat inhoudt.
Een reactie op Laura Ginsel uit Lisse. Je schrijft dat volwassenen ervaren paarden moeten kopen om daar goed op te leren rijden. Aan een ervaren paard zit ten eerste een kostenplaatje vast. Niet iedereen heeft de beschikking over een vette bankrekening. Voorts bestaat het gevaar dat men denkt: als ik een Z-paard koop, fiets ik met gemak door de ring. Zo werkt het niet, want een Z-paard onder een onervaren ruiter zonder goede instructie blijft geen Z-paard.
Jonge ruitertjes op doorgereden pony's. Snap jij de achterliggende gedachte wel? Papa en mama moeten hun kind zien presteren, dus een dure doorgereden pony is geen probleem. Voorts kan je kinderen op een doorgereden pony niet vegelijken met volwassenen op een doorgereden paard. Is dat het uitgangspunt van een jury, of begrijp ik het nu verkeerd?
Wat ik zelf doe is niet in de eigen omgeving blijven hangen (heb je vaak dezelfde jury) maar naar wedstrijden gaan die verder weg liggen, vreemd terrein en vreemde jury, waarvan ik niet weet of ze de punten kado geven. En die jury ziet ook eens een vreemde in de ring. Het is een wisselwerking.
Voorts vind ik dat iedere ruiter/amazone zich constant een spiegel moet voorhouden: buiten het feit dat je plezier moet hebben in het rijden van een proef, moet je jezelf goed voor ogen houden of je paard en jij wel klaar zijn voor de hogere klasse als je 10 winstpunten hebt gehaald. Wat heb je eraan om bijv. te kunnen zeggen: "ik rij M2" , maar vervolgens gedurende lange tijd nog geen winstpunt weet te behalen.
Een aantal keren 2 winstpunten behalen bij verschillende juryleden vind ik overdreven en niet het ultieme doel om te promoveren. Er zijn nu eenmaal juryleden waarbij je dat nooit zal halen en waarbij je het met gemak haalt. Ik vind het belangrijk om plezier te houden in je wedstrijden, goed te kijken naar je eigen mogelijkheden en zeker naar die van je paard en vooral de tijd nemen. Liever wat later in de Z met regelmatig winst dat vroeg in de Z zonder enige winst.
Door Natascha Meijer om 19-05-2010 22:20:08
@ Giny,
Mijn suggestie zou zijn:
De punten blijven punten, alleen punt voor verzorging wordt vervangen door voldoende/onvoldoende.
De winstpunten worden alleen verwerkt bij voldoendes voor de eindpunten en eventueel voor de punten die specifiek voorbereiden op de volgende klasse. De combinatie met de meeste punten wint de wedstrijd, winstpunten staan hier los van.
Door g.kasemir om 19-05-2010 17:06:07
Kunnen de punten (m.n. in de lagere klassen) niet vervangen worden door de beoordelingen slecht - onvoldoende - voldoende - goed? Onderdelen met weinig punten kunnen zo niet meer gecompenseerd worden door onderdelen met veel punten. Overgang naar een hogere klasse kan pas als voor belangrijke onderdelen (rechtgerichtheid, balans, ruggebruik, enz.) een bepaald aantal malen voldoende of goed is gescoord.
Door iones om 18-05-2010 15:10:33
juryleden kunnen nu wel klagen over de manier waarop paarden in de ring gereden worden, maar die ruiters rijden niet voor niets zo.
Ze krijgen toch allemaal les?
Misschien schort er dan wel iets aan de manier waarop wordt lesgegeven.
Maar ook juryleden zien niet eens altijd het verschil tussen een losgelaten paard die zijn ruiter laat zitten, of een paard dat vastzit in de rug maar in het krulletje loopt. Omdat juryleden en instructeurs allebei moeten beoordelen, (de een doet dat in de ring, de ander doet dat in de les), zie je dat daar een hele hoop fout gaat. Misschien moet daar eens verbetering in worden aangebracht.
Gewoon kunnen KIJKEN naar een paard, hoe het beweegt, hoe het zich voelt. En dat kunnen signaleren. Dat is al een hele kunst.
Dat kunnen velen niet, waaronder juries en instructeurs.
En tot wie moet je je dan wenden als ruiter zijnde, wil je correct geinstrueerd worden en beoordeeld voor je rijden?
Door lindsje79 om 18-05-2010 10:32:12
Hoi Natascha
Ik ben het volledig met je eens! Super uitleg van een bekend probleem.
Ruiters houden mijns inziens te weinig rekening met de 'Happy Athlete' in hun paard.
Te vaak zie ik paarden voorbij komen die weinig aan het been zijn, weinig impuls hebben en weinig ontvankelijk zijn voor de hulpen van ruiter.
Vaak ligt de oorzaak niet bij het paard, maar bij de ruiter zelf, zonder dat diegene zich daar bewust van is. Sommige ruiters concentreren zich te veel op snel promoveren in plaats van 'verantwoord promoveren', wanneer je echt je huidige klasse bent ontgroeit. Hier ligt in mijn ogen ook een taak voor de instructie.
Zelf heb ik een 5 jarig paard in de L1 lopen en ik heb de punten om te promoveren, maar ik maak de bewuste keuze het niet te doen, omdat ik vind dat hij er nog niet klaar voor is. Afgelopen weekend legde 1 jurylid de vinger precies op de goede plek: Meer impuls, meer nageeflijkheid en scherper voor de zijwaartse-voorwaartse hulpen.
Als jurylid moet je nog wel eens uitleggen waarom je geen winstpunt hebt toegekend, 'want het paard liep super.' Pas nog kwam een zeer teleurgestelde amazone naar me toe: 'ze had nog nooit zulke lage punten gekregen!'Zelf zag ze niet in, zelfs niet met de videobeelden erbij, dat het paard ontzettend scheef liep en niet gelijk was in zijn aanleuning en stellingen. Toegegeven: het was een leuke combinatie met potentie tot meer, maar daar geef je geen punten voor in de proef.Een jury wordt geacht datgene te beoordelen wat een combinatie laat zien in de proef.
Helaas zal de dressuur altijd een subjectieve beoordeling behouden. Wat de ene jury een 7 waard vind, beoordeeld een ander met een 6 omdat zij net iets anders heeft gezien. Hier kun je 10 of meer jurybijscholingen per jaar aan besteden zonder dat ik daar al te veel effect van verwacht.
Je bent en blijft als ruiter afhankelijk van de mening van de ander in de auto of het hok.
Nog even over de selectieprocedure voor juryleden dressuur: die is flink aangescherpt. Ik heb zelf de nieuwe procedure doorlopen en die is niet makkelijk. Hopelijk levert dit voor een deel al een betere kwaliteit van het jurycorps.
Door gebruiker om 18-05-2010 07:09:18
Wat is het doel van een dressuurwedstrijd?
- Plezier en motivatie
- Ontwikkeling van ruiter en paard
- Competitie
Ik mag hopen dat een combinatie van deze doelen bij iedere ruiter leeft.
Over motivatie heeft al een eerder artikel op horses.nl gestaan. Ook dit wordt heel verschillend door de deelnemers en hun omgeving ervaren. Sommige ruiters menen hun motivatie enkel en alleen uit die winstpunt te kunnen halen.
Vroeger kon men bij 5 winstpunten al over naar een hogere klasse. Ik weet nog wel dat ik mij al ruiter grote zorgen maakte over de verdubbeling van deze eis. Achteraf waren deze zorgen volledig onterecht en vind ik het een goede beslissing geweest.
Het nog verder verhogen van het aantal winstpunten naar bijvoorbeeld 15 zou niet mijn voorkeur hebben omdat we dan ook de zorgvuldig thuis trainen benadelen doordat zij ook gedwongen worden om meer wedstrijden te rijden.
Het in het artikel aangehaalde voorstel qua zwaartetoekenning lijkt me wat ingewikkeld maar je zou bijvoorbeeld wel bepaalde onderdelen dubbel kunnen laten meetellen. Misschien een volgende stap naar perfectie.
Dat de kwaliteit van de jury’s omhoog kan…… helemaal mee eens. De KNHS heeft het toelatingsregime voor de opleiding al aangepast. Een goed initiatief maar of deze aanpassing voldoende en de juiste is?
Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik de oplossing hiervoor ook niet weet. De scholing van het jurylid gebeurt nu nog grotendeels door zijn of haar omgeving (bijvoorbeeld door een instructeur of een eerder gevolgde opleiding) en naar mijn mening onvoldoende op die 8 avonden cursus en de jaarlijkse bijscholingsavond.
Moeten de cursus en/of toelatingseisen verzwaard worden? Ik ben bang dat er dan mensen afhaken indien zij voor dit vrijwilligerswerk nog meer vrije tijd moet investeren. Of krijgen we juist een nieuwe lichting aspirant juryleden die zich nu nog niet hebben opgegeven omdat zij zich niet willen wagen aan de huidige kwaliteit?
En wat dan te doen aan bij/herscholing van de zittende juryleden?
Wat te doen aan wedstrijdorganisaties die alleen maar bepaalde (sinterklaas) juryleden uitnodigen?
En niet geheel onbelangrijk, wat te doen aan de verkeerde doelen van de ruiter en zijn directe omgeving?
Nog een hoop vragen voor mij dus, waar ik helaas de antwoorden (nog) niet op weet.
Het blijft makkelijker om aan te geven waar het beter moet dan de bijbehorende werkende oplossing te bedenken!
Door gebruiker om 17-05-2010 14:56:10
Ik vind 10 winstpunten behoorlijk wat, en 10 keer een mazzeltje zul je echt niet snel halen. Dan kom je een klasse hoger jezelf echt wel tegen. Vroeger mocht je met 5 punten over, dat werden er 10 omdat er gezegd werd dat mensen vaak te snel overgingen. Tja, je kunt hooguit 1 klasse te hoog starten, want dan haal je daar geen punten meer totdat het wel in orde is.
Het valt mij op dat juryleden vaak niet op 1 lijn zitten en dat sommigen er gewoon openlijk voor uitkomen dat ze een bepaald paard niet mooi genoeg vinden voor de dressuur.
Wat nu als die haflinger of dat eenvoudige paard nu wel de oefeningen technisch goed uitvoert, maar gewoon van nature swung en uitstraling mist? Is het dan nog steeds maar een 6 waard omdat het zo'n eenvoudig paard is? Tja, dan kan die ruiter nooit een winstpunt halen, want 1 klein foutje maken en hup daar gaan je 180 punten.
En waarom kan het gebeuren dat een cijfer op houding en zit in 5 minuten tijd van een 7 naar een 5 gaat, of andersom?
Ik denk dat als je bepaalde onderdelen voldoende moet hebben voor een winstpunt, dat je dan juryleden krijgt die eerst die onderdelen overslaan, dan gaan tellen en vervolgens denken van 'ja, winstpunt waard, dus zet er maar een 7 neer', of 'nee, dus doe maar een 5 op dat onderdeel'. Dat gebeurt nu ook al, eerst tellen en dan pas de laatste onderdelen invullen.
Overigens, ik ga niet altijd direct over, het gevoel moet ook goed zijn. Soms rij ik wel 20 punten in een klasse voordat ik overga, en soms direct bij de 10 punten. En misschien dat ik met een volgend paard ook wel eens versneld zal promoveren of een klasse over zal slaan. Hangt ook af van wat m'n instructeur zegt.
Verder krijgt mijn paard een afwisselende training zodat hij niet afgestompt raakt: buitenritten, springen, dressuur. Want daardoor hou je ook een happy athlete. Alleen maar dressuurrondjes stompen af, dan mag de basis nog zo goed zijn, het zal een zuurpruim in de ring worden van 'oh nee, al weer die rondjes.'
Door gebruiker om 17-05-2010 11:45:22
Een blij paard in de ring daar gaat het om. Met sprekende oortjes en plezier uitstralend, dansen in eenheid met de ruiter.
Als jury gaat het mij aan het hart dat we in nederland met goed gebouwde en mooie paarden er soms zo weinig van terecht brengen in de ring.
Inderdaad in de lagere klassen[tot M1] zie je nog sprankelende ongedwongen oefeningen. Daarna gaat het snel bergaf; eng in de nek; strakke bovenlijn; in de krul getrokken. Als jury kunnen wij natuurlijk opmerkingen en aanbevelingen meegeven. Maar om hier echt verbetering in te brengen zal men toch bij de instructie moeten beginnen.
De tip van Laura Bechtolsheimer is mij uit het hart gegrepen: ALS JIJ HET WERK MET JE PAARD MET PLEZIER DOET, DAN HOUDT HET PAARD ER OOK PLEZIER IN. LUISTER DAAROM NAAR JE PAARD EN GEEF HET DE TIJD DAT HET NODIG HEEFT.
Kees Tops Hoogemierde.
Door gebruiker om 17-05-2010 10:30:43
Ik ben het ten eerste helemaal met Natascha eens, maar irriteer mij wel eens aan de term mensen met paarden. Ik ben zelf ook zo'n mens met paarden, wel van klein kind af aan al helemaal idolaat van ze, maar heb me juist wel heel erg verdiept in het wezen paard en het correct mogelijk rijden en houden van paarden.
Dus leid ik mijn zes jarige paard inderdaad zo op: met ruggebruik, recht etc. etc. ( onder deskundige begeleiding!!) Ik zou op dit moment voor mijn gevoel nog niet eens een correcte B proef kunnen rijden omdat hij nog niet goed voor elkaar is. Dus geen half werk zoals in bovenstaand stuk wordt beschreven! Ik ben van mening dat heel veel mensen met paarden zeer zeker wel goed bezig zijn!
Door Elisa2 om 17-05-2010 08:28:08
Ja het zou leuk zijn als we allemaal van die superjury''s hebben die het rijtechnische gedeelte juist kunnen beoordelen.Maar ook hier wringt de schoen..het zit niet alleen bij de ruiters maar ook bij sommige jury"s die de mooie plaatjes zonder ruggebruik boven een simpel maar correct gereden paard zetten.En dat zijn er helaas nog een hoop..ik denk niet dat minder winstpunten geven dan zin heeft.Ik denk dat het meer zin heeft om de proeven te veranderen zodat er echt op het rijtechnische gedeelte beoordeeld kan worden en dan dus minder op de oefeningen.Zodat een paard die super van achter naar voren veruimd maar niet spectaculair is hogere punten krijgt dan een paard die spectaculair is maar niet van achter naar voor gereden word.
Door rockdiamant om 17-05-2010 06:36:45
ik kan me er helemaal in vinden. ik ben dat hele strenge jurylid. afgelopen weekend nog dertig punten verschil in mijn ring en de ring van mijn collega. ik was streng... heb maar de discussie neergelegd of de ander niet te soepel was..wat natuurlijk iet zo was.
het idee dat je voldoendes (7) moet hebben voor de oefeningen die gevraagd worden in de klasse die je rijd, zijwaarts, aw, sch, binnen, travers e.d buiten de 180 of 204 om, vind ik persoonlijk een heel goed idee en de overweging waard.
want wat Wilma zegt moeten we ook rekening mee houden. het plezier in de sport moet ook blijven en de paarden die Wilma omschrijft zijn er ook. en heel veel. maar als je netjes africht, kun je je oefeningen voor een 7 rijden.
en de verzorging kan wat mij betreft vervangen worden door van het laatste punt uitvoering happy athlete neer te zetten
Door gebruiker om 17-05-2010 00:54:23
Er moet inderdaad iets aan gedaan worden want zoals het nu gaat, gaat het helemaal mis.
Met 179 moet een ruiter inderdaat vaak blijer zijn dan met 180, want aan al die winstpunten heb je niets als je ze niet echt verdient hebt maar er zijn inderdaad veel juryleden die het doen om maar aardig gevonden willen worden. En ze worden ook echt vaker gevragen door de organiserende vereniging om dat die graag tevreden ruiters hebben dan komen ze vaker terug en iedere inschrijving is kassa.
Jammer dat de ruiters niet door hebben dat ze zichzelf voor de gek houden en er niet tegen kunnen dat er met een eerlijk, kritisch maar opbouwend oog waar een ruiter iets aan heeft naar gekeken wordt.
Ik zelf ben ook instructrise en jurylid en maak dus ook wekelijks deze ellende mee. sorry dat ik het als ellende benoem maar zo ervaar ik het wel.
Ruiters die ik begeleid en soms als ze echt geen winstpunt verdienen toch krijgen dan kan je praten wat je wil wat er mis ging. maar de ruiters en ouders zeggen dan gerust maar de jury vond het toch wel goed! Dan sta je daar weer lekker hoor dat zeg ik je.
Er zijn ook inderdaad veel te veel mensen met paarden en te weinig paarden mensen.
Maar de lol gaat er wel vanaf voor ons als paardenmens om dit soort mensen te moeten begeleiden.
Maar het zit ook vaak al mis in de opvoeding hoor, als ik hoor wat een grote mond er op zit tegenover de ouders en dat soort gaat dan ook zo verschrikkelijk onbeschoft met de pony's en paarden om, daar kan ik niet meer zo goed tegen.
Ik probeer daar heel veel energie in te steken om te leren fatsoenlijk met elkaar en met hun dieren om te leren gaan dan komen de resultaten vanzelf. Maar soms ben je meer opvoedkundig bezig ook naar de ouders toe dan met paardrijlessen.
Maar de ouders durven niet meer op te treden tegen hun eigen kinderen, ze houden dan maar hun mond, bang voor de reactie van hun kind en laten ze maar heen doen. FOUT FOUT
Het komt zo vaak voor dat ik de ruiter er van af zou halen, pony laden en naar huis zou rijden en voorlopig kwamen ze niet in de stal als het aan mij zou liggen. Dan naar goede gesprekken zouden ze het weer eens kunnen gaan proberen.
Maar dat durven de ouders niet meer aan te gaan.
Als jury word ik ook wel eens benaderd door ruiters en/of ouders na een wedstrijd dat ze het niet snappen dat ze geen winstpunt hebben gekregen, ik probeer het ze dan uit te leggen en soms begrijpen ze het en doen er iets mee, maar meestal zijn ze erg teleur gesteld en soms ook erg boos en onfatsoenlijk.
Maar ik ben toch niet de veroorzaker maar alleen degene die het beoordeeld.
Pas geleden komt er een moeder naar me toe die niet snapt dat haar dochter na een jaar wedstrijd rijden nog geen winstpuntje heeft gehaald in de B, en ze heeft er maar 1 nodig want ze wil gaan springen. Toen heb ik geantwoord: Is het u dochter? ja zei ze, waarop ik zei; ben me maar dankbaar dat ik ze ook geen winstpunt heb gegeven want dan bescherm ik ze ervoor dat met die rijkunsten van haar dochter het levens gevaarlijk zou zijn om zo een springparcour in te gaan en heb ze gezegt om er iemand bij te halen die ze eerst eens gaat leren paardrijden want daar begrepen ze echt niets van.
Bij mijn eigen zoon had ik jaren geleden al afgesproken toen hij ook interesse kreeg om te gaan springen, dat niet de KNHS bepaalt wanneer je mag gaan springen maar dat ik dat bepaal en wel na het behalen van 1 winstpunt in de L2 die verdiend zou zijn en dat bepaal ik ook zelf, dan zouden we een springruiter gaan benaderen en die zou dan een keer in de week komen om hem te gaan begeleiden en zouden we wel kijken wanneer je er klaar voor bent. Dat hebben we zo afgesproken en ook gedaan daar is dan ook geen discussie over.
Als ik nu op een concours langs de springbak sta of bij het los- springen dan vraag ik me af waarom de KNHS daar geen begeleiding bij zet want het is levensgevaarlijk wat daar gebeurd.
Hopelijk wordt er iets mee gedaan zodat de paardensport weer leuk wordt, dit is ook in het welzijn van de paarden en pony,s, maar ook voor mij.
Door gebruiker om 16-05-2010 22:52:01
Ik ben het hier best mee eens, maar er is ook een maar! Er zijn ook mensen die nu niet direct een top-dressuur-paard hebben. Ook zij beleven veel plezier aan de paardensport, zij gaan wel regelmatig een buitenrit maken en/of maken ook een sprongetje. Deze mensen willen toch ook af en toe een dressuurproefje rijden omdat ze zichzelf beter willen maken. Zij kennen de tekort komingen van het paard en zichzelf en zij willen af en toe proefje rijden om te zien of de oefening vruchten afwerpt. Zij weten dat, als zij bij wijze van spreken de winstpunten in de L gehaald hebben en dat steeds gebeurd met 182 pnt. dat dan de top bereikt is van hun kunnen. Maar het paard mag blijven tot dat hij oud is.......
Door gebruiker om 16-05-2010 22:10:22
Helemaal mee eens!
Door Wies47 om 16-05-2010 21:34:34
Volgens mij ben jij een op en top paardenvrouw met het hart op de juiste plaats. Laat de instructeurs, die alleen willen scoren en hun leerlingen met hun paarden over de kop jagen eens even goed lezen wat hier boven staat en eens hun gedachtengang laten gaan over het hoe en waarom. Je stuurt een peuter toch ook niet naar de universiteit ?. Ik heb dat altijd vergeleken met de paarden die ik onder mijn hoede had. Laat ze tot ontwikkeling komen .Ik liet mijn leerlingen pas starten in de B als ze bijn L-1 klaar waren en zo verder. Sommige juryleden zien vaak alleen het mooie dure met veel beweging, maar de gewone dieren met zeer goede basis , maar geen show elelment of bekende vader zien ze over het hoofd.
Ik ben het duidelijk met bovenstaande eens wat Natascha Meijer aankaart
groet wies
Door gebruiker om 16-05-2010 21:20:37
Heerlijk om dit te lezen. Gelukkig komen steeds meer mensen hier mee voor dag.
Dat constante gejank van sommige ruiters dat je een streng jury lid bent, of hun paard dit of dat.
En jammer genoeg komt het nog al eens voor dat de nodige juryleden graag punten weg geven in de hoop vaker te mogen komen jureren.
Ze beseffen echter niet dat ze hiermee een paard in een hogere klasse laten komen waar het nog niet aan toe is. En wordt hier niets aan gedaan dan zal de ellende alleen maar erger worden.
Door Natascha Meijer om 16-05-2010 21:09:02
Beste Laura,
Ik denk beslist niet dat het onwil is van de ruiters. Maar wel onwetendheid. Menigeen denkt echt dat de halswervelkolom van de schoft onder de manenkam naar het hoofd loopt. Echt waar. En alleen dat stukje uitleggen levert in mijn ervaring al resultaat.
Het systeem in de puntenregeling zou ruiters er sneller toe moeten brengen zich te verdiepen in het trainen van een paardenlichaam en daarbij goede hulp te zoeken.
En ik denk zeer zeker dat het jurycorps betere kennis zou moeten hebben over het paardenlichaam en de inwerking van de ruiter en hun commentaar in die zin beter zou moeten verwoorden en punten.
Door lbfginsel om 16-05-2010 20:55:53
Natascha, je bent gelukkig niet de enige die deze wantoestanden in de dressuurringen constateert, ook Sjef Jansen en John Swaab hebben hun mening al gespuid.
Vandaag heb ik weer gejureerd, in de Z1/Z2 klasse wel een paar leuke paarden gezien maar het gereden zijn was weer niet zo best....geen ruggebruik, op de voorhand, aanleuning die niet fijn is, enz enz.
Gelukkig wel een paar leuke pony's in de M gezien, dat was een verademing. Het kan dus wel, jonge ruitertjes op doorgereden pony's, dat zouden de volwassenen ook moeten doen, ervaren paarden kopen om daar goed op te leren rijden.
Helaas is de trend in de paardensport zo veranderd dat ruiters en amazones alleen maar aan winstpunten en promoveren denken en het welzijn van het paard helemaal buiten beschouwing wordt gelaten. Wie denkt er nog aan om zijn of haar paard lekker fris in het koppie te houden door veel af te wisselen met het werk, een keertje een sprongetje te maken of lekker uit te waaien in het bos? De meesten durven niet eens te paard van de dam af....en dat gaat dan dag in dag uit rondjes rijden om winstpunten te verzamelen, dan mogen wij juryleden weer tegen combinaties aan kijken die nog nooit van de term "Happy Athlete" hebben gehoord!
Er moet echt structureel iets gaan veranderen, voor het welzijn van al die brave paarden, er zijn te weinig paardenmensen en teveel mensen met paarden....
Door gebruiker om 16-05-2010 20:40:37
He he eindelijk eens iemand die een onderbouwde mening heeft waar ik voledig achter sta. Mensen zijn blij met een winstpunt al is het met de hakken over de sloot. Maar waar zt dan de "drive"om te verbeteren als dat al voldoende is. Winstpunten die continue rond 190 of hoger zijn dan ben je pas na mijn mening klaar om te promoveren.
Door gebruiker om 16-05-2010 20:21:32
Ben het helemaal met de schrijfster eens. Ik zie zoveel paarden/pony's zonder fatsoenlijk ruggebruik en de juiste bespiering toch steeds een klasse hoger komen. Onbegrijpelijk. Zielig voor de ruiter? Dat is geen argument voor een jury. Zielig is het alleen voor het paard, die door ondeskundige opleiding oefeningen moet doen, waarvoor het fysiek niet fatsoenlijk is voorbereid.
RSS
Vanwege mijn zeer actieve leerlingen ben ik vaak langs de wedstrijdbaan te vinden. Op een vrij moment zit ik ook nogal eens te schrijven bij een jurylid. Al heel lang zie ik het resultaat van enkele gaten in het systeem en blijf nadenken over wat er nodig is om hier een positieve wending aan te geven. Ik zie veel combinaties die keer op keer met de hakken over de sloot een winstpunt halen en, als ze uiteindelijk dat tiende punt binnen hebben, direct overstappen naar de volgende klasse.
Reageer
Stuur door
Afdrukken
Ik heb een klacht over deze reactie
