RSS
10-12-22 ‘Jureringsysteem niet onafhankelijk’
De laatste tijd wordt er veel over het jureringsysteem gesproken. Er is van allerlei kanten kritiek en dus moet het beter. Daarom zitten er in de toekomst zeven juryleden naast de baan in plaats van vijf en gaan zij oefeningen niet meer met hele punten beoordelen maar met halve. Wat men hier in feite doet is beginnen met het dak en niet met de kelder. De basis van het jureringsysteem is verkeerd dus dat zou eerst eens onder de loep genomen moet worden.
Laat ik voorop stellen dat ik niets tegen de juryleden heb of de manier waarop zij jureren. Ik heb iets tegen het systeem waarin zij hun werk moeten doen. Dit systeem wekt de indruk dat de jury niet onafhankelijk is. En dat is verkeerd.
Raar bijsmaakje
Dit komt doordat een organisator van een wedstrijd zelf zijn juryleden mag uitnodigen. Dit is al jaren zo. Als je een wedstrijd wilt organiseren vraag je dit aan bij de FEI. Vervolgens geven zij toestemming en krijgt de organisator te horen welke proeven hij mag uitschrijven.
Ze zeggen echter niets over de juryleden. Degene die de kosten van de wedstrijd op zich neemt en het evenement organiseert nodigt zelf de juryleden uit. Die persoon denkt: ‘dat is een fijn jurylid’ en ‘die heeft de vorige keer goede punten gegeven’. Vervolgens nodigt hij die mensen uit.
Daar loopt het naar mijn mening verkeerd, want dit alles neigt naar vriendjespolitiek. Dit komt geregeld voor op kleinere wedstrijden. Juryleden die ‘bij de club passen’ en goede contacten hebben met de organisator worden uitgenodigd. Dat geeft een raar bijsmaakje. Het is zelfs zo dat wanneer een jurylid in bijvoorbeeld Nederland uitgenodigd wordt voor een wedstrijd en hij of zij een Nederlandse ruiter slechte cijfers geeft, diegene de volgende keer niet meer wordt uitgenodigd.
Kortom: de jury kan en mag niet kritisch zijn. Wat je daarmee in de hand werkt is dat ruiters ervoor kiezen op concoursen uit te komen waar ze de jury kennen. Of waarvan ze denken: ‘die komt uit mijn regio of uit mijn land, laat ik daar eens starten’.
Makkelijke oplossing
Het is heel gemakkelijk te begrijpen en op te lossen. Er is niets moeilijks aan. Ik wil de jury niet van vriendjespolitiek beschuldigen, maar het systeem wekt wel die indruk op. En dat alleen al is verkeerd. Wanneer Feyenoord tegen Ajax speelt regelt Feyenoord toch ook niet zelf een scheidsrechter? Nee, de KNVB stuurt een onafhankelijk iemand. Zo zou het in de paardensport ook moeten zijn.
Zowel bij nationale bonden als bij de FEI moet een onafhankelijke commissie worden aangesteld. Een organisator van een wedstrijd kan bij hen dan aangeven dat hij op een bepaalde dag zoveel juryleden nodig is voor de Grand Prix St. George en op een andere dag zoveel voor de Grand Prix. De commissie zoekt vervolgens juryleden uit en stuurt ze naar de wedstrijd.
Op die manier is het voor een jurylid ook veel fijner om te jureren. Het geeft een beter gevoel als ze niets met de organisator van de wedstrijd te maken hebben. Ze hoeven alleen maar verantwoordelijkheid aan de FEI of de nationale bond af te leggen en kunnen op die manier onafhankelijker te werk gaan. Ze hebben de rug vrij.
Daarnaast zou het goed zijn als er een rotatiesysteem zou komen. Ik weet het juiste cijfer niet, maar volgens mij zijn er ongeveer zestig juryleden die internationaal Grand Prix mogen en kunnen jureren. Dat cijfer en die mensen blijven eigenlijk altijd hetzelfde. Als je eenmaal ergens door een organisator bent uitgenodigd en dat bevalt goed blijft hij je uitnodigen. Andere of nieuwe juryleden hebben dus geen kans. Een rotatiesysteem zou in dit geval uitkomst bieden.
Jurering 'te duur'
Als we kijken naar de kleine concoursen met een laag budget dan zou je zeggen dat het logisch is dat die organisaties minder geld hebben om te besteden aan een jurylid dat van ver moet komen. Zij kiezen dus eerder voor een jurylid uit eigen land of regio in verband met verblijf- en vervoerskosten.
Aan de ene kant begrijp ik dit, maar aan de andere kant blijven we dan natuurlijk in het slechte systeem zitten en gaan we daar mee door. Ik vind het geen argument om te zeggen ‘we zijn arm, we krijgen het niet voor elkaar en dus laten we het maar zo’. Er is altijd ergens een mogelijkheid en anders moet je die mogelijkheid zelf creëren. Er gaat zoveel geld om in de sport en er wordt zoveel geld geïnvesteerd. Maar aan de jurering wil men blijkbaar geen geld uitgeven. Dat is dan te duur. Terwijl dat een van de belangrijkste onderdelen van een wedstrijd is. Zonder jury geen uitslag.
Aankaarten
Nu men toch met het jureringsysteem bezig is kan men ook wel kijken naar de onafhankelijkheid van de jury. Zoals ik al zei is dat naar mijn mening zelfs het eerste punt wat ze onder de loep hadden moeten nemen. Ik denk ook dat dat de reden is waarom er zoveel op de jury gemopperd wordt.
Juryleden zitten in een lastige situatie en hebben het soms heel moeilijk. Er is alleen niemand die dat durft aan te kaarten. Ik spreek geregeld met mensen die dezelfde mening delen, maar niemand durft ermee naar buiten te komen. Eigenlijk snijd ik mij hiermee ook in mijn eigen vlees, maar ik vind gewoon dat het systeem zoals het nu is niet in orde is en zeker niet onafhankelijk.
Jean Bemelmans is dressuurtrainer, bondscoach van het Spaanse dressuurteam en oud-Grand Prix-ruiter. Hij werd geboren in België, maar is sinds 1984 Duits staatsburger.
Deze opinie verscheen woensdag 22 december 2010 in De Paardenkrant
Een uitgebreid interview met Jean Bemelmans verscheen met prachtige foto's in De Paardenkrant Extra van December 2010.
Reageer
Stuur door
Afdrukken| |
|
reacties
Ik deel de ervaringen van Meta uit den Helder. Nog een kleine bijdrage van mij: Mag dan ook de naam van het vaderdier van het protocol af. Er zijn echt juryleden die dat gegeven meewegen in hun beoordeling, terwijl dit geen donder zegt over de gereden proef.
Helaas is daarmee niets gedaan aan een jurylid met een hekel aan stippels, veel haar of vossen....
Ik heb een klacht over deze reactieJuryleden zijn ook hele gewone mensen met hun voorkeuren ,mate van kennis en bekwaamheid,humeur van de dag,smaak,interesse ,geduld en passie!
Vooral in de lagere regionen zijn daar talloze voorbeelden en bijzondere uitwassen van te benoemen...
Als schrijfster zittende in de jurywagen steeg het schaamrood me wel eens naar de kaken...
Ooit ben ik halverwegen uitgestapt met de woorden:"Als U de KNHS vertegenwoordigd op deze manier,dan heeft dat niets meer te maken met kennis van zaken en objectieve beoordeling van een rijproef...U bent corrupt...DOEI!!!
Het is gewoon niet erg professioneel en getuigt van een enorme ondeskundigheid.Bij binnenkomst van een amazone of ruiter had ze persoonlijke kritiek op het ras van het paard (een fries hoort voor de kar!),de dikte of lengte van de ruiter,het "slechte rijden"of als er wel een "knapperd"in de rijbaan kwam zei ze;"nou nou...die heeft het hoog in de bol"
En als er een kennis in de ring kwam vlogen de 8en om je oren
De gegeven cijfers moest ik continue veranderen en in klad optellen,zodat ze een eindscore had van elke ruiter,menigmaal werd het laatste onderdeel met een laag cijfer beoordeeld,om het geheel iets te verlagen.Het was een bekend mens binnen de gelederen...dus veel gevraagd en dus "goed" ;-(
Ook heb ik juries meegemaakt waarbij ik kramp in de vingers kreeg van het schrijven ;-) ...bijvoorbeeld:
"jullie zijn een prachtige combinatie,misschien zou je nog iets meer aandacht aan je houding kunnen besteden bv door je beugels één gaatje langer te maken,probeer het eens...verder ga zo door!
of :
*mooie nette overgangen..keurig,je beheerst de halve en hele ophoudingen en weet je paard recht te richten,zodoende een mooi resultaat!
Een vriendin van mij reed haar L2 proefje laatst geheel uit het hoofd,het zag er mooi en ontspannen uit en de jury werd geprikkeld om elke handeling en figuur intensief te volgen,ze werd hiervoor geprezen op het protocol,want ze had zich tot het uiterste voorbereid en dat zag je dan ook aan het geheel!
Ook zou er na een proef(waarom niet?) 5 minuten evaluatie moeten zijn,waarin de jury haar/zijn didactische vaardigheden en beoordeling van de proef kan verduidelijken tov de ruiter/amazone(dus niet de moeder of de vader of de begeleider/voorlezer erbij,maar alleen de ruiter even apart)Het kan een hoop stress en onbegrip weghalen en een handvat bieden voor de toekomst.
Ook zou het mi. niet zo mogen zijn dat een ruiter/amazone een heel seizoen lang zo ongeveer bij dezelfde jury kan rijden,sommigen hebben dan continue voordeel en anderen kwalijke pech....
waar ik me overigens volledig bij aansluit.
wanneer gaat er dan eens wat veranderen?
wie zijn of is hiervoor de aangewezen persoon of organisatie?
het is net wie van de drie.
wil de echte persoon of organisatie eindelijk eens opstaan?
zelf denk ik dat het niet gaat gebeuren, aangezien die persoon of organisatie zich net zo schuldig maakt aan belangenverstrengeling.
immers, voorbeelden te over.
en zoals de Hr. Bemelmans zegt, als je je hoofd boven het maisveld durft uit te steken, dan ben je het waarschijnlijk kwijt.
Jammergenoeg kom je het tegenovergestelde ook tegen: wat heeft men aan een uitslag met zesjes en vijfjes en geen enkele (positieve) opmerking bij bepaalde onderdelen. Laat staan helemáál geen commentaar. Dat komt bij mij over als het afraffelen van je coupon. Met 2 proeven is dat 20 euro in de ring gooien en er over heen gaan rijden.
Jury's die iedereen winst geven, keer op keer (goh, zijn we allemaal zo goed geweest? Valt wel op). Dus als je dat ene puntje nog nodig hebt om te promoveren is het niet moeilijk toch?
Jury's die ruiters vaak bij de eerste drie plaatsen met dikke winst, terwijl het paard wat ze onder zich hebben geen ene wissel springt zonder te bokken of na te springen. En naderhand, bij het wachten op de uitslag, zit jury en betreffende ruiter gezellig samen aan de bar te pimpelen. Rij je dan mee op die dag in de betreffende klasse, dan is je kans om te winnen of hoog te eindigen al bij voorbaat bekeken.
Waar zijn we dan toch mee bezig denk ik dan? Ik wijk uit naar wedstrijden buiten de regio, vreemd terrein, vreemde jury die mij niet kent en als ik dan winst haal, heb ik tenminste het gevoel dat ik het heb verdiend en hier is geen vriendjespolitiek in het spel.
Jureren dient niet te geschieden op basis van "wij kennen elkaar", noch op basis van iedereen in de klasse krijgt winst, niet op basis van: ik houd alleen van grote paarden, of op keuze afstamming, maar op basis van het juiste niveau en scala van africhting wat een ruiter en paard dient te laten zien in de betreffende klasse, wie het ook is.
