RSS
11-01-26 ‘Het nieuwe jureren: leerzaam en nauwkeurig’
door Bart Bax
De jurering in de dressuursport heeft lange tijd onder vuur gelegen. Er was veel kritiek en voor een deel was deze terecht. Twee jaar geleden is een nieuwe weg ingeslagen met betrekking tot het opleiden van juryleden. Ik zat bij de eerste lichting en ik kan zeggen dat er naar alle kritiek is geluisterd en dat we nu op de goede weg zijn.
Het is tegenwoordig niet meer mogelijk om te zeggen: ‘Ik heb een paard, vind paarden leuk, op zondagochtend heb ik niets te doen, dus het lijkt mij wel wat om te jureren’. Vandaag de dag moet je kunnen beargumenteren waarom je wilt jureren in een bepaalde klasse en daarnaast moet je met een cv kunnen aantonen dat je daarvoor de kennis in huis hebt. Ik vind het een goed punt dat je als jurylid moet weten hoe het eraan toe gaat op de rug van een paard. In de praktijk betekent dat: wanneer je lichte tour wilt jureren moet je dat ook minimaal zelf hebben gereden. Dat geldt voor alle klassen vanaf de L.
Van wanten weten
Je begint als ‘nieuw jurylid’ in principe altijd in de L met jureren. Daar krijg je de reglementen en de basis van het jureren onder de knie. Heb je meer paarden gereden in bijvoorbeeld het Z, dan kun je vanuit de L direct doorstromen naar de Z en de M overslaan. Je kunt doorgroeien tot wat je zelf hebt gereden. Als je nooit Z hebt gereden blijf je in principe voor altijd M-jurylid.
Misschien komt er een variatie op die regeling, want er zijn mensen die bijvoorbeeld door een blessure of andere omstandigheden nooit een hoog niveau hebben kunnen bereiken. Een aantal van die mensen heeft wel oog voor jureren en zou dat ook op een hoog niveau goed kunnen doen. In dat geval kan ik me voorstellen dat de KNHS bij hoge uitzondering afwijkt van die regel.
Blijven verbeteren
Je moet jezelf als jurylid willen blijven verbeteren. Als ik naar mezelf kijk, ik volg zowel als ruiter, als trainer en als jurylid alle bijscholingen die nodig zijn. Volgens mij is dat ook waar men naartoe wil werken. Wanneer je je niet verdiept in hetgeen je doet of wanneer je niet genoeg bijscholingen volgt, word je teruggezet in gradatie. Juryleden krijgen in de toekomst een soort licentie. Misschien praat ik nu voor mijn beurt – ik weet niet in welk stadium die ontwikkelingen zijn – maar er wordt in ieder geval over gesproken.
Ik zie vrijwel alle veranderingen van de jurering in de dressuursport positief tegemoet. Het jureren met halve cijfers, meer mensen langs de baan. Maar we moeten ons realiseren dat het verbeteren van het jureringsysteem vooral in de verbetering van juryleden zit en niet zozeer in de middelen waarover zij beschikken of in de hoeveelheid mensen langs de baan. Het staat in nauw verband met elkaar, maar het is nu eenmaal mensenwerk en een goed opgeleid jurylid weet immers ook precies hoe hij nieuwe middelen moet toepassen en gebruiken.
Ik vind dat de hele paardensport altijd moet blijven zoeken naar verbeteringen. Zeker op het gebied van jureren. De paarden worden door evolutie steeds beter en de ruiters op termijn ook. Daarom is het essentieel dat we blijven werken aan de professionalisering van juryleden.
Motiveer het cijfer
De grootste verandering die de ‘nieuwe juryleden’ teweeg brengen is dat de feedback naar ruiters en trainers nauwkeuriger is. Toevallig heb ik vorige week in Amsterdam een bijscholing gehad voor het jureren van de Subtop. Daar werd gezegd dat wanneer iets fout gaat, de meeste juryleden wel naar beneden durven te gaan in punten, maar wanneer iets goed gaat ze niet zo snel omhoog gaan.
Wanneer je een zeven geeft moet je jezelf afvragen: waarom geef ik geen acht? Als je niet kunt beargumenteren waarom je geen acht geeft, moet je een acht geven. Ik probeer bij het jureren zo veel mogelijk advies mee te geven door op het protocol te schrijven waarom het een zes is en geen zeven en wat er gedaan moet worden om de volgende keer wel een zeven te krijgen. Daar kan de ruiter iets mee en doet dat hopelijk ook.
Van sommige dingen weet je als ruiter zelf of ze goed gingen of niet, want soms lukt het gewoon niet. Een paard is een levend wezen. Maar fouten kunnen er ook insluipen door gewenning. Een voorbeeld daarvan is het diagonaal uitstrekken in galop met op het eind de wissel. Deze wissel behoort te worden uitgevoerd bij de letter, bijvoorbeeld F, op de rechte lijn van de diagonaal. Veel mensen rijden hem net daarna, in de knik. Sommige ruiters doen dit bewust omdat ze bijvoorbeeld met een jong paard rijden en het dan net wat gemakkelijker gaat. Anderen hebben het zichzelf zo aangeleerd en denken dat ze een prima wissel hebben gereden maar zien dan toch een slecht cijfer terug op het juryrapport. Door het cijfer te beargumenteren weet de ruiter dat hij de volgende keer rekening moet houden met dat punt of er meer aan moet werken.
Al met al denk ik dat ruiter en trainer zich door het nieuwe jureren bewuster worden van de proef die moet worden gereden en de oefeningen die worden gevraagd. De africhting van het paard is niet anders, maar men moet zelf meer het hoofd erbij houden. Want uiteindelijk moet de ruiter het toch zelf doen in de proef”.
Bart Bax (36) runt samen met zijn vrouw een dressuurstal in Gendt, is jurylid, trainer en instructeur.
Deze opinie verscheen woensdag 26 januari 2011 in De Paardenkrant
Reageer
Stuur door
Afdrukken| |
|
reacties
Het is toch ook op z'n minst treurig/zorgwekkend (maar voor deze persoon wel hoopvol)dat als een afgestudeerde Deurne instructeur/trice met voorkeur voor de springsport moeite heeft om haar/zijn paard door een L-proef dressuur te krijgen....wel zelf lessen geeft en uiteindelijk haar/zijn heil heeft gezocht (met goed gevolg voor het paard en de ruiter) bij de klassieke Antoine de Bodt-methode....!!!
Waar Impuls,rechtrichten,ontspannen,aanleuning,houding en zit en het effect van de hulpen,het voorwaarts/neerwaarts rijden (niet te verwarren met LDR!),de verzameling en het uiteindelijke " hemelse opgericht rijden"met de achterhand eronder,met gebruik van de buikspieren en een ontspannen hals en rug en rechtgericht... prominent aan de orde komen!!!
Das Gymnasium des Pferdes
;-))
Ik heb een klacht over deze reactieBij de dressuur neemt de pers echter niet de regels van de FEI als leidraad maar hanteert ze, vanwege de heersende onkunde, de smaak- en modegrillen en bejubelt die zelfs in alle toonaarden.
Het gaat zelfs zover dat een zwaar op de voorhandlopend paard door de jury als bergopwaarts wordt bestempeld de pers klakkeloos deze misplaatste beoordeling overneemt, terwijl de geplaatste foto's overduidelijk het tegendeel aantonen.
Dergelijke foutieve beoordelingen horen door de pers publiek aan de kaak gesteld worden. Helaas ontbreekt deze toetsing nagenoeg op alle fronten in de paardensport en kunnen de juryleden deze onzin maar raak uitkramen. Daarmee wordt het afwijken van de regels gemeengoed ten nadele van de paarden.
Wat mij vreselijk stoort, is dat de "kunstjes" tellen (op elk niveau trouwens!), zonder dat het "sausje" van het Scala erover heen zit. Dus zichtbare fouten worden als fouten gezien, terwijl het ontbreken van de takt, nageeflijkheid, aanleuning enz. niet gezien wordt!! En dat zie je alleen als je dat zelf ooit gevoeld hebt op de correcte manier! Dat stukje mis ik in uw betoog, meneer Bax!
Wat ik verder schandalig vind, niet alleen in de wedstrijdring, maar m.n. in de jonge paarden-rubrieken, zijn die zogenaamde oprichting en die schijnverzameling bij 4-jarige paarden! Wat valt er aan een 4-jarig paard te verzamelen, die kan amper op zijn eigen benen lopen?!?? En mevr. Retera maar zeggen dat de paarden zo "natuurlijk" worden voorgebracht! Schandalig!! Zo maken wij onze paarden kapot. Nederland heeft binnen Europa het grootste aantal paarden dat voor het 8ste levensjaar bij de slager beland!
Kapot gereden, zwaar overbelast; ja, wel Z gelopen en hoger vaak...!
Waar zijn wij mee bezig?! Wat ik zelf graag zou zien, is een verbod op die schijn-oprichting (vaak valse knik) bij de jonge paarden, in elkaar getrokken in de wedstrijdring en bij de PAVO-/Subli-Cup. Tevens zou de KNHS de rubrieken voor 3-jarigen moeten verhogen naar min. 4 jaar om een paard uit te brengen in de B, want dat betekent nl. dat je al met een 2-jarige aan de gang gaat onder de man zoals het nu gaat! Uiteraard schuift dan alles op. Zo worden ruiters gedwongen paarden meer tijd te geven om zich te ontwikkelen. Paarden zijn lichamelijk en mentaal pas uitgegroeid tussen het 7de en 8ste levensjaar!! Verder zou het een goed idee zijn om het spoorgebruik in de B- en L-klassen aan banden te leggen; overigens wil dat niet zeggen dat men in de hoge proeven wel met sporen kan rijden! Een spoor dient ter verfijning van een kuithulp. Je zou dus een uur met sporen moeten kunnen rijden, zonder deze er ook maar 1x in te prikken, nou ga maar eens kijken hoevelen dat er kunnen! Een paard reageert op een spoor door in elkaar te krimpen. Een mens zou hetzelfde doen...! Niemand laat zo'n por ontspannen doorkomen een paard dus ook niet! In eerste instantie zorgt de schrikreactie nog wel voor een soort antwoord van een paard, maar niet lang. En al gauw heb je wielen aan je sporen nodig, zo groot dat je er pizza's mee door kunt snijden. Natuurlijk zijn er wel ruiters die er wel kundig mee om kunnen gaan, maar dat is maar een handjevol.
Juryleden zouden veel meer moeten letten op ongedwongenheid, lichtheid en harmonie! Dat juryleden in het nieuwe systeem zelf Z hebben gereden zegt helemaal niets!! Vaak zijn zij de ergste waar het het afdwingen betreft, dus dat is m.i. geen maatstaf! Leuk al die bijscholingen, maar juryleden die altijd op dezelfde manier hebben gejureerd verander je niet of nauwelijks. Nee, er is meer voor nodig. De Remonteschool van dhr. J. Swaab is wat mij betreft een heel goed begin, maar er zal een minstens een generatie overheen gaan voor dat dat zijn vruchten af zal werpen, maar een andere weg is er niet. Dus de paarden zullen nog even geduld moeten hebben.
We hebben het nog steeds niet over een 9?
Vergeten we ook niet te vermelden dat vele ruiters & amamzones de fout in gaan vanwege de bar slechte instructeurs & instructrices?
Diezelfde ruiters/amamzones met winstpunten behaald in het L, gaan een cursus ORUN doen...
met alle respect voor de mensen als persoon, maar wat gaan diezelfde winstpuntgehaalden dan nog "paardenwijsheid" overbrengen op anderen???
Als ik willekeurig welke manege/rijhal instap en 5 minuten luister naar veelal het luidruchtige gekrakeel dan word ik al niet goed.
Gebakken lucht noemde mijn wijlen grootvader zoiets...
Overigens wijken de KNHS regels af van die van de FEI want de KNHS verlangt een zweefmoment in de piaffe. Nu bestaat een zweefmoment in de piaffe niet eens en hoe gaan deze jury's dit beoordelen? De Hollandse polderdressuurlieden en de jury's hebben er niet eens weet van!
@ Icarus
Zie het als een leerproces!Competentiegericht,de ene oefening gaat nog stroef of wordt niet getoond,de andere verloopt volgens het boekje.Na de proef maak je de balans op,hoe heb ik het aangepakt,wat ging er goed volgens de jury,waar moet ik extra aan werken.Als het een bekwame jury is zal hij/zij vermelden waar de punten zijn blijven liggen en waar de ruiter zich kan verbeteren.Met bv het netjes halthouden,door de wendingen rijden,ontspannen zit,zachte stille handen,geen geruk ,paard recht op de A-Clijn enz kan de beginner dan zeker scoren.
De B staat voor Beginner,in deze proef kun je bewijzen dat je kunt sturen ...een ronde volte bv en op de hoefslag blijven,op het juiste moment een mooie overgang rijden,het dier halt laten houden en tussen bepaalde letters aanspringen in galop ,voorwaarts rijden enz.
Dat het nog niet altijd even vloeiend verloopt is logisch.
Als de jury op het protocol vermeldt wat goed ging en waar nog extra aandacht aan besteed moet worden,dan is dat een stimulans om serieus verder te gaan ..
Er zijn ruiters die jaren blijven steken in de L of M,daar vindt de filtering plaats,of je een middelmatige dressuurruiter bent of dat je meer in je mars hebt .
Ik ken een ruiter die altijd en met menig paard in korte tijd door de L en M proeven crosste, de Z berijkte en daar altijd zonder of met enkele winstpunten bleef steken,hij had een erg harde en straffe hand,al zijn paarden kwamen daar in verzet,staken,bokken stijgeren,mond open enz..uiteindelijk verloor hij het " plezier" en kapte met het dressuurrijden.Zijn paarden werden na het behalen van de Z dan ook altijd verkocht als Z paard,dat had hij behaald,maar vraag niet hoe!
Vergeet ook niet dat het voor sommigen een enorme stressvolle aangelegenheid is...ouders,clubgenoten,opa' oma's,instructeur....presteren en linten halen...voorbereiden,op de trailer,slapeloze nachten enz enz
De jury heeft daarin een belangrijke rol
Verder spelen het moment van de dag,stemming van ruiter ,paard en jury,weersomstandigheden,omgeving,harnagement en instructeur een belangrijke rol
Sommige ruiters hebben wonderbaarlijk genoeg geen geld over voor het nemen van lessen,maar wel voor het deelnemen aan wedstrijden.
;-)
Ik ben het echt wel eens met het feit dat juryleden beter op 1 lijn horen te zitten. Het is mij ook al eens overkomen: 1e plaats en laatste plaats. 2e plaats en laatste plaats. Gewoon op 1 dag, gelijkwaardige proeven.
hoe is het mogelijk dat bepaalde mensen die zoooo beroerd zitten & een paard rondsturen op zo'n vreselijke manier met zo weinig kundigheid, hoe IS HET MOGELIJK dat deze mensen toch nog winstpunten behalen in datzelfde B of L ???????????
