Oudste deelnemer Spelen verwacht geen goud

Voor Hoketsu is deelnemen aan de Olympische Spelen niet nieuw. In 1964 was hij als 23-jarige van de partij in Tokio, destijds in de springsport. Op zijn dertigste schoolde hij zichzelf om van spring- naar dressuurruiter. ,,Ik kreeg problemen met mijn ogen en kon de afstanden naar de hindernissen niet meer goed inschatten. Het was niet meer veilig.” Twintig jaar na zijn eerste Spelen leek het er even op dat Hoketsu weer aan de bak mocht, nu als dressuurruiter. Hij stond op de reservelijst voor de Spelen in Los Angeles in 1984. „Helaas werd er geen beroep op mij gedaan.” Vier jaar later mocht de ruiter wel naar Seoel, maar zijn paard kwam door quarantaineproblemen het land niet in. „Zo’n 24 uur voor aanvang van de wedstrijd mocht ik toen op een reservepaard rijden. Dat heb ik geprobeerd, maar het klikte in de training al totaal niet. De wedstrijdpiste heb ik toen alleen vanaf de tribune gezien.”

Tijd verdelen
Hoewel de paardensport altijd deel uitmaakte van Hiroshi’s leven, moest hij zijn tijd lang verdelen tussen zijn passie en zijn zakelijke beslommeringen. Na zijn pensionering was er ineens een zee van tijd wat hem deed besluiten de sport weer eens serieus op te pakken. Hoketsu kwam in contact met De Ridder toen hij een oogje liet vallen op het paard Calambo. „Om Calambo goed te leren kennen, ben ik een hele poos in Duitsland gebleven. Met de ondersteuning van Ton werden wij echt een eenheid.” Het paard bracht Hoketsu inderdaad succes, maar ook teleurstelling. „Calambo zorgde voor aansluiting met de dressuurtop, ik wist mij zelfs te kwalificeren voor de wereldruiterspelen in 2006.” De teleurstelling kwam toen Calambo net hiervoor kreupel raakte. „Het geluk wilde dat Ton iemand kende die vanwege familie-uitbreiding met paardrijden wilde stoppen. Daar stond dan ineens Whisper, dat is nu het paard dat zich heeft ontwikkeld tot olympisch niveau. „Whisper heeft de neiging zich op rechts wat vast te houden in de mond. Gelukkig kan ik ook ontzettend spetteren met haar. Ze is heel heet en toch goed te controleren. Whisper heeft een heel sterke passage en kan uitmuntend uitstrekken, ook haar piaffe is netjes. Qua karakter komt ze het beste uit de verf in de spécial, die rijd ik het liefst met haar.”

Motivatie
„Mijn motivatie om de sport te blijven beoefenen is dat ik jaar in jaar uit nog steeds beter word. Paardrijden heb ik nog nooit als sleur ervaren. Ik probeer te bouwen op de goede punten en niet door te drammen op de dingen die niet lukken. Soms word ik midden in de nacht wakker en vallen de puzzelstukjes ineens op de goede plaats. Dan stap ik ’s ochtends voor dag en dauw op het paard om het gedroomde uit te proberen. Soms werkt het dan, soms ook niet. Die spaarzame momenten waarop het wel lukt, dat zijn de mooiste in je leven. Die zou ik voor geen goud willen missen, zelfs niet voor olympisch goud." Eén ding is klip en klaar voor de veteraan, hij wil pieken in Hongkong: „Ik wil de beste rit uit mijn leven rijden en hopelijk doordringen tot de tweede ronde. Ik maak mij geen illusies, een podiumplek zit er in principe niet in. Desondanks zal ik met volle teugen genieten van mijn eerste olympische dressuurwedstrijd, het is een droom die uitkomt.”