Balagur

Balagur is het wedstrijdpaard van dressuuramazone Alexandra Korelova. Balagur heeft een bijzonder hoofd, intelligent met mooie ogen. Zijn huid schijnt roze door zijn witte haar, hij heeft veel sproetjes op zijn snuit en om zijn ogen. ‘Balla’, zegt Korelova. Balagur is een orlovdraver. ,,Dat zijn dravers, maar je kunt er ook op rijden en ze lopen voor de trojka (Russische slede met drie paarden ervoor, red.). Er zijn niet heel veel orlovdravers.”

Het verhaal van de in 1990 geboren hengst is bijzonder. ,,Hij werd gefokt in de Orlov Staatsstoeterij in Zuid Rusland. Als driejarige proberen ze alle paarden daar uit als draver. Dat hebben ze met hem ook gedaan. Hij was geen goede draver. Gelukkig. Toen werd hij verkocht. Hij ging naar de bereden politie. Hij heeft stadions beveiligd en zo. In de winter is het in Rusland echter te koud voor deze paarden om buiten te kunnen, dus doen ze drie maanden geen politiewerk. Ze worden dan in rijhallen getraind. Er zijn speciale ruiters voor om die paarden beweging te geven.” Men keek nog of Balagur misschien andere talenten had. Als springpaard of als voltigepaard. Maar nee, dat had hij niet. ,,Gelukkig”, vindt zijn amazone. In het circus dan? Een circustrainer die tijd over had, probeerde het ook een tijdje met hem. Balagur kon ook tussen de lange lijnen lopen. Als elfjarige liet de politie hem eens uitproberen als dressuurpaard. ,,De chef van de school zei: ‘probeer hem eens’. Na een maand is hij toen van de politie gekocht. We hebben een video van hem laten maken en die video stuurden we naar Georg Theodorescu. Die belde meteen en zei: ‘hierheenkomen en wel nu!’ Balagur was toen twaalf. Het duurde nog even voor het visum en dergelijke geregeld waren, maar in januari 2002 stond hij in Sassenberg.”

Balagur kon alles. ,,Maar niks was afgewerkt of netjes. Hij deed de passage achterwaarts. De basisovergangen van draf naar galop waren niet goed.” En een paard met zo’n geschiedenis heeft vertrouwen nodig. Dat kreeg hij bij Theodorescu, wiens motto altijd is:’geduld, geduld, geduld’. ,,De training met hem is erop gericht dat hij fit, gemotiveerd en gelukkig is. Dat ziet de jury. Hij moet gelukkig zijn en daar trainen we op. Vandaag doen we eens een dagje dit, morgen doen we wat anders. Hij moet gewoon blij zijn. Dus de ene dag stap en draf, de andere dag eens piaffe. Als een paard er geen zin in heeft, dan gaat het niet.” Balagur is geweldig, vindt Alexandra. ,,Niks ligt ooit aan hem. Hij maakt nooit fouten. Hij wil alles, hij doet alles. Het is een groot geluk om zo’n paard te kunnen rijden. Veel mensen hopen ooit zo’n paard in hun leven te vinden. Hij is als een mens, maar dan beter. Ik heb zo’n geluk.”

In april van 2002 liep de draver zijn eerste Grand Prix in Heilbronn. Een score van 64 procent was daarbij niet verkeerd. Het duo kwalificeerde zich voor het WK in Jerez, alwaar een 26e plek hun deel werd. Balagur mocht onder zadel van Korelova in 2004 naar de Olympische Spelen van 2004 in Athene waar hij individueel op de 23e plaats eindigde. In 2008 in Hongkong was het duo opnieuw van de partij met een zesde klassering.

Tekst: Marjan Tulp, Bit 145