Zondagmiddag mondde voor mij uit tot een middag vol ergernis. Ergernis omdat een deelneemster aan de M2 te keer ging op het voorterrein. We reden binnen los en reden buiten de proeven. Al bij het betreden van de hal kreeg ik de eerste sneer om m’n oren: “Stappen doe je maar op de binnenhoefslag!!!” De toon was gezet, de mensen die met haar waren meegekomen werden afgesnauwd, maar het was het paard dat echt de dupe was. Met de kin constant op de borst getrokken moest hij blijkbaar nageven, maar als je dat als ruiter zelf ook niet doet, kun je trekken tot je een ons weegt. Dankzij haar ‘stuurkunsten’ en agressie klonken door de hal hoeven die paniekerig tegen de wanden opklommen.

Tijd om een federatievertegenwoordiger in te seinen, want dat was kortgeleden het advies van de KNHS. “Als u zelf niet kan of wil ingrijpen, dan is daar een federatievertegenwoordiger voor”, klonk er door de telefoon. Mijn vriend stapte naar de organisatie en kwam met lege handen terug. “Er is geen vertegenwoordiger.” De ‘dame’ in kwestie was aan het stappen en wij moesten de ring in. Na afloop legt de organisatie me uit dat een federatievertegenwoordiger niet op elk concours verplicht is. “Je had een jurylid moeten aanspreken. Die moet dan de wedstrijd stilleggen om op het voorterrein te kunnen kijken en zo nodig bij de KNHS een melding maken.” Weer een wijsheid rijker, maar wel te laat. De volgende keer toch maar zelf weer de mond open trekken, want dit KNHS-systeem werkt niet.

Gert Naber, Hoofd Sportontwikkeling bij de KNHS, onderkent het probleem. Echter, veel verder dan een toekomstige profielaanpassing van de vertegenwoordigers en uitbreiding van deze officialgroep komt de KNHS niet. De KNHS zegt het liefst op iedere wedstrijd een federatievertegenwoordiger in te zetten die volledig voor deze taak beschikbaar is. Volgens de federatie brengt dit hoge kosten met zich mee en bleek in het wedstrijdplatform dat er bij de beschikbare federatievertegenwoordigers geen belangstelling is om tegen een vrijwilligersvergoeding toezicht te houden op een dressuurwedstrijd met maar één ring.

Federatievertegenwoordigers worden gestuurd naar selectiewedstrijden, kampioenschappen en concoursen met dressuur én springen op het programma. Op de kleinere wedstrijden neemt de jury de rol van vertegenwoordiger op zich, maar gezeten in het heilige huisje achter de letter C is die moeilijk benaderbaar. Deelnemers moeten elkaar ook op het gedrag aanspreken, vindt Naber. En daarmee wordt het probleem bij de ruiters gelegd. Afschuifpolitiek dus. Menigeen voelt zich er niet goed bij om een ander op de vingers te tikken. Bovendien ben je als sporter verantwoordelijk voor je eigen daden, niet voor die van een ander. En is het niet zo dat je op concours de focus op je eigen paard wil leggen om een zo goed mogelijke prestatie in de ring neer te zetten?

De KNHS zegt in de huidige opleiding speciale aandacht aan gedragsovertredingen op wedstrijden te besteden, maar op korte termijn zijn we er niet mee geholpen. De KNHS moet snel zorgen dat er op elk concours iemand aanwezig is die ingrijpt bij een conflictsituatie. De optie om die extra kosten indirect op de leden te verhalen, moeten we maar voor lief nemen.

Tot die tijd moeten we de videocamera maar eens in de hand nemen en de asociale gedragingen vastleggen. De videosite Youtube.com heeft er vast wel een plekje voor. Eens kijken hoe snel die federatievertegenwoordigers overal zijn.

Wendy Scholten, chef redacteur
Deze column verscheen vrijdag 17 april in De Paardenkrant