W. Scholten _ 10-06-04 _ Rammelende test

Tijdens het afgelopen voorjaarsonderzoek waren de kritieken wederom niet van de lucht. Een feit is dat het KWPN het nooit voor iedereen goed kan doen en dat veel eigenaren teleurstellingen moeten incasseren, maar de test rammelde dit keer van alle kanten. Vooral aan de springkant gold de test als één grote afvalrace. Slechts drie van de zeventien vooraf al scherp uitgeselecteerde hengsten werden goedgekeurd. Eén van de grootste hengstenhouders van Nederland voorspelt dat deze drie nieuwelingen geen grote aantallen zullen dekken omdat een complete hengst er niet bij zit.

Aan de buitenwereld is het moeilijk uitleggen waarom er maar zo weinig hengsten ‘ons’ verrichtingsonderzoek doorstaan en het is dan ook de grote vraag hoe dat kan. Bovendien is de invloed van KWPN-gefokte vaderdieren dit voorjaar haast nihil. Van de drie goedgekeurde springhengsten zijn er twee Holsteins gefokt en voert de derde ook veel Holsteiner bloed.

Is de nafok uit eigen kringen niet goed genoeg of spelen er andere factoren een rol? Testen we de hengsten op de juiste manier en testen we ze niet te vroeg? De jonge leeftijd is al lang een issue. Het KWPN stelt de natuurlijke aanleg te willen testen, waarbij invloed van milieu zo klein mogelijk is, maar volgens mij is die natuurlijke aanleg ook bij een vijfjarige nadrukkelijk aanwezig en te beoordelen. Ze hebben kwaliteit of ze hebben het niet. Inderdaad, een open deur.

Het is waanzin wat er dit voorjaar allemaal is misgegaan! Hengsten die niet regelmatig liepen hebben toch deelgenomen aan springtrainingen, een hengst van VDL Stud beschadigde zich tijdens de ‘paraplutest’ en tuigpaardhengst Bentley VDL kwam thuis zonder dekbrevet maar met een kapotte mond. Een foto van zijn tong, die inmiddels op de redactie en ook bij het KWPN is beland, liegt er niet om en dit verhaal zal een staartje krijgen.

Uit angst voor represailles op komende keuringen staan eigenaren vaak niet te trappelen om hun beklag via de media te uiten, maar dat er veel irritaties in de lucht hangen ziet zelfs Piet Paulusma nog.

De Novel Object Test heeft extra kwaad bloed gezet. Afgelopen najaar werden de verrichtingshengsten voor het eerst blootgesteld aan uit de lucht vallende paraplu’s om vervolgens hun reacties voor karakteronderzoek te noteren. Dat de locatie in Stegeren er zich niet voor leent, was alleen niet voorzien en dit voorjaar ging het dan ook mis. In blinde paniek spurtte de Douglas-hengst van VDL Stud weg om op het lage muurtje om de baan te stranden, met enorme schaafplekken en een dikke knie als pijnlijk bewijs.

Schrap dat onderzoek. In elk geval bij de verrichtingshengsten. Ze zijn kapitalen waard en in bezit van een ander. Of vraag toestemming, zodat de eigenaar zelf kan bepalen of hij zijn bijna goedgekeurde hengst uitleent voor het ‘feestje der diergedragsdeskundigen’. Bizar is het toch al om met een paraplu en een stuk plastic zeil erachter te moeten komen hoe een paard in elkaar steekt.

Het stamboek zal zich achter de oren moeten krabben voordat leden hun rug toekeren en eigenaren hun tophengsten straks niet meer afleveren. Wat houden we dan over?

Wendy Scholten, redacteur
Deze column verscheen vrijdag 4 juni in De Paardenkrant