10-09-24 Jonge paarden rijden en beoordelen, is een vak apart

Veel paarden gingen met teveel spanning door de baan en werden daar streng op afgerekend. Aan de ene kant is ontspanning natuurlijk de eerste vereiste in de opleiding van een paard. Maar aan de andere kant krijgen de jonge dieren in Warendorf te maken met een entourage die ze helemaal niet gewend zijn.

Jonge paarden hebben in hun leven minder meegemaakt en kunnen daar gestrest reageren op een omgeving als die de ringen in Warendorf.

Dit praat ik absoluut niet goed, maar ik vind wel dat iets milder mee omgegaan kan worden. Controle en gehoorzaamheid zijn de eerste stappen als je met een jong paard begint, maar een keer een bok geven of wegspringen als ze ergens van schrikken hoort er gewoon bij.

Dat is misschien niet helemaal gewenst in een proef, maar als het gaat om een kwaliteitsbeoordeling zoals in Warendorf zou het proeftechnische gedeelte in mijn ogen minder zwaar moeten mee tellen. Voorop moet de kwaliteit van een paard staan.

Verbetering
Hier wil ik wel graag aan toevoegen dat op dit onderdeel is de laatste jaren al veel verbeterd is. Zo werden de paarden in de Warendorfer dressuurring voorheen op twee punten beoordeeld, nu zijn er zes onderdelen. Zo kan een paard dat momenten spanning vertoont bijvoorbeeld nog wel hoog scoren op zijn draf of galop.

Maar nog steeds werkt het in de proeven teveel door als een paard een keer ergens van weg springt.
Ik heb het dan niet over de paarden die in de proef constant spanning vertonen, want dat moet in mijn ogen afgestraft worden. Als een paard in alle gangen gespannen is en daardoor niet los door zijn lichaam beweegt, is het logisch dat dat terug te zien is in de cijfers die verbonden zijn aan de drie basisgangen.

Stap
In sommige onderdelen in de proeven voor jonge dressuurpaarden wordt het de dieren ook wel erg moeilijk gemaakt. Er wordt bijvoorbeeld best veel stapwerk in een proef gevraagd. Sensibele paarden zullen zich niet totaal ontspannen als ze voor een van de eerste keren voor in een dergelijke ambiance moeten presteren, dat is altijd het best terug te zien in de stap. In mijn ogen zou het stap gedeelte meer naar het einde van de proef verplaatst moeten worden, zodat het paard al enigszins gewend is aan de omgeving en zich meer kan ontspannen.

Trainen
Hoewel ik het op die punten niet helemaal eens ben met de jurering, krijg ik het meestal wel voor elkaar om de paarden op ontspannen wijze voor te stellen op de Bundeschampionate. Dat komt omdat ik de jonge dieren aan zo veel mogelijk omstandigheden laat wennen. Ik rijd veel met ze buiten, train regelmatig op concoursen en boots situaties die zich kunnen voor doen na. Als ik dit niet zou doen, zou ik ook te maken krijgen met gespannen paarden in Warendorf. Dat doet verder niets af aan de kwaliteit van de paarden en daarom vind ik het van belang dat de jurering op dat punt iets aangepast wordt.

Veel vragen
Al deze training die vooraf gaat aan een ontspannen rondje op de Bundeschampionate zorgt er wel voor dat de jonge paarden al veel voor de kiezen krijgen. Ze moeten immers al meerdere keren mee geweest zijn op concours om gewend te raken aan de omstandigheden op een wedstrijd.

Driejarigen
Een ander punt zijn de Bundeschampionate voor drie- en vierjarige paarden. Vooral voor de driejarigen vind ik het programma te druk. Op de finaledag moeten de beste drie paarden twee keer in de ring verschijnen, eerst onder de eigen ruiter en dan nog een keer om te worden bestegen door een testruiter. Bij de spanning van het enorme evenement kan dan ook nog eens de spanning van een testruiter worden opgeteld.  Dat kan niet goed zijn voor een paard dat enkele maanden drie is.

Er zijn uitzonderingen, maar vaak hoor je van de paarden die als driejarige Bundeskampioen werden niet veel terug op hogere niveaus.

Spectaculair
Mijn laatste punt is dat in de kampioenenparade vaak gevuld is met de meest spectaculaire paarden. Ik snap dat het oog ook wat wil, maar als het om herkennen van talent voor het hoogste niveau van de sport gaat denk ik niet dat in Warendorf altijd de juiste beslissingen worden genomen. De functionele dressuurpaarden, die goed door hun lichaam bewegen, tact als een Zwitsers uurwerk tonen en met een goed gebruik van het achterbeen door de baan gaan, verliezen het nog te vaak van de grootlopers die de handen op elkaar krijgen.

Dorothee Schneider is een Duitse amazone en specialiste in het rijden van jonge paarden. Elk jaar presenteert ze enkele paarden op de Bundeschampionate en is bijna altijd terug te vinden in de top van de uitslagen.
Deze opinie verscheen vrijdag 24 september in De Paardenkrant