10-10-01 Bij selectieprocedure teveel waarde aan momentopname

Maar dat zijn niet de enige problemen die ik daarmee heb, het is teveel een momentopname. In een paar minuten moet de jury beslissen of de betreffende hengst tot de fokkerij wordt toegelaten. Natuurlijk verschilt het per fokkerij of de hengst na de keuring ook al direct is gekeurd, maar er worden wel belangrijke beslissingen gemaakt op het moment dat het paard hooguit tien minuten in de baan is geweest. Het is gewoon onmogelijk voor de fokkerijleiding om alle paarden meerdere keren te gaan bekijken in hun eigen omgeving, dus daarom is het zoeken naar een alternatief heel lastig. Ik zeg hiermee ook absoluut niet dat de hengstenkeuring moet verdwijnen, want het is een etalage van de fokkerij.

Doorslaggevende rol
Maar het concept kan ik in mijn ogen wel iets veranderd worden. De keuring zou niet zo’n doorslaggevende rol moeten hebben. Een jong paard kan gespannen zijn op een keuring en daardoor niet uit de verf kunnen komen. Dat kan vervolgens de rest van zijn loopbaan beïnvloeden als de eigenaar daarna het vertrouwen in de hengst verliest en hem ruint of verkoopt als sportpaard.

Daarbij zou de foktechnische informatie over een hengst meer de doorslag moeten gaan geven. Niemand wil paarden in de fokkerij die incorrect zijn, maar paarden die goede foktechnische gegevens bieden moeten echt een streepje voor hebben op de rest. Als ze dan misschien niet helemaal uit de verf komen op het moment van de keuring zouden ze in ieder geval nog een tweede kans moeten krijgen.

Onder het zadel
Die tweede kans zou er onder het zadel moeten zijn in mijn ogen. De verrichting bij het vrij bewegen of het vrij springen wil nog wel eens flink verschillen van de verrichting die later onder het zadel wordt getoond. En daar moet het bij rijpaarden toch gebeuren.

Ik vind dat er in Duitsland ook al teveel beslissingen worden genomen zonder dat het paard door de keurcommissie ook maar een keer onder het zadel is gezien. Een hengst wordt na zijn verrichtingen aan het touwtje en los in de ring toegelaten voor de fokkerij. Dat klopt in mijn ogen niet helemaal.

Er zijn in Duitsland wel verrichtingstesten, maar vaak hoeft een hengst geen extreem talent te laten zien om voldoende punten bij elkaar te lopen in een 30- of 70-dagentest. Daarom is het in mijn ogen heel goed dat de testen in Duitsland op de schop gaan. Die zijn de afgelopen jaren te manipulatief gebleken en daarnaast niet helemaal conform de echte kwaliteiten van de hengst.

Buiten de boot
Overigens impliceer ik hier niet mee dat het Duitse systeem niet goed is. De fokkers kunnen zelf meestal prima bepalen welke hengst goed genoeg is voor hun merrie en het Duitse systeem geeft ze die vrijheid. Ik maak me ook niet echt zorgen over het feit dat er misschien een keer een hengst te veel gekeurd wordt, ik maak me meer zorgen over hengsten die buiten de boot vallen door de korte momentopnames.

Een hengst, die het eigenlijk niet zo heeft, wordt in de meeste gevallen toch niet gebruikt door de fokkers. In sommige gevallen wel, als de eigenaar de hengst goed managet en zorgt dat hij in de picture komt, maar als dan de veulens tegenvallen wordt de desbetreffende hengst alsnog afgeschreven door de fokkers. Aan die veulens van de hengst zou meer aandacht moeten worden besteed door verschillende fokleidingen, maar in mijn ogen daarnaast ook aan de sportprestaties van bepaalde hengsten.

Sport
Afgelopen weekend hebben we onder andere de Nederlandse paard Tyson, die internationaal onder Leon Thijssen in de sport verschijnt, goedgekeurd bij Zangersheide. Ik vond het van de zotten toen hij werd afgewezen door het KWPN. Misschien is hij niet helemaal correct qua exterieur, maar in mijn ogen verdient een paard dat dergelijke prestaties neerzet een kans in de fokkerij. Daarbij komt hij uit een gedegen stam.

Hetzelfde verhaal geldt ook enigszins voor Totilas, die wel gekeurd is door het KWPN. Er waren heel veel fokkers sceptisch over het gebruiken van de hengst. Ik zou hem zonder blikken of blozen willen gebruiken. Een paard met een dergelijk talent laat je toch niet aan je voorbij gaan.

Veel mensen in de fokkerij kijken teveel naar fouten, zo kon Totilas misschien wel wat centimeters langer zijn, maar daar moet je doorheen kunnen kijken. Als je de kans krijgt om een dergelijke hengst in je fokkerij te krijgen is dat het proberen altijd waard. Mocht het toch niet werken zoals je had gehoopt, zie je dat bij de eerste veulens wel. Dat soort paarden verdienen gewoon een kans.

Ulrich Kasselmann heeft een dressuurstal in het Duitse Hagen. Daarnaast is hij keuringscommissielid bij stamboek Zangersheide, concoursorganisator en partner van Paul Schockemohle. Samen met Schockemohle organiseert hij onder andere de bekende PSI-veiling.
Deze opinie verscheen vrijdag 1 oktober 2010 in De Paardenkrant