11-10-19 ‘Nieuwe manier van testen is geen verbetering’

Politiek
De Duitse verrichtingstesten zijn door de jaren heen overschaduwd door de politiek eromheen. Dat is zeker te begrijpen vanuit het zicht van de testleiding op de verschillende teststations in Duitsland. Zij moeten gewoon de kost verdienen. Als een hengstenhouder dan aanbiedt om al zijn hengsten op jouw station te laten testen, ben je misschien geneigd om iets een keer door de vingers te zien of iets minder streng te punten. Hoewel het te begrijpen is, moet dit niet kunnen. De verrichtingstesten moeten inzicht geven in wat een hengst wel of niet kan en niet of de testleiding de eigenaar van de betreffende hengst aardig vindt. De FN dacht dit aan te kunnen pakken door vaker een FN-jury langs te sturen en daardoor wat macht weg te nemen bij de testleiders. Ik denk – op basis van de testen die dit jaar al afgerond zijn – dat dit nog te weinig uithaalt. Als ik naar de uitslagen van bepaalde testen kijk, heb ik nog steeds twijfels over de punten.

Als ik bijvoorbeeld zie dat een hengst een 7,5 heeft gekregen, weet ik niet of hij goed of slecht scoorde op dat onderdeel. De jury benut de punten niet optimaal. Ze hebben een puntenscala tussen de 0 en de 10, maar daar zie je weinig van terug in de test. De cijfers beperken zich in de meeste gevallen tussen de 6,5 en de 9. Bij uitzondering wordt er een keer een 5 gegeven, maar dan moet een hengst (of hengstenhouder) het wel heel bont maken. Ik heb zelf de nodige testen gezien en me ten zeerste verbaasd over de punten. Meerdere keren zag ik een dressuurhengst voorbij komen die werkelijk catastrofaal sprong. Op de cijferlijst was vervolgens meestal nog een 6 terug te vinden. Dat schept geen duidelijkheid voor de fokkers. Als daar een 4, 3 of zelfs een 2 voor wordt gegeven, weet iemand die de cijfers bekijkt tenminste waar hij aan toe is. Alleen al door het volledige puntenscala te benutten, zeggen de testen veel meer over de aanleg van een hengst.

Via de achterdeur
Nog een punt dat ik wil aanspreken is het ‘verdwijnen’ van hengsten in de testen. Daar moet meer transparantie over komen. Nu is het regelmatig het geval dat hengsten die onder verwachting presteren in een test via de achterdeur verdwijnen. Hier worden de fokkers niet wijzer van. Ik vind het niet erg dat hengsten worden teruggetrokken als ze de verwachtingen niet waarmaken, maar dan moet hier wel transparantie over zijn. Het moet niet zo zijn dat iemand op de uitslagenlijst kijkt en de dieren helemaal niet mist. Nu kun je daar alleen achterkomen als je de catalogus naast de uitslagenlijst legt. Dat is te omslachtig.

Al met al valt er nog een hoop te winnen in de Duitse verrichtingstesten. Het belangrijkste is dat de fokker wat kan met de uitslagen van zo’n test. De fokkers hebben jonge hengsten vaak in hun hoofd van de keuring waar ze alleen aan de hand te zien zijn of van de hengstenshow waar de dieren met een hoop bombarie worden gepresenteerd. Ik denk dat een test een veel reëler beeld kan geven over wat een hengst wel of niet kan. Daarnaast kan het een goed handvat zijn betreffende de bewerkbaarheid van de dieren. In de huidige testen scoort zo’n negentig procent van de hengsten een 8,5 of hoger voor het karakter. Ik vind het moeilijk om te geloven dat alle hengsten in een test over een heel fijn karakter beschikken. En daar zit het hele probleem: je moet niet denken dat de jury wat fantasie heeft gehad bij het punten van de hengsten. Je moet er vanuit kunnen gaan dat de punten staan voor wat de hengst in de test heeft laten zien.

Wolf Lahr is voorzitter van het stamboek Sachsen Thuringen, onderdeel van de Zuid-Duitse stamboeken.
Deze opinie verscheen woensdag 19 oktober 2011 in De Paardenkrant