11-11-04 ‘Beste dressuurpaarden komen uit springpaardenprogramma’

Eigenlijk alle fokkers schrijven hun springpaarden in met de toevoeging van dat programma. Uit dat programma komen tegenwoordig onze beste springpaarden en dit programma – of eigenlijk de specialisatie – heeft er voor gezorgd dat onze fokkerij van springpaarden door de jaren heen uit een diep dal is geklommen. Van de springpaardenfokkerij was weinig over nadat fokkers van springpaarden hadden geroken aan de commercie van dressuurpaarden.

Dressuurpaarden
Dat niet alleen de beste springpaarden uit dit programma komen, is de laatste jaren steeds duidelijker geworden. We hebben de laatste paar jaar met name op de veulenkeuringen gezien dat de beste bewegers van Hannover de springgericht gefokte veulens uit het springprogramma zijn. Die veulens bewegen over het algemeen met een sterker gebruik van het achterbeen en gaan met meer afdruk door de baan.

In de dressuur hebben we grote problemen. Dat blijkt niet uit onze cijfers, waarin we een driejarige voor 900.000 euro kunnen verkopen, maar in de breedte genomen denk ik dat we geen betere paarden zijn gaan fokken. We hebben met de fokkerij van dressuurpaarden te lijden onder de specialisatie. Ik noem hier onder meer een niet zo krachtig gebruik van het achterbeen, geen goede rug met een sterke lendenenpartij en te lange en te weke kogels. Dat zijn dingen die bij onze springpaarden over het algemeen wel voorhanden zijn.

Ruggen
De twee dingen die ik zojuist noemde, het sterke achterbeen en de goede rug, zijn twee belangrijke zaken voor dressuurpaarden. Misschien wel überhaupt de belangrijkste. Zonder een goed en sterk gebruik van het achterbeen is de hogere dressuursport niet mogelijk en datzelfde geldt voor een goede rug en lendenenpartij. Problemen met de rug en de lendenen hebben wij overigens niet als enige. Dit is een Europees probleem in de fokkerij van dressuurpaarden.

In de toekomst moet er dan ook veel meer waarde aan de rug gehecht worden. Bij de verzamelde oefeningen is de rug het belangrijkste wat er is: het paard moet kunnen zitten. Zonder goede rug en lendenenpartij is dat onmogelijk.

Ik heb wel ideeën over hoe we de rug van onze dressuurpaarden kunnen verbeteren: onder meer door weer meer springbloed in de dressuurpaardenfokkerij te brengen. Ik heb de afgelopen jaren gezien dat de ruggen van onze springpaarden goed zijn gebleven en zelfs iets verbeterd. Daarom is voor ons de tijd rijp om springbloed in te gaan zetten in de dressuurfokkerij en eigenlijk is dat niet alleen bij ons aan de orde. Ik denk ook dat andere stamboeken er baat bij hebben als er wat betreft de dressuurpaarden iets minder gespecialiseerd gefokt gaat worden.

Het KWPN is nu bijvoorbeeld zeer succesvol, maar ik moet nog zien hoe dat over zo’n vijftien jaar is, als het streng gespecialiseerde beleid van nu z’n uitwerking heeft op de fokkerij. In de fokkerij leven we nu met de erfenis van zo’n vijftien à dertig jaar geleden en ik denk dat de dressuurpaarden in die tijd nog beter in elkaar zaten.

Dr. Ludwig Christmann zorgt voor de buitenlandse relaties, werkt aan de ontwikkeling van en adviseert het Hannoveraner Verband. Hij was meerdere jaren assistent-fokkerijleider.
Deze opinie verscheen vrijdag 4 november 2011 in De Paardenkrant