Columnwedstrijd _ Lange benen

Vooral in de dressuursport tref je steeds meer van die elegante hoogbenige topmodellen. De ‘lange benen’ gaan vaak gepaard met geweldige bewegingen. Jarenlang hebben de dressuurpaardenfokkers geselecteerd op goede eigenschappen, waaronder ‘lange benen’. De sport wordt er alleen maar beter van, toch?! Scores van 90% in de Grand Prix zijn met de komst van Totilas werkelijkheid geworden. Daarnaast zien we steeds meer paarden in het internationale dressuurveld, die de scores van deze geweldenaar wel eens zouden kunnen evenaren. Bijvoorbeeld de nakomelingen van Jazz, het schoolvoorbeeld van een langbenig dressuurpaard. Het ideaalbeeld is dus bijna bereikt zou je zeggen. Maar zijn deze hoogbenige paarden wel zo ideaal?

Ik heb mij laatst door mijn veearts laten vertellen dat het steeds vaker voorkomt dat paarden ongelijke voeten hebben. En als er iets funest is voor een paard, dan zijn het ongelijke voeten. Deze zorgen ervoor dat een paard een verkeerde beenstand en een afwijkende bewegingsafloop ontwikkelt. Dit heeft tot gevolg dat paarden op den duur problemen krijgen aan hun pezen, spieren en gewrichten. Maar wat is dan de oorzaak van die ongelijke voeten? Het antwoord daarop is vaak: lange benen!

Doordat we paarden met steeds langere benen fokken, krijgen we te maken met veulens die niet normaal kunnen grazen. Kennelijk gaat het fokken van ‘lange benen’ niet gepaard met het fokken van ‘lange halzen’. Gelukkig zijn paarden slimme wezens en zodoende passen de veulens zich aan door in de spreidstand te gaan staan. In de spreidstand wordt meestal één voorkeursbeen naar voren geplaatst, hierdoor kunnen zij wél met hun neus bij de grond. Dit zorgt er echter ook voor dat er soms een ongelijke ontwikkeling van de voorvoeten optreed. Bovendien is een paard door zijn lange benen niet meer in evenwicht. Wat is nu het geval? Alleen een evenwichtig gebouwd paard kan een perfecte uitvoering laten zien van het zweefmoment in draf. Dit is het allerbelangrijkste onderdeel van de draf van het paard, want het zorgt ervoor dat alle gewrichten even tot rust komen. Een paard dat uit verhouding is door zijn lange benen kan dit niet. Daarom zal dit paard zijn gewrichten onjuist belasten met snelle slijtage van diezelfde gewrichten tot gevolg.

Niet alleen mijn veearts zegt het, maar ook Aristoteles zei het ooit al: “er is geen enkele vorm in de natuur zonder functie.” Gelukkig is het probleem van de ‘lange benen’ al meer mensen opgevallen. Er zijn zelfs al wetenschappelijke onderzoeken naar gedaan. Uit testen is gebleken dat veulens die op hoogte gevoerd worden geen voorkeursbeen ontwikkelen en dus ook vrijwel nooit ongelijke voorvoeten kweken. Veulens die gewoon mochten grazen, hadden in de meeste gevallen wel een voorkeursbeen ontwikkeld. Betekent dit dat we er op moeten toezien dat ieder veulen vanaf nu op hoogte gevoerd wordt? Dit lijkt me vooral voor de hobbyfokkers een erg zware opgave en kan dus niet de oplossing zijn.

Vooralsnog is er voor iedere afwijkende voetvorm en beenstand een oplossing in de vorm van speciaal hoefbeslag en geavanceerde beenbescherming. Ook fysiotherapie voor paarden is tegenwoordig heel normaal. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we stiekem allemaal wel weten dat deze oplossingen niet de kern van het probleem aanpakken. Mijn twee topmodellen hebben gelukkig geen problemen met hun lange benen. Toch probeer ik uit voorzorg maar zoveel mogelijk op hoogte te voeren. En mijn shetje? Die lijkt zich tot mijn geruststelling totaal niet druk te maken om haar korte beentjes.

Mieke Wouters

Klik hier voor het columnoverzicht.
Lees hier alles over de columnwedstrijd