RSS
11-01-21 ‘Aanpak welzijn bij sector laten’
door Nelleke Krol
Het Paardenbesluit van de Dierenbescherming (DB) kwam voor ons, de Sectorraad Paarden (SRP), als een teleurstelling. We werken sinds 2009 met verschillende organisaties uit de Sectorraad (LTO, FNHO, KNHS), het Ministerie van EL&I, WUR en ook de DB hard aan het onderzoek welzijnsmonitoring paard. Nu het onderzoek in een afrondende fase zit, is het zaak om conclusies te trekken uit de resultaten. Er is veel overleg tussen alle partijen en we zijn op de hoogte van elkaars standpunten. De DB weet dat we in de afrondende fase zitten. Het is jammer dat zij nu hun Paardenbesluit voorsorteren en een eigen weg kiezen.
Begin 2009 hebben wij het plan van aanpak welzijn in de sector paardenhouderij gepresenteerd aan toenmalig LNV-minister Gerda Verburg. Onderdelen hieruit moesten worden uitgewerkt. Vorige week stelde staatssecretaris Bleker een deadline vast voor het plan. Deze is gezet op 1 september. Voordat de DB druk ging uitoefenen door het Paardenbesluit in te dienen, was deze datum nog niet vastgesteld. De minister had ons aanvankelijk drie jaar gegeven om het plan uit te rollen in de sector. Nu moeten we dit jaar komen met richtlijnen voor welzijnsverbetering.
Onterechte kritiek
De felle kritiek die de DB heeft op de SRP is niet terecht, wij hebben altijd open gestaan voor overleg en blijven dat doen in de toekomst. We zijn het afgelopen jaar bezig geweest om in samenwerking met het Ministerie en de DB een convenant af te sluiten. We hebben hetzelfde doel voor ogen: het verbeteren van paardenwelzijn. Alleen verschillen de middelen die we willen gebruiken om dit doel te bereiken. Er moet een weg worden gevonden om de onderzoeksresultaten praktisch uitvoerbaar te maken. Wij constateren ook dat paardenhouders die niet zijn aangesloten bij een vereniging, sportbond, stamboek of brancheorganisatie, een bijdrage zullen moeten leveren aan de verbetering van het welzijn. Die paardenhouder is echter slecht te bereiken. We zouden graag in samenwerking met het ministerie en de DB tot een plan komen om deze paardenhouders te bereiken en voor te lichten over welzijn.
Wij erkennen dat er mensen zijn die zich nergens aan storen, excessen zoals vorige week op de televisie uitgezonden zijn. Deze moeten worden aangepakt. Echter, een Paardenbesluit is volgens ons niet het goede middel. Veel onderdelen in het Paardenbesluit van de DB zijn nauwelijks te controleren. Wie gaat bijvoorbeeld bij elke paardenhouder controleren of zijn paarden vier uur per dag naar buiten gaan? Leg de verantwoordelijkheid bij de sector en probeer gezamenlijk tot een verbeterd welzijn te komen.
Andere instelling
In de professionele paardenhouderij wordt hard gewerkt om het paardenwelzijn te verbeteren, deze is dan aanspreekbaar op de eigen verantwoordelijkheid. Het informeren van paardenhouders is een verantwoordelijkheid die de sector gezamenlijk opgepakt door middel van het Nederlands Hippisch Kenniscentrum (NHK), het digitale medium van de SRP. We willen alle paardeneigenaren in Nederland zien te bereiken en een verplicht I&R systeem ontwikkelen om, ook bij uitbraak van ziekten, paardenhouders te kunnen bereiken.
Goede voorlichting en een I&R systeem zijn belangrijk, maar ook de instelling van mensen moet veranderen. Wij willen bereiken dat er een sociale controle komt onder paardeneigenaren. Mensen moeten niet bang zijn om elkaar aan te spreken op bepaald gedrag tegenover hun paard. Wij geloven dat die controle meer effect heeft dan het instellen van wetten die niet te handhaven zijn.
Nelleke Krol is waarnemend secretaris bij de Sectorraad Paard.
Deze opinie verscheen vrijdag 21 januari 2011 in De Paardenkrant
Reageer
Stuur door
Afdrukken| |
|
reacties
@ r wijk
Je hebt gelijk,neem nou bv het "natuurlijk" bekappen.
Ik ken mensen die een eendagscursus paardenbekappen hebben gevolgd incl certificaat.
Die doen het nu zelf bij hun paarden,lage versenen lange/brede tonen...en ze lopen grotendeels over de verharde wegen ...immers Nederland bezit nog amper natuur,wat hun paarden gevoelig op de pezen en hoeven en soms kreupel maakt.
Zo reed ik bv een week zonder ijzers over het strand...dat straalt ook enorm,na die week leken de hoeven van onderen op strijkbouten ,wat mij toch maar weer snel de smid deed bellen!
;-)
Ik heb een klacht over deze reactieDan moet er een complete cultuurverandering plaatsvinden binnen Nederland...
Nou...dan gaan we maar voor Het uitgebreide Ruiterbewijs,wat we altijd bij ons dragen.
In het officiele boekje staat vermeld " de jaarlijkse " APK" : entingen,data's van ontwormen (of onderzoek van " Het Woud" http://www.wormbestrijding.nl/paard_index.html ) stempel van de smid,bewijs van goede zorg en het juiste harnagement ondertekend door een veearts of erkend paardentrainer,op welke "goedgekeurde stal" je paard staat en dat hij daar de mogelijkheid geniet om dagelijks 4 uur los te lopen in een ruime paddock enz enz...
De desbetreffende controleur moet in staat zijn om zelf een Badge te laten zien en bevoegd te zijn en kennis van zaken te hebben en om waarschuwingen danwel boetes uit te delen...
PFFFF....dat wordt wat!
Gebleken is, dat overleg een oeverloze discussie oplevert, het duurt nu al twee jaar om duidelijke richtlijnen op papier te krijgen door de sector zelf, en dat zijn dan de mensen die verstand hebben van paarden, toch ?
Maar zoals gezegd: op (pension)stallen is er al sociale controle en wordt er onderling gecorrigeerd.
Verder ogen en oren open houden voor excessen.
Het is lang niet altijd makkelijk om paardeneigenaren op hun verantwoordelijkheden te moeten wijzen en dan heb ik het nog niet eens over de onaanvaardbare excessen.
zaken die regelmatig aan de orde komen zijn
* niet goed passend zadel
*te weinig/onjuist/te rijk voer
*"ondeskundig"gebruik van zweep en sporen
*het gebruik van correctie-bitten,terwijl de rijtechnische fout bij de ruiter ligt
*het niet raadplegen van en veearts ivm geldgebrek
*Het lot van een dier in handen leggen van een jong kind
*het niet raadplegen van de hoefsmid bij hoefverzorging
*Het bedekken van de wintervacht met twee dikke dekens (mooi rose van Sinterklaas gehad)
*Het zelf aandokteren bij bv Mok met tandpasta of wat al niet meer.
*Het longeren van een veulentje van 1 jaar oud
*Het juist geen beweging geven aan een veulentje van 1 jaar oud
*het rijden op een kreupel dier
*Het altijd maar slaan en schreeuwen naar een dier
Enz enz enz.
Soms wordt je er zo moe van(ookal bied je de tips en je hulp op een gouden schaaltje aan) dat je de ogen ervoor sluit...
Ik neem aan dat de Dierenbescherming beschikt over een lijst met adressen waar daadwerkelijk van echte problemen sprake was. Laat de DB die lijst dan ter beschikking stellen van de SRP, en laat die dan grondig onderzoeken wat deze adressen qua situatie met elkaar gemeen hebben. Aan de hand daarvan kun je bepalen op wat voor soort adressen het welzijn van paarden in gevaar kan komen, en dan is het veel makkelijker om regels te maken die écht hout snijden.
Het willekeurig belasten van goedwillende paardeneigenaren met allerlei idiote regeltjes is dan niet nodig.
