Wittelijnziekte is een onbekende epidemie

Wittelijnziekte, of white line disease, staat in de volksmond ook wel bekend als ‘losse wand’. De ziekte komt veel voor. Volgens kenners neemt het stilaan epidemische proporties aan. „De aandoening is nog relatief onbekend en wordt vaak niet herkend, zelfs niet door hoefsmeden”, vertelt dierenarts en hoefsmid Adri de Bruijn uit Reusel. Een niet serieus genomen wittelijnziekte kan de hoornwanden los leggen van de hoeflederhuid. Het resultaat? Een stokkreupel paard.

Symptomen
Aan een paard met beginnende wittelijnziekte merk je vaak niets. In een vergevorderd stadium begint het dier zich pas ongemakkelijk te voelen. De eerste symptomen kun je ontdekken bij het verzorgen van de hoeven, kleine scheurtjes in de hoef, zwarte puntjes in de witte lijn en verpulvering ervan. In een later stadium kun je een hol geluid horen als je op de hoefwand klopt en wordt het paard kreupel.

Oorzaak
De veroorzakers van de aandoening zijn een agressieve schimmel en bacterie. Deze breken de hoef op een eigen manier af en voeden zich met elkaars afvalstoffen. Niet alleen de witte lijn, maar ook de hele wand worden aangetast. De organismen kunnen op verschillende manier in de hoef komen. Meestal door een scheurtje of kleine beschadiging. Ook stalbodembedekkers als zaagsel en houtkrullen kunnen wittelijnziekte veroorzaken. Dit strooisel neemt te snel vocht op en droogt de hoornschoen en de witte lijn uit, waardoor scheurtjes ontstaan. Daarbij zijn hardhouten krullen vaak te zuur, waardoor de hoeven nog meer te lijden hebben. Ook te veel vocht in de hoef kan wittelijnziekte veroorzaken.

Voorkomen en behandelen
De juiste voeding kan wittelijnziekte grotendeels voorkomen. Zink en Calcium zijn daarbij essentieel. Bij constatering van wittelijnziekte snijdt de hoefsmid het aangetaste gedeelte weg. Je kunt er daarna voor kiezen om je paard op een ijzer te zetten met een balk, ook het weglaten van hoefijzers kan een goede mogelijkheid zijn. Wanneer je kiest voor een ijzerloze periode wordt de besmette hoef ingesmeerd met een antiseptisch middel. De weken die volgen wordt de hoornwand regelmatig gecuretteerd, tot de hoornwand en wandlederhuid goed zijn aangehecht.

Honing
De Bruijn gebruikt ook nog een ander middel om wittelijnziekte te behandelen. Honing. Bijen gebruiken propolis, een bestanddeel van honing, om hun korven te ontsmetten. Dit houdt bacteriën en schimmels tegen. De Bruijn sluit af met de waarschuwing om vooral vroeg aan de bel te trekken: „Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans op snel herstel.”

Tekst: Marleen Teuling