Plastische paardenchirurgie soms noodzakelijk

De operatie
De plastisch chirurge krijgt voornamelijk bij probleemgevallen een belletje. „Grote, open beenwonden of wonden die niet dicht willen of na hechting zijn opengesprongen kunnen profiteren van huidtransplantatie. De tijdswinst die chirurge Jacintha Wilmink door de huidtransplantatie behaalt heeft meerdere voordelen. „In de eerste plaats is de kans op complicaties zoals infecties en de groei van wildvlees vele malen kleiner, in de tweede plaats lijdt het paard minder en geneest het met een kleiner litteken.”

Een huidtransplantatie is een vrij eenvoudige ingreep. ,,Met een soort van elektrische kaasschaaf haal ik een stukje huid van de buik van het paard. De geoogste huid bewerk ik en vervolgens hecht ik deze op de wond. De gehele beenwond wordt bedekt door een lappendeken van kleine huideilandjes. Vanuit elk eilandje begint zich na verloop van tijd nieuwe huid te vormen en tegelijkertijd trekken de cellen in het wondbed samen, waardoor de wond kleiner wordt. Uiteindelijk is de kwaliteit van het litteken beter en is de plek kleiner en minder hinderlijk voor de beweging van het paard.”

Eerste hulp
Zo gemakkelijk paarden gewond raken, zo moeilijk genezen hun wonden. Door infecties en de vorming van wildvlees ontstaan soms vreselijke littekens. Littekens die het paard niet alleen ontsieren, maar die ook nadelig kunnen werken op de beweging. Wilmink concludeert dat er veel mis gaat bij wondbehandeling voordat zij de paarden ziet. „De eigenaren willen iets doen om het leed te beperken, helaas doen ze vaak de verkeerde dingen. Ze duiken in hun EHBO-doos en beginnen meteen met sprayen en smeren van allerhande middeltjes.” Jacintha kan dat de eigenaren alleen maar afraden. Wat de eigenaren met de middeltjes eigenlijk doen is het vervuilen van de wond. „In principe kun je het beste niets doen, behalve de dierenarts bellen. Mocht een wond nu heel erg smerig zijn, dan kun je overwegen om voorzichtig de slang erop te zetten. Uitspoelen met water, meer niet.”