De gevolgen van jakobskruiskruid

Dodelijk?
Paarden die jakobskruiskruid eten lopen een zeker risico op een jakobskruiskruidvergiftiging (seneciosis). Het kruid zorgt voor een zogenaamde cumulatieve vergiftiging, die de lever van het paard vernielt. Een hapje van het kruid kan niet veel kwaad, maar op het moment dat het paard twintig procent van zijn lichaamsgewicht heeft gegeten, gaat hij eraan onderdoor. Nu lijkt twintig procent niet veel, maar het gaat om het gewicht dat het paard in zijn hele leven eet. Elk jaar een paar kilo is al voldoende voor permanente leverschade.

Symptomen
Over het algemeen is jakobskruiskruidvergiftiging een langzaam verlopende, chronische aandoening. Omdat de lever een orgaan is met een grote reservecapaciteit zijn klinische symptomen van een zieke lever pas waarneembaar als minstens 75% van het leverweefsel niet meer functioneert. De uiterlijke tekenen van vergiftiging treden dan acuut op, terwijl het toch al een tijdje aan de gang is. De volgende verschijnselen zijn waarneembaar: conditie- en gewichtsverlies, sloomheid, geen eetlust en afwijkende (soms bloederige) mest. Het paard oogt neerslachtig. De ogen zijn gesloten, het paard laat het hoofd hangen en gaapt vaak. Er ontstaan verteringsproblemen door de ontregeling van de lever. Soms treedt lichtgevoeligheid op.

Ernstige vergiftiging
Sommige dieren worden langzaamaan steeds zwakker en bewegen nauwelijks meer, terwijl andere doelloos en dwangmatig rondlopen. Ze lijken blind te zijn en stoten soms onbesuisd tegen de muur of omheining. Zieke paarden kunnen dol worden en zelfs gevaarlijk agressief. Deze tekenen ontstaan omdat in de darmen geproduceerde stof ammonia niet meer door de beschadigde lever kan worden verwijderd. Ammonia tast de zenuwen en vooral de hersenen aan. In de laatste fase van de ziekte treden stuiptrekkingen op en kan de dood onverwacht snel intreden. Het paard kan echter ook in een langdurige coma raken die het dier uiteindelijk fataal wordt. Bij sectie op een paard dat is overleden aan jakobskruiskruidvergiftiging treft men vaak een opvallende verandering in vorm, kleur en grootte van de lever aan.

Goed weidebeheer
Zieke paarden hebben vaak onherstelbare leverschade of zijn uiteindelijk niet meer te redden doordat ze al te veel van de plant hebben gegeten. Preventieve maatregelen nemen tegen de verspreiding van de plant in de vorm van goed weidebeheer is daarom prioriteit nummer één. In de nieuwsbrief van woensdag 2 april lees je meer over bestrijding van jakobskruiskruid.