C. Tesselhof _ 09-09-18 _ Arborevolutie

Laat ik een dag nemen op een van de stallen waar ik werkzaam ben geweest en die bekijken met de ogen van de uitbrengers van de Arbocatalogus. Dat wordt onwerkbaar! Kijk maar.

‘s Morgens voeren. Hier loop ik meteen aan tegen eerste ‘overschrijding van de arboregels’ volgens de catalogus. Want de voerkar moet tegen een kleine helling op de stal in. De overtredingen twee, drie en vier mag u meteen noteren, want de paarden in de pensionstal bereiken we met onze eenwielige kruiwagen (fout) over een hobbelige parkeerplaats (fout) en tegen een kleine helling op (wederom fout).

Uitmesten doen we zonder Bobcat of shovel, maar gewoon met de kruiwagen. Er is niks mis met een beetje fitness op de vroege ochtend. Deze kruiwagen heeft netjes – jawel! – twee wielen. We moeten de volle wagen over licht glooiend en enigszins hobbelig terrein (fout) duwen om ‘m te legen op de mestplaats. Voor het opstrooien staat een container houtsnippers net buiten de stal. Een stofnest. Zonder stofkapje (fout) scheppen we de kruiwagen vol en die kiepen we leeg in de stal.

Tijdens al deze werkzaamheden staat het paard, tegen alle arboadviezen in, gewoon op stal. Ook mijn schoeisel is verkeerd: met jodphurs aan sta ik uit te mesten. Dit hadden volgens de Arbocatalogus werkschoenen met veiligheidsneuzen moeten zijn.

Nog maar een paar uur aan de gang en al meerdere ‘overtredingen’ begaan. We gaan vrolijk verder met waarvoor ik eigenlijk aangetrokken ben: het rijden en verzorgen van de jonge paarden. Chaps aan, zadel over de arm, in de stal opzadelen. Fout, fout, fout! Vanaf volgend jaar moet ik op stap met een zadelkarretje en als ik aan de veiligheidseisen wil voldoen, moet ik het paard op een poetsplaats opzadelen. De zadelkar mag ik vervolgens niet in het gangpad laten staan. Dus de routine wordt dan: het jonge dier opzadelen, de zadelkar opbergen, rijden, zadelkar ophalen en afzadelen. Nu maar hopen dat de schoenen- en laarzenfabrikanten snel jodphurs of laarzen met veiligheidsneuzen gaan aanbieden, anders moet ik ondertussen ook nog eens van schoeisel wisselen.

Investeringen waar dit bedrijf voor komt te staan om aan de eisen te voldoen: hellingen verwijderen (hoe dit te realiseren?), zadelkarretjes aanschaffen, nieuw schoeisel, nieuwe poetsplaats (geen wasplaats, want daarop mag je geen paarden scheren), nieuwe omheining voor de stapmolen (is nu een lintje) en vast nog meer.

Zo lijk ik erg anti-arboregels, maar dat ben ik niet. Het is goed dat er aandacht is voor veiligheid. Want veelal doen we de dingen omdat we ze ‘altijd al zo doen’. Krijg die oude gewoonten er maar eens uit.

Toch is het voor ondernemers belangrijk om goed op de hoogte te zijn. Een bedrijfsongeval zit in een klein hoekje. De Arbeidsinspectie zal de Arbocatalogus in de hand houden om te kijken of er regels overtreden zijn. Dat kan samenhangen met of de verzekering uitkeert. Het is dus zeker niet vrijblijvend. En ongevallen gebeuren nu eenmaal niet alleen bij de buurman.

Carolien Tesselhof-Bruggink, chef redactie
Deze column verscheen vrijdag 18 september in De Paardenkrant.