09-10-02 Gaaf als mensen paarden de tijd geven
Omdat wij als vierspanrijders ons NK eerder dit jaar in Beekbergen al hadden, was Deurne afgelopen weekend een ‘gewone’ nationale wedstrijd. Een mooie gelegenheid om paarden te kwalificeren voor Kentucky volgend jaar. Ik zette bijvoorbeeld de vijfjarige Zep in, een nakomeling van Mr. Concorde.
Tjonge, ik heb de afgelopen tien jaar echt niet zo’n goed marathonpaard gehad. Wat is dat paard snel! Hij ziet elk gat en denkt enorm met me mee. Naast zijn power en kracht heeft Zep ook tussen de hindernissen meteen weer de rust gevonden.
Misschien Kentucky
Het afgelopen seizoen had ik een paar keer de neiging om Zep tijdens een grote, zware wedstrijd in te zetten. Thuis oefende ik een hindernis met hem en toen had ik al het vermoeden dat hij extreem goed was. Ik wilde marathons winnen en popelde om Zep te gebruiken. Toch heb ik het niet gedaan. Hij is nog zo jong. Ik wilde hem de tijd geven. Eens kijken of hij er voor Kentucky wel aan toe is. Wat dat betreft heerst er een soort cultuur waarin mensen trots zijn als ze een vier- of vijfjarig paard drie onderdelen hebben laten lopen in een samengestelde wedstrijd. Dan hoor je hoe ze het dier een half jaar eerder hebben beleerd en dat het nu al zo goed op hoog niveau loopt. Daardoor gaan paarden naar mijn idee minder lang mee. Ik vind het juist gaaf als mensen de paarden de tijd geven. Dat ze in alle rust opbouwen naar een piek. Het is zonde om een goed paard te snel voor de leeuwen te gooien. Ze moeten eraan toe zijn. Wanneer dat is verschilt een beetje per paard. ‘Gooi een goed paard niet te snel voor de leeuwen’
Bewijzen
Een paard dat langer de tijd nodig heeft krijgt al snel een stempel. Neem nu mijn Victory. Dat is een zevenjarige Oscar-nakomeling waar ik al jaren van roep dat het een goede gaat worden. Het is een groot paard dat veel tijd nodig heeft om door te ontwikkelen. Hij moet eerst uitontwikkeld zijn voor het echt grote werk. Omdat ik hem maar niet uitbracht, kreeg ik regelmatig de vraag wat er aan de hand was met Victory. Afgelopen weekend heb ik eindelijk kunnen bewijzen dat er absoluut niets met hem mis is en dat het juist zijn vruchten heeft afgeworpen dat ik met hem extra de tijd heb genomen. Hij heeft in Deurne voor het eerst drie onderdelen gelopen en dat deed hij heel goed en heel gemakkelijk. Ik ben daarom blij dat ik jarenlang zuinig ben geweest op Victory. Verschillende collega’s, zoals Alfons Engbers, waren lyrisch over hem. Ik vind het prachtig dat het zich op zo’n manier bewijst.
IJsbrand Chardon is viervoudig wereldkampioen vierspannen en incasseerde dit jaar in Beekbergen voor de 21e keer de nationale vierspantitel.
Deze opinie verscheen vrijdag 2 oktober 2009 in De Paardenkrant
| |
|
reacties
Ik weet zeker dat Zep en Victory het met mij eens zijn.
(ps. trouwens, hele mooie krachtige namen voor paarden)
A. de Heij
Eindelijk iemand die mijn visie deelt. Hetzelfde geldt m.i. voor rijpaarden. Tegenwoordig schaamt niemand zich er voor om een 3-jarig paard te beleren terwijl we er vroeger niet over piekerden om op een 3-jarige te gaan zitten. Toen wachten we massaal tot ze minimaal 4 waren!
IJsbrand heeft gelijk! Geef paarden de tijd!!!!!
wat mooi geschreven ijsbrand
vooruit denken is wat de sport en de paarden nodig hebben een paard(lichaam) bouw je langzaam op en breekt het zeer snel weer af
succes en geniet van iederedag met paarden





