10-11-17 Eindelijk duidelijkheid over Transportverordening

Voor alle duidelijkheid, er is geen wijziging of verandering aangebracht in de wet. De minister heeft in haar brief alleen uitleg gegeven over de invulling ervan. Veel wetten kunnen namelijk op verschillende manieren gelezen en opgevat worden, dat was in dit geval ook zo.

De wet levert, omdat het een Europese wet is, in meer landen verwarring op. De Transportverordening beschrijft hoe het transport van dieren in Europa geregeld dient te zijn. Er is voor landen echter ook ruimte om deze hoofdlijnen aan te vullen met eigen, strengere, regels en richtlijnen. En dus kan de wet in Nederland zomaar op een paar punten afwijken van die in Duitsland of Frankrijk. Wat Verburg in haar brief aan de kamer heeft geschreven heeft dus alleen betrekking op Nederland en geeft de interpretatie van de wet aan volgens het ministerie van LNV.

Hobby of bedrijf?
De verwarring rondom de wet had vooral te maken met het aanmerken van een transport als een hobbymatige- of bedrijfsmatige activiteit. Want wanneer is een transport hobbymatig en wanneer bedrijfsmatig? De Transportverordening stelt namelijk strenge eisen aan iemand die levende dieren wil vervoeren over een afstand van meer dan 65 kilometer in het kader van een economische activiteit. Die 65 kilometer is een heel duidelijk begrip, daar valt niet over te discussiëren. Waar je wel over kunt redetwisten is het begrip ‘economische activiteit’. Wanneer iemand een paard naar het slachthuis brengt krijgt hij daar geld voor. Dat wordt dus gezien als een economische activiteit. Maar hoe zit dat met iemand die met vier paarden in zijn vrachtauto naar concours gaat? Die mensen zeggen dat ze de paarden als hobby hebben, maar ondertussen vervoeren ze de dieren wel in een dure vrachtauto.

Om dit soort onduidelijkheden uit de weg te ruimen heeft Verburg gezegd dat transporten van maximaal twee paarden, uitsluitend in Nederland, worden beschouwd als transporten met een hobbymatig karakter. Rijd je als particulier dus met een of twee paarden dan hoef je niet te voldoen aan de strenge eisen van de Transportverordening. Tenzij je met een of twee paarden op weg bent naar het slachthuis of een paardenmarkt. Dan is het een economische activiteit en moet je wel weer voldoen aan de regels van de wet. Kortom: je mag een of twee paarden zonder papieren vervoeren zolang een economische activiteit niet het uitgangspunt is. Mensen die meer dan twee paarden vervoeren, dan praat je vaak over een vrachtauto, worden door de minister gezien als hobbymatig met een bedrijfsmatig karakter en moeten dus voldoen aan de Transportverordening.

Benodigde papieren
Om aan de eisen van de wet te voldoen heb je drie dingen nodig. Een vervoersvergunning voor kort of lang transport, een getuigschrift van vakbekwaamheid en vervoersdocumenten voor de dieren die je transporteert. Een vervoersdocument is een soort vrachtbrief, hier staat op wat je vervoert, waar het vandaan komt en waar je naar toe gaat. Dit is iets anders dan een paspoort, want die ben je sowieso nodig in het kader van de wet op identificatie en registratie. Een vervoersdocument kun je overigens zelf maken, formulieren zijn te downloaden op internet. Vervolgens hoef je ze alleen nog maar in te vullen. Het aanvragen van een vervoersvergunning kost ongeveer 65 euro en voor een cursus getuigschrift vakbekwaamheid tel je ongeveer 325 euro neer. Al met al kom je op een goede vierhonderd euro per vijf jaar, want het getuigschrift en de vergunning zijn vijf jaar geldig en moeten dus na verloop van tijd opnieuw worden aangevraagd.

Duidelijkheid
Ik denk dat de minister met haar brief veel vragen en misverstanden heeft weggenomen. Haar uitleg en invulling van de wet zoals die er in Nederland ligt laat weinig ruimte over voor onduidelijkheden. Het is absoluut een verbetering ten opzichte van hetgeen wat er eerst lag. Mensen onderschatten daardoor het belang van de juiste papieren. Ze vulden de documenten niet in of vroegen ze überhaupt niet aan. Terwijl er in bepaalde regio’s van het land, bijvoorbeeld in het noorden, al heel veel en streng gecontroleerd wordt door de AID. Wanneer je de eerste keer de goede papieren niet kunt laten zien krijg je een waarschuwing en een aantekening, maar wanneer het de tweede keer nog niet in orde is riskeer je een boete die kan oplopen tot zeshonderd euro.

Het is goed dat de Transportverordening er is, en wel om twee redenen. Het eerste is dierenwelzijn. Vanuit zowel de politiek als de maatschappij is er een enorme druk om zaken beter te regelen. De maatschappelijke weerstand tegen het ‘gesleep’ met dieren wordt steeds groter. De Transportverordening zorgt ervoor dat het vervoer veilig is en dat de vervoerder bekwaam is in wat hij doet. Het tweede aspect heeft te maken met besmettelijke ziekten en de preventie daarvan. Wanneer men runderen of varkens op transport zet moet men zich na afloop van dit transport aan strenge reinigings- en ontsmettingsvoorschriften houden. Bij het vervoer van paarden is dit nog niet het geval, maar ik sluit niet uit dat ook paardenhandelaren en andere commerciële transporten van paarden in de toekomst aan deze eisen moeten voldoen. Paarden zijn dan wel minder vatbaar voor bepaalde ziekten, ze kunnen het wel overbrengen. Hoe meer men met dieren sjouwt, hoe groter de kans dat het een keer mis gaat. Beelden zoals die in 2001 na het uitbreken van de MKZ-crisis wil niemand meer zien.”

Reggy Heijens is directeur van verkeersschool Blom, eigendom van Rinus Blom die ook spring- en handelsstal Hoeve ‘De Grient’ in zijn bezit heeft. Reggy zette - in nauw overleg met het ministerie van LNV, een veeartsenpraktijk en de vakbonden voor veetransporten - de cursus voor het getuigschrift vakbekwaamheid op. Hij is zelf ook docent van de cursus.
Deze opinie verscheen woensdag 17 november 2010 in De Paardenkrant.