Opfokker aansprakelijk te stellen voor dood veulen?

Vraag: Ik heb een vraag over een zeer tragische affaire omtrent mijn hengstveulen. Op 3 november 2010 bracht ik mijn kerngezonde veulen naar een opfokstal. Maandagavond 22 november kreeg ik bericht dat hij plotseling ernstig ziek was geworden met koorts en dat hij apathisch was. Het leek op koliek maar hij zweette niet en deed ook niet vreemd zoals rollen of graven. Terwijl hij ’s morgens nog vrolijk en levenslustig de paddock inging, volgens de bazin. De dierenarts heeft pijnstiller en antibioticum gespoten. Hij/zij kwam helaas een uur te laat na de oproep van de opfokstal. Het veulen moest binnen twee uur opknappen. Dat gebeurde niet, in plaats daarvan is hij binnen twee uur overleden. Hij is helaas maar net vijf maanden oud geworden.

Maandagavond zijn we gelijk gaan kijken. Hij was nog warm en had een keiharde opgezwollen buik. Dinsdag 23 november hebben we hem naar de afdeling pathologie van de dierenkliniek van de Universiteit van Utrecht gebracht voor sectie. De uitslag was snel bekend: er zat een scheur van 30 cm in zijn maagwand. Hij heeft dus een vreselijke dood gehad.

De arts stelde dat de oorzaak heel duidelijk was, er zat namelijk 28 kg voer in zijn maag! Iets wat fysiek niet mogelijk is. Vandaar die keiharde opgezwollen buik. Dit kan dus normaal nooit en te nimmer gebeuren bij een kerngezond veulen. Zo groot is zijn maag niet eens. De dierenarts stelde meteen dat hij iets verkeerds gegeten moest hebben. Zoals bijvoorbeeld brokken van pulp of gedroogd gras. Dit omdat de maaginhoud op heel fijn groenvoer leek. Het moet een soort voer zijn geweest dat in de maag enorm kan zwellen na het drinken van water. Zelfs zo erg dat een grote hoeveelheid dodelijk kan zijn.

De dierenarts heeft op mijn verzoek direct contact opgenomen met de bazin van de opfokstal. Hij informeerde of het veulens soms had losgelopen en bij een voerbak kon zijn gekomen. Niemand had echter iets opgemerkt, tot het te laat was. De dierenarts van de opfokstal schrok enorm van deze uitslag, die zij/hij zeker niet had verwacht, maar stelde dat zij daar niets aan hadden kunnen doen omdat het toch al te laat was (duidelijk is hier ook een verkeerde diagnose gesteld). Toen de maag van het veulen eenmaal was gebarsten, was hij reddeloos verloren.

Het veulen is uitgebreid pathologisch onderzocht. Alles was in orde met het maag/darm kanaal: geen wormen, zweren of vernauwingen. Kortom, een kerngezond veulen dat een enorme hoeveelheid voedsel in zijn maag had.

Ik heb de bazin aangesproken op haar verantwoordelijkheid in deze affaire en gesteld dat ik hier sprake is van grove nalatigheid in de zorg voor mijn veulen. Daarop kreeg ik te horen dat, als het mij een goed gevoel zou geven, ik hen dan maar aansprakelijk moest stellen, maar dat ik toch geen schijn van kans maakte. Zij noemde dit fokkersverdriet en daar moest ik maar mee leren leven.

Graag verneem ik van u of ik überhaupt kans maak op enige schade vergoeding of dat ik deze zaak maar moet laten rusten. Het dekgeld was al 2.000 euro en dan komen daar alle onkosten nog eens bovenop. Los van de grote emotionele schade die deze zinloze dood voor mij met zich meebrengt.

Schelstraete Advocaten
Antwoord: U schrijft dat uw veulen eind 2010 als gevolg van een scheur in de maag is komen te overlijden. De maag van het veulen was gescheurd omdat zich een enorme hoeveelheid voedsel in de maag bevond en u acht de opfokker verantwoordelijk voor het ontstaan van deze situatie.

U vraagt mij of een actie jegens de opfokker kans van slagen zou hebben. Op basis van de door u aangeleverde informatie zal ik uw juridische positie uiteenzetten. Tussen de opfokker en u als eigenaar van het veulen geldt een overeenkomst van bewaarneming (art. 7: 600 Burgerlijk Wetboek). De opfokker dient het door u aan hem in bewaring gegeven paard te bewaren en in goede staat terug te geven. U als bewaargever bent de bewaarnemer daarvoor een vergoeding verschuldigd.

De bewaarnemer dient de ‘zorg van een goed bewaarder’ in acht te nemen (art. 7: 602 Burgerlijk Wetboek). Hij moet dus goed voor het paard zorgen. Indien een bewaargever een veulen ter opfok bij een opfokker onderbrengt, kan deze opfokker het paard nooit ‘in dezelfde staat’ teruggeven. Het veulen zal immers groeien en veranderen. De opfokker moet het veulen uiteraard wel in goede en gezonde staat teruggeven en kan aansprakelijk gesteld worden indien hij daartoe niet in staat is gebleken.

Indien de opfokker aantoonbaar nalatig is geweest bij de verzorging van uw veulen, kan een aansprakelijkheidsstelling succesvol zijn. Dit alles hangt echter af van alle feiten en omstandigheden van het geval. Al deze informatie moet voorhanden zijn om een op deze casus toegesneden antwoord te kunnen geven.

Dit antwoord is op 21 april 2011 gepubliceerd op Horses.nl.

Klik hier voor het zelf stellen van een juridische vraag of het bekijken van het volledige juridisch dossier.