11-07-22 ‘Liever klein bestuur met visie dan taaie bestuurslagen’

Het leven ging verder, ik stopte met de kring en concentreerde me op de springsport. Ik werd verenigingsinstructeur, parcoursbouwer, paardenfokker en was vele jaren voorzitter van de rijvereniging. Toen was het wel even genoeg geweest met het bestuurswerk. Een jaar terug werd ik gevraagd voor het kringbestuur. Ik zag het nut er niet van in. Er zijn nog wel kringwedstrijden, maar je kunt ieder weekend overal starten. De tijden zijn veranderd. Voor feestavonden en jaarvergaderingen is geen animo.

Het regiobestuur van Utrecht dan? Dat wilde ik wel, op voorwaarde dat ik het functioneren van de kringen ter discussie mocht stellen. Als ruiter en als verenigingsbestuurder wist ik nooit goed wat ik van het regiobestuur mocht verwachten. Een vage instantie, bobo’s die ver van de paardensport af stonden. Misschien kon ik daar als actieve ruiter wat praktisch inzicht inbrengen. Het viel mee. Het waren ook gewoon enthousiaste mensen. Alleen vertoonde het regiowerk doublures met de kringen. Jammer, want daardoor blijven er andere zaken liggen.

Kijk naar de paardensport in z’n geheel. Dat wordt steeds meer een meidensport. Is dat erg? Misschien niet, maar we zouden kunnen kijken hoe we jongens meer kunnen stimuleren. Voor reining, voltige of endurance wordt weinig gedaan. En kunnen die regiokampioenschappen niet attractiever, zodat er meer mensen op afkomen dan alleen de vaste ruiters met hun aanhang? Bijvoorbeeld door het te combineren met een KWPN-kampioenschap? Het gaat toch al grotendeels om dezelfde mensen en paarden en alles staat er dan al. Iedereen is van goede wil, maar een visie ontbreekt. Er is wel kennis en ervaring, maar men zit vast in een stramien. Ideeën hoe het anders kan en misschien wel beter, hoor je pas als je staat na te praten ná een regiovergadering.

Denken en doen scheiden
Ik vind dat denken en doen moet worden gescheiden. Er zijn te veel besturen en als je daarin komt, krijg je teveel taken, zodat het al snel niet leuk meer is. Omdat bijna niemand in een bestuur wil, komen daar soms goedbedoelende mensen in die óf niets van besturen weten óf niets van paarden. Dat levert geen fundament voor de toekomst op. Daarom vind ik dat kringen moeten worden afgeschaft. Kies voor één provinciaal bestuur, waar denken en doen gescheiden is. Maximaal zeven bestuurders met een duidelijke visie op de sport en zet de rest in waar ze het beste tot hun recht komen. Maak werkgroepen zonder bestuurlijke verantwoordelijkheid, die bijvoorbeeld wedstrijdsport, sportontwikkeling, recreatiesport, jeugd en opleidingen en een aantal ondersteunende taken voor hun rekening nemen. Houd binding door één afgevaardigde van het regiobestuur per werkgroep mee te laten draaien. Omschrijf de taken en maak plannen waar je ook op afgerekend kunt worden.

Ik heb dit plan in Utrecht gepresenteerd en het werd met name door de eigen kringbestuurders met de nodige scepsis ontvangen. Mensen zijn geneigd om terug te vallen op wat vertrouwd is. Verandering is eng. De regio zag het wel zitten en de KNHS, die al langer vindt dat de organisatiestructuur moet worden aangepast, was geïnteresseerd. We hebben het aan de verenigingsbesturen voorgelegd, daar leefde het helemaal niet. Kring, of regio, het zou allemaal wel. De betrokkenheid van ruiters en verenigingen is aan het afkalven.

Communicatie
In Utrecht zijn we momenteel bezig om alle activiteiten te inventariseren en te kijken hoe we alles in elkaar kunnen schuiven, bijvoorbeeld financieel. En wie waar het best tot zijn recht komt. Goede communicatie is belangrijk. Ik zie een rol voor social media. Voor de Utrechtse ruiters zou je via een speciale Facebookpagina een oproep kunnen doen als je ergens vrijwilligers voor nodig hebt. Of een eigen Youtube, waar je een dag na een wedstrijd al foto’s en filmpjes kunt terugkijken. Je kunt ook denken aan een forum.

We hebben deze opzet besproken tijdens twee bijeenkomsten over bestuurlijke vernieuwing bij de KNHS. De reacties uit andere provincies waren wisselend. Ik denk dat we allemaal van een nieuwe opzet kunnen profiteren. Het is efficiënter om twee taaie bestuurslagen te vervangen door een klein bestuur met visie, geholpen door werkgroepen voor de uitvoering. De overlap moet eruit. Het betekent wel dat men oude gevoeligheden achter zich moet laten. Kringen zijn ontstaan na de fusie van tien jaar geleden en daarin zijn sommige oude culturen voortgezet. Ik denk dat dat nu wel lang genoeg achter ons ligt om daar overheen te stappen in het belang van de paardensport als geheel. Ik hoop dat Utrecht het goede voorbeeld kan geven.

Erik van Hal is afgevaardigde van Kring West in het regiobestuur van Utrecht. Samen met penningmeester Gert Jan van Muylwijk presenteerde hij onlangs het Utrechtse voorstel tijdens twee KNHS-bijeenkomsten over bestuurlijke vernieuwing.
Deze opinie verscheen vrijdag 22 juli 2011 in De Paardenkrant