Columnwedstrijd _ De ringmeester
Trouw aan de sport, trouw aan zijn vereniging staat hij ’s morgens al vroeg op het veld: de ringmeester. Het is weer zover, het jaarlijks concours gaat van start. Secuur bekijkt hij de conditie van de dressuurringen, zet hier en daar een letter recht en hangt zorgvuldig de lijsten op het bordje. De eerste deelnemer kondigt zich aan en bekijkt de resultaten om al snel te vertrekken met de conclusie dat: “er hier ook al weer niets deugt van de organisatie……..!”
Aha, daar komen de juryleden al aan. Netjes worden zij bij de juiste ring geïnstalleerd en de wedstrijd kan beginnen. Hard wordt de naam van de nummer één op de lijst over het veld geschreeuwd. Geen reactie! De ringmeester haalt diep adem, draait zijn hoofd alle kanten op, roept duidelijk articulerend en zo mogelijk nog harder de bewuste naam. Hij spiedt het terrein af om te kijken of er ook maar ergens iemand een lichte beweging van herkenning vertoont. Maar helaas! Gelukkig, de nummer twee van de lijst meldt zich en wil wel eerder starten. Volledig geconcentreerd voor wat komen gaat, rijdt zij richting de dressuurring als haar intentie ineens luid en duidelijk wordt onderbroken: “Mijnheer…………, mijnheer sorry hoor, ik was er wel, maar ik was nog niet klaar met inrijden!” Dat was dus nummer één.
Na enkele minuten rijdt er in iedere ring een ruiter. Bont gekleurde “voorlezers” vormen samen het stereotype veelstemmige zangkoor van een dressuurwedstrijd. De ringmeester kijkt tevreden, alles gaat naar wens.
Zijn rust is echter van korte duur. Iemand haast zich te melden dat verderop op het terrein het springen ”is uitgelopen”. De consequentie van deze melding is in recordtijd merkbaar op het dressuurterrein. De keurig voorbereide startlijsten voldoen niet meer aan de situatie in de praktijk. De deelnemers voelen dat er wat gaande is. Bang om hun positie te verliezen verzamelen zij zich bij de ringmeester. Het groepje voor het bordje wordt steeds groter, de ringmeester wordt steeds kleiner!
Ineens recht de man zijn rug, gooit zijn hoofd fier omhoog, baant zich een weg door de gefrustreerde meute en ………………..neemt maatregelen. Zijn pen schiet over de lijsten, namen worden doorgekrast, verplaatst, de volgorde veranderd. Kordaat stuurt hij naar eigen inzicht amazones de ring in. Mopperende deelnemers, vloekende begeleiders, dreigende familieleden, maar de ringmeester houdt stand.
De ringen zijn leeg, de juryleden vertrokken. De ringmeester overziet het veld, zet hier en daar een letter recht en haalt zorgvuldig de lijsten van het bordje. Ziezo, zijn plicht zit erop. “Mijnheer………..mijnheer, bedankt voor uw medewerking, hoor!” Kijk, daar doet hij het voor. Volgend jaar is hij er weer!
Eljo
Klik hier voor het columnoverzicht.
Lees hier alles over de columnwedstrijd 
| |
|
reacties
Er zijn nog geen reacties





