12-02-21 _ Paardenhandelaren mogen geen ‘fout’ geld aannemen

Van: De Paardenkrant
Aan: Eric Naberink, Arent Zoer, Kyra Swelheim
Dressuuramazone Annemieke Vincourt lag onder vuur vanwege haar banden met de familie van de Syrische president Assad. Vraag jij je wel eens af uit welk moreel hout je klanten zijn gesneden? Is er een grens wat voor jou acceptabel is, of wil je gewoon niet weten waar het geld vandaan komt?

Van: Kyra
Aan: allen
Als ik een paard goed kan verkopen en ik weet niet hoe de klant dat financiert, zal ik daar ook niet naar vragen. Ik heb bijvoorbeeld veel Chinese klanten. Ik ga er vanuit dat dat hardwerkende mensen zijn die hun geld eerlijk verdienen. Ik word toch ook niet bij de supermarkt gevraagd waar mijn geld vandaan komt?
Het wordt een ander verhaal als ik weet dat iemand discutabel is. In dat geval zal ik de verkoop zeker niet stimuleren, maar of ik uiteindelijk wel of niet tot verkoop over ga, hangt af van de situatie en van hoe iemand bekend staat. Een dictator die vreselijke oorlogsmisdaden op zijn naam heeft, komt mijn erf natuurlijk niet op!

Van: Arent
Aan: allen
Mijn antwoord op die vraag is heel simpel: het voornaamste is dat er geld binnenkomt. Ik ga ervan uit dat mijn klanten betrouwbaar zijn. Als er iemand mijn erf op komt aan wie ik een paard goed kan verkopen, ga ik hem of haar echt niet vragen naar de herkomst van het geld. Daar maak ik me niet zo druk om.

Van: Eric
Aan: allen
Wij hebben met steeds meer verschillende landen en culturen te maken die vragen om de Nederlandse paarden en bijbehorende expertise. Dit hebben wij te danken aan de goede naam van onze paarden en professionals. Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) wordt in Nederland steeds belangrijker. Er wordt meer dan vroeger naar de ethische kant van het zakendoen gekeken. Dat gaat in dit geval niet alleen om de herkomst van het geld, maar zeker ook om het paardenwelzijn. Het is alleen makkelijker gezegd dan gedaan.
Het eerste issue is dat je vaak niet meteen weet met wie je precies te maken hebt, zeker in het buitenland. Meestal kom je daar pas echt achter als je er meerdere malen geweest bent. Het tweede issue is dat wij alles afmeten aan onze Nederlandse normen en waarden. In Indonesië werd ik ermee geconfronteerd dat mijn uitgangspunten gebaseerd zijn op mijn (Nederlandse) achtergrond en dat dit voor hen dus heel anders kan liggen. Bepaalde zaken vinden wij afwijkend, maar zijn in hun ogen de normaalste zaak van de wereld en andersom. Uiteindelijk moet je zelf bepalen welke zaken je kunt accepteren en welke niet.

Poll

Deze Info@ verscheen dinsdag 21 februari 2012 in De Paardenkrant.
Reageren kan hieronder of via paardenkrant@eisma.nl

Lees hier alle Info@-stellingen