74-jarige hoefsmid hangt kapmes aan de wilgen

17/03/2010 13:49

Eijsma Mollema“De meeste collega’s houden het tot hun 60e vol en dan kunnen ze niet meer”, vertelt Eijse Mollema, die op zijn 74e nog steeds actief is als hoefsmid. “Je houdt dit zo lang vol wanneer je tot je strot erin zit, maar niet met je hoofd. Zorg voor genoeg rust en zorg voor je lichaam”, adviseert hij de jongere hoefsmeden. Mollema stopt dit jaar met zijn vak. In september wordt hij 75.

Op de jaarvergadering van de Nederlandse Vereniging van Hoefsmeden, 2,5 week geleden, werd Eijse Mollema uit het Groninger Loppersum bedankt en geëerd voor zijn dertigjarige lidmaatschap. Mollema, die zestig jaar gewerkt heeft, is dit jaar voor het laatst lid. “Ik wil de eer aan mezelf houden. Stel dat me nu nog wat overkomt. Ik ga ermee stoppen. Tot die tijd laat ik me nog even verwennen. Ik heb klanten waar ik al 25 of 30 jaar kom en die altijd klaarstaan met koffie en wat lekkers erbij. Heerlijk", aldus Mollema.

Mollema beschikt over een schat aan ervaring. Toen hij van de lagere school kwam, werkte hij van ‘49 tot ‘60 in de smederij van Boersma in Ferwerd. “Het was een heel andere tijd dan tegenwoordig. Destijds kwam men naar de smederij. Het bekappen gebeurde wel eens op de boerderij. Dan pakten we de fiets en namen we gereedschap mee.” Er brak een periode aan dat het werkpaard aan terrein verloor en het werk in de smederij stevig afnam. Mollema werd fabrieksarbeider, maar toen dit bedrijf in financiële nood kwam, besloot de toen 40-jarige Groninger het oude vak weer op te pakken. “Dat was in ‘76. Ik vond mezelf te jong om werkloos te zijn, dus ik kocht gereedschap en een auto en richtte deze in. Het gebruik van het paard had ondertussen een heel andere wending genomen. Ik had nu veel meer met particulieren en maneges te maken.” Hij probeerde alle soorten ijzers die in de loop der jaren op de markt verschenen, maar hij bleef de voorkeur geven aan de normale fabrieksijzer. ,,Ik ben bovendien voorstander van een basisbeslag dat om de acht of negen weken vernieuwd wordt. Ik houd niet van hulpmiddelen”

“Uit liefde voor het werk ben ik nooit met pensioen gegaan. Ik heb er nog voor gevochten dat de toelatingseisen om deel te nemen aan de hoefsmedenopleiding verlaagd werden. Hier in het noorden hadden we bijna geen hoefmeden meer en in de jaren ‘90 werd de situatie echt benauwd. Ik vind het jammer dat dit beroep in ‘96 haar beschermde status verloor, waardoor iedereen zonder diploma’s of opleiding aan de slag kon als hoefsmid. Maar het positieve is dat het aantal hoefsmeden zodanig is toegenomen, dat je wel kwaliteit moet leveren, anders gaat de klant naar een ander.”

Lees het volledige interview vandaag in De Paardenkant.

Bron: Horses.nl/De Paardenkrant - Wendy Scholten

Overname zonder toestemming niet toegestaan.


Reageer Reageer Stuur door Stuur door Afdrukken Afdrukken



Plaats dit artikel op:

reacties

Er zijn nog geen reacties