Ombudsman

Soms voel ik me net een soort ombudsman. Dan signaleer ik een probleem en vervolgens vinden degenen die het probleem ook zien dat ik het maar even op moet lossen. De dressuursport bijvoorbeeld heeft al zo lang als de oudste dressuurliefhebber zich kan herinneren een juryprobleem. Ik schrijf daar dan iets over en krijg meteen te horen dat ik op de barricades moet. Het spijt me, ik kan de dressuurwereld niet veranderen, dat zullen de dressuurmensen zelf moeten doen.

Journalisten bréngen alleen maar het nieuws. Bijvoorbeeld dat de KNHS in 2018 op zoek gaat naar 750 k aan bezuinigingen. Nee, ik ga niet met de pet rond, dat zal de KNHS zelf moeten doen. Ik schrok wel van dit nieuws. Want voordat ik hoorde dat de KNHS in het nieuwe jaar niet budget-gestuurd, maar kosten-gestuurd gaat werken, werd ik al door deze en gene bestookt over de hoge afdrachten aan de KNHS. U raadt het al: de onderliggende vraag was of ik daar niet eens even wat aan wilde doen.

Winstwaarschuwing

Het ging als volgt: van meerdere kanten kreeg ik het signaal dat ruiters wel heel veel geld kwijt zijn aan startpassen en inschrijfgelden, dat concoursen ook nog eens heel veel moeten afdragen. Daarna pas kwam de ‘winstwaarschuwing’ van de KNHS dat de kosten in het nieuwe jaar omlaag en de inkomsten omhoog moeten. Die toch al boze ruiters en organisatoren, die aan mijn jas hadden getrokken, zouden dus nog veel bozer gaan worden.

Zelfonderzoek

Uit een quick scan van de redactie van Paardenkrant-Horses.nl blijkt dat de paardensport in Nederland duurder is dan in de ons omringende landen. Het minste dat de KNHS met deze constatering kan doen is het verrichten van enig zelfonderzoek. Doet de vereniging nog steeds waarvoor zij ooit in het leven is geroepen? Of zijn daar allerlei activiteiten bij gekomen die geld kosten en niet daadwerkelijk bijdragen aan de oorspronkelijke doelstelling?

11.000 leden

Iets soortgelijks moet het KWPN nu ook doen. Deze vereniging mist de inkomsten van zo’n 11.000 leden in vergelijking met de stand van 2006 en moet op zoek naar het antwoord op precies dezelfde vragen.

Daadwerkelijke kosten

Het lijkt me geen goed nieuws dat ruiters tegenwoordig om budgettaire redenen zelf onderlinge wedstrijden organiseren, met voorbijgaan aan de KNHS. Onze sport bevat een factor – het paard – die extra zorg en een wakend oog vergt. Prima dat opstandige ruiters en organisatoren een signaal afgeven, maar we moeten weer terug naar de oorsprong van de vereniging. Die haar leden slechts tegen vergoeding van de daadwerkelijke kosten verantwoord laat sporten.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

Reageren? Dat kan hier.