Oranje pet

‘Orange is the new gold’ twitterde de FEI na afloop van de Wereldruiterspelen in Caen. En herhaalde deze slogan een jaar later, toen de Nederlandse spring- en dressuurruiters wéér goud wonnen. Leuk, dat enthousiasme van de FEI. Maar we staan internationaal toch niet zo goed bekend, met name onze dressuurruiters en onze fokkerij hebben in het buitenland helemaal niet zo’n goede reputatie.

Voormalig Deurne-instructeur Gerrit-Claes Bierenbroodspot vertelde een poosje geleden in een ingezonden brief op Horses.nl al dat Nederlandse dressuurpaarden bekend staan als lastig en dat de ‘Nederlandse school’ on-klassiek en ronduit paardonvriendelijk wordt gevonden.

Jazz en Ferro

Over de faam van het Nederlandse dressuurpaard maak ik me niet zo’n zorgen. We hebben de feiten paraat om aan te tonen dat het KWPN op dit moment aan de top staat, kijk maar naar de verschillende wereldranglijsten. In Hagen lieten de Blue Hors-hengsten Zack en Don Olymbrio L afgelopen weekend nog maar weer eens zien dat Jazz en Ferro geweldige dressuurpaarden hebben voortgebracht, die echt willen werken voor hun ruiter.

Effet d’ensemble

Het beeld dat in het buitenland is ontstaan over de ‘Nederlandse manier van rijden’ vind ik serieus verontrustend. In the public eye heeft de hyperflexie nu dan een Oranje kleurtje, deze techniek is ooit in Frankrijk ‘bedacht’ door François Baucher. De omstreden 19-de eeuwse ‘rijmeester’ noemde zijn techniek de ‘effet d’ensemble’, het gelijktijdig en in toenemende mate toepassen van drijvende en remmende hulpen.

Alwin Schockemöhle

In de jaren ’70 van de vorige eeuw paste de Duitse springruiter Alwin Schockemöhle de hyperflexie vergaand toe. Tot op de dag van vandaag kun je op het voorterrein van een springconcours paarden in een houding zien bewegen die tot internationaal oproer en ophef bij dierenrechtenorganisaties zou leiden als hetzelfde zich op een dressuurvoorterrein zou hebben afgespeeld. En na een korte oprisping aan het begin van deze eeuw, zie ik nooit meer Nederlandse ruiters dieronvriendelijke dingen doen.

Pochhammer

Twaalf jaar nadat de Duitse journaliste Gabriele Pochhammer pal voor het EK in Hagen een gerichte aanval op de Nederlandse dressuurtop uitvoerde, dragen veel Nederlandse ruiters op internationale concoursen niet graag oranje kledingstukken als ze hun paard losrijden. Anders worden ze bij ’t minste of geringste aangesproken door een steward. Of gefilmd door een dierenactivist. Je kunt hiervan vinden wat je wil, het blijft een op zichzelf staand feit waar we wat aan moeten doen.

Harmonie

De KNHS nam alvast het voortouw door de als ‘klassiek’ bekend staande Rien van der Schaft te benoemen tot bondscoach. Die op zijn beurt een duit in het zakje deed door gelijk bij zijn aantreden de harmonie te beklemtonen. In Hagen droeg Rien een oranje pet. Goed gedaan Rien, die pet past ons allemaal.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.