Is 2016 een verloren paardensportjaar? Info@

Na de goudoogst van vorig jaar was 2016 beduidend minder succesvol. Nederland ging als Europees dressuurkampioen naar Rio en het springteam wilde op de Olympische Spelen die ene laatste medaille binnen gaan halen, het teamgoud. Maar afgezien van de paralympische successen keerde Nederland voor het eerst in jaren zonder medailles terug van een internationaal kampioenschap. Was 2016 een verloren jaar, of waren er toch nog lichtpuntjes?

Van: Paardenkrant-Horses.nl
Aan: Bettine van Harselaar, Chris de Heer, Rick Helmink

Van: Bettine 

Bettine van Harselaar, hoofdredacteur Dressuur en verslaggever dressuursport

Bettine van Harselaar, hoofdredacteur Dressuur en verslaggever dressuursport

De Nederlandse topdressuur had in 2016 niet het makkelijkste jaar. Dat Hans Peter, Edward en Diederik zich in het Rio-team zouden rijden was wel duidelijk, maar de vierde kandidaat diende zich niet direct aan en de vijver ‘rising stars’ bleek aardig leeg. Ook kon Undercover niet mee en hadden we Parzival graag een waardiger afscheid gegund. Maar het meest droevige noodlot trof dit jaar natuurlijk Wim Ernes. Wel werden mij een aantal dingen duidelijk. Duitsland blijft decennialang putten uit een zeer gestructureerd systeem van ruiters opleiden en paarden selecteren. Amerika haalde Nederland in dankzij een goed doordacht en goed gefinancierd plan om talenten te scouten en topsporters te ondersteunen. We zagen topjuryleden een harmonieus beeld steeds rijkelijker belonen. Onze kersvers aangestelde bondscoach Rien van der Schaft heeft dat, waarschijnlijk tot zijn grote vreugde, ook gezien en zich voorgenomen dat tot een Nederlands stokpaardje te maken. Ik hoop ook dat hij zich naast de harmonie ook op nog iets anders gaat richten: een meerjarenplan. Onze vijver toekomsttalenten moet gevuld worden. De juiste paarden moeten bij de juiste mensen op stal komen en daar ook kunnen blíjven. Hopelijk is 2016 niet een ‘verloren jaar’, maar ontpopt het zich tot het meest waardevolle jaar dat we ooit gehad hebben. Zolang we maar lering trekken uit dat wat er bij ons én om ons heen gebeurde.


Van: Chris 

Chris de Heer, verslaggever springsport

Chris de Heer, verslaggever springsport

Het afgelopen jaar was voor team Oranje een bewogen jaar. De comeback van Glock’s London, het tijdelijk wegvallen van toppers als Zirocco Blue VDL en Carambole, de Olympische finale tijdfout van SFN Zenith, en het zevende kampioenschap op rij van VDL Groep Verdi bepaalden het olympische jaar. Waar Nederland ging voor eremetaal kreeg het voor het eerst sinds jaren de andere kant van de medaille te zien. Zeker door de spanning rond de olympische stoelendans leek onze equipe sterker dan ooit. Maar toen het erop aan kwam hielden de routiniers Oranje het langst in de race. Uitgerekend voor die routiniers beginnen de jaren te tellen. En welke coming stars gaan hun stokje overnemen? Onze ruiters zijn van wereldniveau. Maar meer dan ooit zal het aankomen op eigenaren die bereid zijn daarin te investeren. Lukt dat niet, dan kunnen we na de medailleregen van de afgelopen jaren weleens een heel andere periode tegemoet gaan. Dat weet ook onze top presterende chef d’equipe Rob Ehrens. En daarom vind ik het moedig dat hij na twaalf succesvolle jaren toch nog twee jaar heeft bijgetekend.


Van: Rick 

Rick Helmink, verslaggever warmbloedfokkerij en coördinator Horses.nl

Rick Helmink, verslaggever warmbloedfokkerij en coördinator Horses.nl

In de fokkerij kun je nooit spreken van een verloren jaar. Eigenlijk kun je überhaupt niet spreken van jaren, het is een doorlopend proces waarbij een heel fokkersleven eigenlijk te kort is om de eigen successen te kunnen oogsten.
Ik ga toch een poging wagen dit jaar in foktechnisch opzicht te beschrijven. Wat is er gebeurd? Er zijn dit jaar twee hulpmiddelen geïntroduceerd, waar de fokkerij nog lang gemak (of last) van kan hebben.
Te beginnen met de genoomselectie, dat door het KWPN als eerste stamboek ter wereld werd geïntroduceerd in de paardenfokkerij. Dit jaar werd een genetische OC(D)-fokwaarde ontwikkeld. Het zou nu heel makkelijk zijn om te schieten op de introductie van dit hulpmiddel, dat weinig door de achterban gedragen wordt. Waar ik wel op wil wijzen is dat er in mijn ogen (al langer) te veel nadruk ligt op de vererving van OC(D), dat in de praktijk tot veel minder uitval leidt dan bijvoorbeeld blessures aan weke delen of koliek. Laten we daar wat meer aandacht voor hebben.
Ook HorseTelex Results (en bijbehorende rankings) deed haar intrede dit jaar. Wat mij betreft, zeker in de springpaardenfokkerij vanwege de hogere aantallen concoursen en paarden in de sport, een ongelooflijk nuttige informatiebron.
Maar laten we – los van alle (wetenschappelijke) hulpmiddelen – niet vergeten dat succes in de fokkerij een kwestie is van de lange adem. Laten we luisteren naar onze oude fokkers.

 

Deze Info@ verscheen donderdag 29 december in De Paardenkrant. Nog geen abonnee? Sluit dan hier een (online) abonnement af.

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.