H. Smolders _ 10-10-06 _ We komen om medailles weg te snoepen

Harrie Smolders met Walnut de MuzeIn de finale van de Meydan FEI Nations Cup, afgelopen augustus, in Dublin leek het al alsof we wereldkampioen waren. We hikten het hele seizoen tegen degradaties aan. Alles zat tegen. We kregen te maken met blessures van paarden. Het was een vicieuze cirkel die we maar niet konden doorbreken. Rob Ehrens zette na elke wedstrijd de puntjes op de i. We bleven de basis herhalen. In die laatste wedstrijd in Dublin viel het gelukkig allemaal samen. Wat een ontlading was dat!

Door het degradatiegevaar heb ik Exquis Walnut de Muze dit seizoen in maar liefst zes landenwedstrijden gestart: La Baule, St. Gallen, Aken, Rotterdam, Hickstead en Dublin. Van het Nederlandse team zijn we het vaakste in actie gekomen. Hickstead en Dublin waren vooraf eigenlijk niet de bedoeling. Maar Rob vroeg het mij zo nadrukkelijk. En natuurlijk ga je dan mee met het team. Het succes kon eigenlijk niet uitblijven. En dag voor die laatste wedstrijd in Dublin zeiden we ‘s avonds: ‘het wordt feest, of roomservice in het hotel’. We hebben afgelopen seizoen met beleid opgebouwd en de jonge paarden rustig ingezet. Uiteindelijk pluk je daar toch de vruchten van.

Behoud in de Nations Cup was dit seizoen belangrijker dan de Wereldruiterspelen. Na Dublin heb ik gas teruggenomen. Daarna heeft Walnut alleen nog in Madrid gelopen, waar we tweede werden in de Grote Prijs. Walnut is heel gretig en in vorm. Ze zit lekker in haar vel, al besef ik mij heel goed dat het geen garantie voor succes in Kentucky is. Walnut is het meest ervaren paard van het Nederlandse team. Het vliegen hiernaartoe heeft ook geen problemen opgeleverd. Nadat ze twee dagen in quarantaine had gestaan was ze gigantisch fit. Ik denk niet dat dit seizoen te zwaar is geweest door de Nations Cup. Na Mechelen, afgelopen winter, heb ik bewust drie maanden niet gestart. Ik was al ingesteld op de Nations Cup. Deze Wereldruiterspelen zijn pas haar negende of tiende wedstrijd van het seizoen.

Het zijn mijn eerste Wereldruiterspelen. Het mooie is dat op dit kampioenschap alle disciplines samenvallen. Vorige week dinsdag waren we al hier. Misschien vroeg zat, maar het gaf ons wel de tijd om ons rustig voor te bereiden en de paarden in een normaal ritme te krijgen. Die eerste dagen zaten de paarden vol energie en hebben we bewust niet te veel gedaan. We hebben de dressuur, reining, eventing ook gevolgd. Leuk om ook eens wat van andere disciplines te zien.  Daar zien we normaal weinig van. Zo’n kampioenschap is wel heel anders als een dagje thuis. Daar kom je tijd te kort, hier heb je zeeën van tijd over. We zijn bijvoorbeeld de stad in geweest, naar  de Darley Stud van Maktoum geweest en de racebaan. Indrukwekkend om te zien. Daar gaan hele andere bedragen om als in onze sport.

Ons doel hier is duidelijk. We komen hier om de medailles weg te snoepen. Maar ik heb vooraf al aangegeven dat dit lastig gaat worden. Zelf zie ik Amerika, Duitsland en Frankrijk als de grote favorieten. Maar onze paarden zitten goed in hun vel. Onze jonge paarden Utascha, Bubalu en Tamino hebben de eerste dag goed gereageerd. Dat geeft hoop. Woensdagavond, als de medailles worden verdeeld, weten we meer. ‘We shall see!’

Harrie Smolders, internationaal springruiter in Kentucky
Deze column verscheen woensdag 6 oktober 2010 in De Paardenkrant

Foto: Hippofoto / Dirk Caremans
© Horses.nl, overname niet toegestaan. Op dit artikel rust copyright


Reageer Reageer Stuur door Stuur door Afdrukken Afdrukken




reacties

Er zijn nog geen reacties

voordelig abonnement