11-04-15 Sportspringen ten koste van paarden

Ik vind dat er per definitie niet gewed moet worden op springrubrieken. In Spanje wordt dit wel gedaan, daar wordt gewed op de snelste tijd in de eerste ronde van de puissance. Ik heb hier geen goede ervaring mee, zoiets gaat ten koste van de paarden. Het paard wordt in zo’n situatie vaak een lijdend voorwerp en dat moet niet gebeuren. Het is leuk bedacht om jong en oud, man en vrouw, amateur en professional op ‘gelijke’ basis tegen elkaar te laten starten, maar niet haalbaar. Als je werkt met een tijdshandicap die wordt toegekend op basis van ervaring, zit je met meerdere punten. Het goedmaken van een tijdshandicap is lastig, waardoor je weer snel krijgt dat het paard een lijdend voorwerp wordt. Daarnaast wordt de tijdshandicap toegekend door de organisatie. Dit vind ik niet eerlijk en vergelijkbaar met dressuur: mensen moeten oordelen en dat is altijd moeilijk te waarderen en te accepteren. Achteraf kan daar trammelant van komen.

Als een amateur tegen een professional strijdt, heeft zo iemand van tevoren geen kans. Je moet niet tegen elkaar willen rijden. Natuurlijk mag een amateur ook rijden, maar hij moet blijven beseffen dat ‘ie geen prof is en gewoon genieten van de sport. Zo’n amateur mag ook best winnen, maar niet omdat de prof al afgestraft wordt door vooraf een tijdshandicap toe te kennen.

Het systeem van toekennen van strafseconden strookt ook niet. Als je bij de eerste fout maar één strafseconde krijgt, kan je net zo goed voor een hindernis langsrijden of een fout maken, maar uiteindelijk wel drie seconden sneller zijn. Ik zie het nut hier niet van in en denk dat ruiters dit juist in hun voordeel gaan gebruiken omdat de fouten niet zo hard worden afgestraft.

Vertekend beeld
Tevens denk ik dat sportspringen niet bijdraagt aan de veiligheid. Bij een systeem als dit gaat het om het winnen. Dit gaat ten koste van het paard. Daar doe ik niet aan mee. Een springparcours moet als combinatie worden gereden en rijtechnisch voor elkaar zijn.

Waar ik minder bezwaar tegen heb, is dat de favoriet als laatste van start gaat. Het eerlijkst is natuurlijk om te loten, maar voor de sport en het publiek is het wel mooi als de betere ruiters aan het eind komen, dat maakt het spannend.

Maar voor aanvang van een rubriek moet iedereen gewoon gelijk zijn. Het zou te gek voor woorden zijn als een voetbalclub of een tennisser al in de finale staat, terwijl de ander er nog keihard voor moeten knokken. Dan krijg je een vertekend beeld.

Piet Raijmakers heeft een imposante carrière in de internationale springsport achter de rug. Tegenwoordig begeleidt hij ruiters.
Deze opinie verscheen vrijdag 15 april 2011 in De Paardenkrant