reacties
Brabantse nachten zijn lang......... mijn nachten na het overlijden waren lang. Dit was een super paard.
ben er kapot van, deze mooie hengst is niet meer.
HICKSTEAD hou van je xx rip
willy, eindhoven | 29-01-2012 | 19:06:02
Nou ik heb nog een keer zitten kijken maar neem me niet kwalijk maar dat gedoe met dat zweepje is gewoon helemaal niks van betekenis en zoals al eerder gezegd werd gewoon een reactie van Lamaze en ik denk dat ik hetzelfde gedaan zou hebben, hij steekt ook het zweepje omhoog om te laten zien dat het niet goed is !!! en het paard slaat met zijn voorbeen dus inderdaad niet gewoon even zijn hoofd vast houden en strelen, sorry hoor echte paardenmensen !!
Het lijkt eerder op een epilepsie aanval en dan moet je ook uit de buurt blijven, maar zoals ik las is het een gesprongen ader geweest. En meschien had Lamaze toch een voorgevoel omdat ie in het onderstaande artikel zei dat het net was of Hickstead zorgde dat zijn ruiter niet in de buurt was, je weet het niet, 1 ding weten we nu allemaal zeker een fenomeen is heengegaan......sterkte voor de mensen die met hem gewerkt hebben.
Ceciele, Haaren | 09-11-2011 | 21:09:33
Dit artikel is 30 minuten geleden verschenen in Canada .Heb het vertaald met Google wel niet perfect maar ja we begrijpen het wel Eric Lamaze, zegt een van de laatste dingen zijn gouden medaille winnende paard Hickstead heeft alvorens te sterven in Italië afgelopen weekend was om te controleren om er zeker van zijn oude ruiter OK was.
Een emotionele Lamaze, spreekt tot verslaggevers op woensdag in Toronto, beschreef hoe het paard viel, met Lamaze nog op, na het afronden van een ronde op een evenement in Verona.
"Op dit punt, hij zorgde ervoor dat ik OK was, en net soort viel naast me", zei Lamaze opgeroepen.
De Canadese paardensport ruiter, die de nummer 1 gerangschikt in de wereld dankzij zijn prestaties met Hickstead, voegde eraan toe dat het vilt het paard viel op een zodanige wijze dat zou niet de rijder pijn.
"Hij stortte, en ik was ver weg van hem", zei Lamaze. "Ik denk dat hij instortte op een manier die hij maakte dat hij me niet verwonden in het proces."
Lamaze hield een persconferentie woensdag om te praten over het paard dat hem hielp een gouden medaille voor Canada te winnen in individuele springen op de Olympische Spelen 2008 in Peking.
De ruiter was zichtbaar geschokt op keer als hij sprak over zijn band met het dier, en de wanhoop zijn dood heeft veroorzaakt hem.
'Het is niet zoals het breken van een hockeystick of het breken van een tennis racket, "zei hij. "Voor (ruiters), worden we heel dicht bij deze dieren en hebben respect voor wat ze doen voor ons."
De advocaat van Lamaze, Tim Danson, zei dat het paard was erg gehecht aan Lamaze en haar reactie toen zijn ruiter kwam in zijn tegenwoordigheid herinnerde hem van een hond die zijn eigenaar ziet.
"Als je naar Hickstead te zien in een stal of waar dan ook, gewoon alleen en relatief rustig, ik kan je niet vertellen hoe vaak ik zag waar Eric plotseling komt op de scène en dit paard wordt gek, net als de hond," Danson gezegd. "Hij begint te bewegen zijn hoofd, hij beweegt zijn voeten.... Als je ziet (Lamaze en Hickstead) achter de schermen en je ziet de relatie tussen de twee van hen, het is echt een gouden moment om te zien."
Danson zei dat een onderzoek is vastgesteld dat Hickstead overleden aan hartfalen als gevolg van een gescheurde slagader in de buurt van zijn hart.
Lamaze zei dat medische onderzoeken in de aanloop naar concurrentie afgelopen weekend vond het paard in goede gezondheid, en dat er geen tekenen zijn tijdens het evenement, tot instorting Hickstead is, om aan te geven iets mis was.
De ruiter genaamd Hickstead een 'superster' die was cruciaal voor het succes Lamaze als een renner.
Hij zei dat hij zou beslissen in de komende weken als hij wil om concurrerend te rijden voort te zetten zonder de kampioen paard.
sonja, Belgie | 09-11-2011 | 19:59:13
Tja, het is altijd zo gemakkelijk oordelen over anderen en over andermans situaties. Je kan nooit zeggen "ik zou zo en zo reageren" als je je nooit in een dergelijke situatie hebt bevonden. En dan nog...
Ik herinner me toen de dierenarts mijn merrietje uit haar lijden verloste, dat ik alleen die spuit maar zag die hij klaar maakte en ik hield haar hoofd tegen me aan en praatte met haar. En toe hij zei: pas op, ze kan vallen, hoorde ik het wel maar het drong niet tot me door. Achteraf gezien dom, ze had inderdaad bovenop me kunnen vallen, maar op zo'n moment ben je gewoon in een soort bewustzijnsvernauwing.
Ik kan me voorstellen dat dat ook het geval was voor Eric Lamaze, die wist toch gewoon niet wat hem overkwam?
Ik zie het ook niet zo als "slaan" op z'n hoofd, maar meer als tikjes om hem overeind te krijgen, inderdaad iets wat je in de gezondheidszorg leert.
Tot hij doorhad dat het niet hielp en de enorme verbijstering toesloeg, en voor mij staat hij er zo bij, op die video. Wat ik mis is een mens, die naast Eric Lamaze gaat staan en een arm om hem heen slaat, hij staat er al die tijd moederziel alleen en compleet verloren bij.
Ik heb de video bekeken en wat mij betreft mag hij van internet af.
Ik heb altijd in de gezondheidszorg gewerkt en ben heel wat gewend, maar daar heeft deze video niets mee te maken. Ik zo zeggen, uit respect voor Hickstead en voor Eric Lamaze is het nu genoeg geweest.
Ik persoonlijk zou het vreselijk vinden als de hele wereld zich kon vergapen aan de dood van mijn paard.
helena, oegstgeest | 09-11-2011 | 18:49:03
Sorry Angelique ik werp geen steen naar hem ,maar als ik de beelden zag vroeg ik mij af waarom blijft hij op afstand staan ,ik denk dat ik niet zo zou reageren en dat hij in shock is ja natuurlijk wie niet .Mijn uitleg is niet slecht bedoeld alleen het gevoel waarom gaat hij er niet bij terwijl de anderen erbij gingen waarom hij niet en dat het verlies en verdriet groot is voor hem dat weet ik ook en dat hij zijn paard heel graag zag daar twijfel ik zeker niet aan misschien zie ik het verkeerd sorry dan
sonja, Belgie | 09-11-2011 | 12:56:28
nou sorry hoor maar uhm als je paard daar ligt te stuiptrekken en doen denk ik wel dat je enigzinds in shock bent en je niet denkt van oh ik ga hem even vasthouden en strelen voor de laatste keer. je weet op dat moment niet eens wat er gebeurt met je paard laat staan dat hij binnen een paar seconden dood is terwijl je er net nog opzat. dus denk even na voor je je mening al klaar hebt over iemand.
tuurlijk als je al een leidens weg met je paard lees verhaal helena , en je moet dan de keuze maken ja dan kun je zeggen ik ga erbij zitten hou het hoofd vast praat enz, das wel even een groot verschil.
angelique, veendam | 09-11-2011 | 12:32:24
ja ik heb mij ook afgevraagd waarom hij niet bij zijn paard is gegaan en hem vast genomen heeft bij zijn hoofd en hem gestreeld heeft ,ergens geeft ik Bertje wel gelijk begrijp de reactie niet van Lamaze .Ik zelf heb op 11november een paard verloren ,het is 26 jaar geleden maar het verdriet is nog even groot als toen ,ik mis mijn maatje en nu met Hickstead komt de herinering zo sterk naar boven dat ik mijn tranen niet kan bedwingen .Vriendschap van een dier is het mooiste wat er bestaat op aarde het is oprecht
sonja, belgie | 09-11-2011 | 11:10:33
live mensen zoveel heb ik nou ik wer niet gezegd alleen wat in me eigen hart zit , toch bedankt voor jullie reacties . als ik het verhaal van helena dan lees heb ik echt een brok in me keel en zie ik me eigen trouwe famke weer voor me . en op da soort momenten besef e pas hoe dierbaar alles is . jammer dat de mens daar altijd pas achterkomt als het weg is. tsja en reacties zoals die van brechtje , die slaan ook gewoon nergens op , duidelijk een geval van mensen die gewoon nooit zo iets ingrijpens hebben mee gemaakt en het woord begrip voor anderen niet kennen. ik zou brechtje en al die andere met die rare opmerkingen e.d wel is willen zien als hun zoiets gebeurt , wat zouden hun doen dan? ze weten het toch zo goed? durf te wedden dat geen van hun ook maar een besef heeft van zo'n moment , je kan niet van te voren zeggen ik doe dit of dat. kan geen mens . dus houd je vooroordeeln lekker bij je zou ik zo zeggen.
hey iedereen nogmaals bedankt voor de reactie's.
angelique, veendam | 09-11-2011 | 09:45:42
Hickstead was een NRPS hengst. Bij dit stamboek is hij het eerst goedgekeurd.
Ellen Scheper, Houtigehage | 09-11-2011 | 00:02:14
Wat kan ik kwaad worden om zulke onzinnige reacties....slaan met een zweep...belachelijk en dan dat ze te veel vragen van zo'n paard....juist deze atleten overkomt zoiets maar zelden die zijn juist getraint en in topconditie....nee de mensen die een paard 1 keer in de week van stal trekken en dan moet dat paard maar aan de gang dat is dan wel normaal !!
Jongens hou toch op en gebruik inderdaad je vestand, ik heb met tranen de beelden zitten kijken niet omdat ik "gier naar sensatie"maar omdat ik ook een paardenvrouw ben en dagelijks werk met deze atleten, en ook ik het meegemaakt heb om zo'n dierbare vriend van slechts 3,5 jaar te verliezen omdat ie een ontstoken hartzak had en kankercellen , een dier die je als veulen op hebt zien groeien, en dat doet pijn ziek ben ik ervan geweest, kapot beter gezegd, dus moet je voorstellen wat Eric daar meemaakte met zijn maat waar hij al zo lang mee gewerkt heeft...onmacht is het juiste woord !! denk daar maar eens over na beste mensen, voordat je onzin uit gaat kramen.
Angeligue en Meta GEWELDIG verwoord !!
Ceciele, Haaren | 08-11-2011 | 23:30:05
Zo te horen is van riel een echte paarde man/vrouw. Weet deze persoon veel meer van een paard als elk ander en lamaze. Weet hij ook waar lamaze weg is gekomen en met hickstaed heen is gegaan. denk na voor je iets zegt en betwijvel het kunnen en de gevoelens van zoon crack van een ruiter niet.
X.B , Zuidwolde | 08-11-2011 | 21:33:53
ik ben het met van Riel eens, hij stond wat met die zweep te tikken op het hoofd, niet hard maar waarom???. hij had ook aan de kant van de manen/rug kunnen gaan zitten om nog even contact met zijn paard te maken. veilig voor de maaiende benen maar nog even contact met zijn stervende paard. m.i stierf het paard omringt door mensen toch alleen. maar dat willen de mensen niet lezen.
Brechtje, Surhuizum | 08-11-2011 | 19:52:04
Nou van Riel Duitsland, wie weet probeerde hij Hickstead gewoon uit zijn trance te halen. Hij kon immers niet dichterbij komen door de gevaarllijk maaiende voorbenen! Bovendien vind ik slaan wel een hele heftige benaming voor de tikjes die hij gaf... Als je een persoon bewusteloos neer ziet vallen tik je hem/haar ook zacht in het gezicht om attentie te krijgen. Dat wordt zelfs t/m de reanimatietrainingen geleerd. Het is altijd zo makkelijk om een negatief oordeel over iemand te hebben. Denk eens na. Je hebt er geen idee van wat voor heftige emoties er op zo'n moment door je kop gaan. Je doet wat je denkt dat goed is op de automatische piloot. Of je dan topruiter bent of niet heeft er niks mee te maken. Denk je dat hij zo'n situatie vaker mee heeft gemaakt of zo? Zodat hij had kunnen oefenen in wat hij moest doen?!?! Gebruik je verstand voor je zulke opmerkingen post.
claudia, Drenthe | 08-11-2011 | 18:37:43
Ja, Angelique, ook ik had zo'n merrie. Negentien jaar lang lief en leed gedeeld, we waren een twee-eenheid. Een merrie die ik kon roepen zonder woorden.. Als ze ver weg in de wei liep, concentreerde ik me op haar, riep haar in gedachten en hup: ging het koppie omhoog en daar kwam ze. Toen haar moeder tijdens een bevalling overleed heeft ze liefdevol haar half-zusje onder haar hoede genomen en haar opgevoed tot een sociaal paard. Ach, ik kan wel uren doorgaan over deze door mijzelf gefokte once-in-a-lifetime merrie, die helaas door een verkeerde reactie op medicijnen in haar jeugd geen denderende gezondheid had. Hoeveel dagen en nachten hebben we niet samen doorgebracht, het was zo'n vechtertje dat ze buiten alle verwachtingen nog negentien is geworden. Ze hoefde nooit iets, alleen maar gelukkig zijn en haar plaatsje in mijn leven behouden. Tot het moment kwam dat het einde naderde. Vijf hele lange dagen en nachten, waarin ik het hoofd afwendde voor de realiteit. Heel diep binnenin wist ik wel dat dit haar laatste strijd was, maar ik wilde er niet aan. Maar toen de dierenarts, mij zei: alle slijmvliezen zijn al paars, ze heeft steeds meer koorts, ze raakt uitgedroogd, er is echt geen hoop meer, wat doen we? Toen stortte mijn wereld helemaal ineen en ik besefte met een klap: ze gaat me verlaten. Maar ik moest de dierenarts wel toestemming geven is dat was het moeilijkste "ja" dat ooit over mijn lippen is gekomen. Op dat moment voelde ik me een verrader, ik liet mijn lieve merrie in de steek....wat natuurlijk niet het geval was, maar op zo'n moment voel je het wel zo.
Ze is gestorven met haar hoofd in mijn armen na een, ondanks de gezondheids problemen, heel mooi leven.
Deze afschuwelijke beslissing heeft Eric Lamaze niet hoeven te nemen, het paard heeft voor hem beslist.
Maar de berbijstering, het verdriet en de leegte die achterblijven zullen er niet minder om zijn.
Ik wens hem heel veel sterkte met het verwerken van deze plotselinge dood van zijn vriend.
Helena, Oegstgeest
Helena, Oegstgeest | 08-11-2011 | 18:32:05
Een fantastische ruiter met een paard uit de duizend, een duo dat elkaar kende tot in de puntjes.
Afscheid nemen doet pijn, maar er is ook het moment van afscheid nemen, ruiter en paard samen op, dat moment van immens verdriet, door twee dikke vrienden samen. Erik samen met alle paardenvrienden vraag ik je, blijf praten over Hickstead, zo blijft hij leven en hij zal zeker op de eerste plaats staan om je te helpen in je verere paardenloopbaan.
Jullie zullen elkaar nooit vergeten en Hickstead zal nooit zijn vrienden niet vergeten en hen dankbar zijn.
adri hauquier, Balen/Belgie | 08-11-2011 | 17:20:46
Angelique dat heb je prachtig verwoord. Ik sluit me er geheel bij aan.
Eric jou wens ik, samen met je groom en allen die Hickstead lief hadden, enorm veel sterkte toe om het verlies om hem een plekje te geven.
Het is verschrikkelijk dat dit geweldige paard zo abrupt aan zijn einde is gekomen. Een hartstilstand is op zich een mooie dood, maar voor deze topper veel te vroeg. Afscheid van je trouwe viervoeter nemen doet heel veel pijn en zal altijd in je geheugen gegriefd blijven. Het is heel moeilijk dit te accepteren. Gelukkig kan Eric op een mooie carriere met Hickstead terugkijken en dat is een mooie herinnering.
Ik wens Eric heel veel sterkte toe het verlies van zijn paard een plekje te geven.
YL, GB | 08-11-2011 | 16:20:49
Angelique ,mooier kan je het niet verwoorden !!
ingrid, duffel | 08-11-2011 | 10:18:29
Zo af en toe vertellen mensen mij: ach joh, het is 'slechts een paard', of dat is wel een hoop geld voor 'slechts een paard'. Ze zien de reisafstanden, de tijd gespendeerd en het geld uitgegeven voor 'slechts een paard' en ze begrijpen het niet. Uur na uur gaat voorbij en mijn enige gezelschap is 'slechts een paard'. Mijn meest trotse momenten waren met 'slechts een paard' en ook mijn droevigste momenten kwamen door 'slechts een paard'. Maar in die donkere dagen was het de tedere aanraking van 'slechts een paard' die me sterk maakte en motiveerde om door te gaan. 'Slechts een paard' brengt mij pure vriendschap, vertrouwen en volmaakt geluk. 'Slechts een paard' brengt medeleven en geduld bij mij omhoog waardoor ik een beter persoon ben geworden. Door 'slechts een paard' sta ik vroeg op, maak ik lange wandelingen en kijk ik verlangend uit naar de toekomst. Voor mensen zoals ik is het niet 'slechts een paard'. Maar een belichaming van alle hoop en dromen voor de toekomst, menige blijde herinnering uit het verleden en de pure blijdschap voor het heden. 'Slechts een paard' brengt al het goede in mij omhoog en leidt mij af van alle zorgen van de dag. slechts een paard? .............................
angelique, veendam | 08-11-2011 | 09:38:38
het ergste wat een mens kan over komen is het verliezen van je kind , zeggen ze wel is . nou het is ook zo , wie zegt dat dat kind menselijk moeten zijn neem oudere mensen of mensen zonder kinderen met een dierbaarhuisdier . als deze overlijdt is voor die mensen het leed net zo groot . bijna een leven kang heeft eric goede en slechte tijden met hickstead gedeelt en is het zijn kammaraad en wellicht ook wel zin kind geworden. op dat bijzondere dier waar je zo'n band mee hebt op deze wijze te moeten verliezen alles waar je samen voor gevochten hebt vliegt aan je voorbij ,en besef je meteen op dat moment dat je van de een op de andere seconde dat kwijt bent zomaar terwijl dat 2 min eerder nog helemaal niet zo leek. dit is maakt zo'n impact natuurlijk bij eric en de grooms e.d het meest die hebben jaren lang lief en leed gedeelt. dit moment is dus eigenlijk een heel persoonlijk moment wat voor de ogen van miljoenen gebeurt en iedereen heeft er wel zijn zegje over van ach dat arme paard kijk nou ze doen niks enz wat er allemaal al wel niet voorbij is gekomen . niemand denkt ook maar een seconde overna hoe de man en die grooms zich op dat moment en in die paar seconde zich moet voelen , die kunnen nauwelijks beseffen wat er gebeurt hun hickstead is ineens weg zomaar van een op andere moment . wat zou jij doen op dat moment? .... juist dat weet niemand en wees blij dat je dat niet weet. het lijkt me afschuwelijk als ik mijn paard op die manier zou moeten verliezen . dus mensen die alleen maar zeuren over van "ach ze deden niks voor hickstead", "kijk hij stond daar maar", paaard is alleen gestorven enz. nou die mensen sorry daar heb ik geen begrip voor, krab jezelf dan maar is achter je oren , niemand weet wat hij/zij op dat moment doet.
angelique, veendam | 08-11-2011 | 09:27:09
Beste Meta,
je hebt absoluut gelijk, de dood hoort bij het leven.
Uit ervaring weet ik echter dat het doodgaan van een geliefd iemand een hele emotionele en ook intieme ervaring is, iets van jezelf.
Ik blijf het gier naar sensatie vinden als zulke beelden weer en weer bekeken worden, waarom.
ALs er een zwaar ongeluk gebeurt en de verkeersdeelnemers gaan langzamer rijden of zelfs stoppen om te kijken, roepen we allemaal hoe vreselijk dit is.
En als er dan een paard overlijdt , die net zo goed een vriend en partner van iemand is, vinden de mensen het blijkbaar normaal dat iedereen dat weer en weer mag zien.
Daar komt nog bij dat er uiteraard discussies losbranden over het feit dat sportpaarden uitgebuit worden en daardoor dood neervallen....
O ja en gaan we voortaan ook kijken naar filmpjes van niet " beroemde " paarden die omvallen ( want dat gebeurt ook) door een hartstilstand. Ook die paarden hebben zich voor hun ruiters ingezet en zijn de vriend van iemand...
Nee dat boeit niemand, is oninteressant.
Kiki, slauhuizen | 08-11-2011 | 06:55:53
Beste mensen , zie het onder ogen . De manier waarop hij sterft is eigenlijk zeer gracieus,hij lijkt voorzichtig te gaan liggen zonder zijn baasje daarbij te bezeren,kijkt hem nog even aan, als wil hij zeggen: "Dag VRIEND ,bedankt voor de mooie momenten"
De dood hoort nou eenmaal bij het leven en een lijdensweg is hem beschoren gebleven,wees dankbaar en niet bang!
Ik werk al 37 jaar in de verpleging en heb de dood leren aanvaarden, al is de reden en manier waarop vaak niet acceptabel.
Dit paard heeft niet geleden ,het leven is gestopt.Nabestaanden treuren en moeten helaas afscheid nemen en dat is vaak heel erg zwaar en heeft soms grote consequenties tot gevolg....!
Het went dan ook nooit ,de herinnering blijft en krijgt een plek. Mensen hebben nou eenmaal diepe en warme/heftige emoties en soms onbegrip!
Het leven kan soms(in "mensen ogen") heel betrekkelijk zijn of werkelijk volledig en compleet als we terug denken aan bijvoorbeeld de levensloop van een paard als Gribaldi of Okidoki...Geniet van het NU ,het kan zomaar over zijn!
AMEN
Laat een ieder zelf beslissen of men de video wil zien. Je hoeft de knop niet aan te klikken. En er staat schokkend bij.
Het is al erg genoeg dat dit zo'n groot atleet is overkomen.
Eric and team, my condolences. I will remember Hichstead for ever.
hanneke, nl | 07-11-2011 | 16:54:22
Beste Skik,
We begrijpen dat veel mensen de beelden van het overlijden van Hickstead niet willen zien. We hebben er daarvoor voor gekozen de video niet rechtstreeks in het nieuwsbericht te plaatsen, maar enkel via een link (met de waarschuwing dat de beelden schokkend kunnen zijn). Zo kan elke bezoeker voor zichzelf beslissen of hij/zij de beelden wil zien.
beste redactie van horses
is het een idee om de link naar de video van het overlijden van hickstead van de site te verwijderen? het voegt niets toe, laat dit geweldige paard en ambassadeur voor het KWPN niet zo heronnert worden, daar kunnen jullie op deze manier ook aan bijdragen
skik, amsterdam | 07-11-2011 | 15:57:52
@Nicole je hebt helemaal gelijk, waarom moet iedereen zien hoe een paard zijn laatste adem uitblaast, terwijl er toch niets ergers is dan het feit dat dit gebeurd is en dat Hickstead er niet meer is. Het is verschrikkelijk voor Eric en zijn omgeving. Wij kunnen ons met z'n alle niet voorstellen hoe vreselijk die man zich toch moet voelen. Ik heb zelf een keer een ongeluk in een landenwedstrijd meegemaakt waarbij een paard een been brak, de ruiter waar ik voor werkte moest direct daarna dus wij stonden er met ons neus bovenop. Dat verdwijnt echt nooit meer van je netvlies en al is het 15 jaar geleden ik ben het nog niet vergeten.
nicole, aachen | 07-11-2011 | 14:37:29
Als eerste wil ik zeggen dat ik het vreselijk vind dat dit de ruiter en uiteraard het paard overkomen is.
Echter is het paard nu in een betere wereld en mag over de eeuwig groene weides rennen...
Net zo vreselijk als het gebeuren zelf vind ik het feit dat iedereen lukraak het "schokkkende" filmpje van Hickstead's overlijden op Youtube, hyves Facebook en noem maar op zet. Ik heb er niet naar gekeken, bewust, op de eerste plaats omdat ik zoiets niet wil zien en op de tweede plaats uit respect naar de betrokkenen. Stel, een zulk emotioneel moment gebeurt jezelf en de hele wereld kan het zien en nog erger wil het ook nog zien.
Klinkt misschien stom om dit te vergelijken maar in januari is mijn vader heel plotseling en onverwacht overleden, hartstilstand, ik was erbij en ik kan me niks voorstellen wat ik in mijn leven nog erger zou kunnen meemaken dan een geliefd iemand te verliezen. Ik zou dit (als het iemand gefilmd zou hebben) nooit meer terug willen zien, een erger moment heb ik nog nooit meegemaakt, en het staat toch al voor altijd in mijn hersenen en hart gegraveerd en het doet elke keer opnieuw weer pijn als ik eraan denk. Een mens en een paard verliezen/kun mag je misschien niet vergelijken maar ik denk dat de pijn zeker op het moment dat het gebeurt hetzelfde is.
Ik zou het fijn vinden als we over de enorme prestaties van Hickstead en Lamaze praten en niet steeds laten zien hoe zijn laatste momenten waren.
Ik denk dat alle betrokkenen het al zwaar genoeg hebben zonder dit cruciale moment steeds weer tegen te moeten komen.
Nicole, Simpelveld | 07-11-2011 | 13:35:13
Ja héél erg,je valt in een MEGA diep gat als je "een geliefde" plotseling verliest.Opeens is hij/zij er niet meer en besef je hoe belangrijk hij/zij was en deel uitmaakte van je leven,je dag ...elke minuut. Het is een rouwproces ,waar je met hulp van andere paarden en natuurlijk je naaste omgeving(mensen) weer uit kunt komen.De vraag: "WAAROM ?"leer je langzamerhand liefdevol en verstandig een plekje te geven.....
Wat zal het verdriet bij deze man verschrikkelijk zijn. Heel veel sterkte.
annet boonman, Bellingwolde | 07-11-2011 | 11:01:56
Door gebruiker om 29-01-2012 19:06:02
Brabantse nachten zijn lang......... mijn nachten na het overlijden waren lang. Dit was een super paard.
ben er kapot van, deze mooie hengst is niet meer.
HICKSTEAD hou van je xx rip
Door gebruiker om 09-11-2011 21:09:33
Nou ik heb nog een keer zitten kijken maar neem me niet kwalijk maar dat gedoe met dat zweepje is gewoon helemaal niks van betekenis en zoals al eerder gezegd werd gewoon een reactie van Lamaze en ik denk dat ik hetzelfde gedaan zou hebben, hij steekt ook het zweepje omhoog om te laten zien dat het niet goed is !!! en het paard slaat met zijn voorbeen dus inderdaad niet gewoon even zijn hoofd vast houden en strelen, sorry hoor echte paardenmensen !!
Het lijkt eerder op een epilepsie aanval en dan moet je ook uit de buurt blijven, maar zoals ik las is het een gesprongen ader geweest. En meschien had Lamaze toch een voorgevoel omdat ie in het onderstaande artikel zei dat het net was of Hickstead zorgde dat zijn ruiter niet in de buurt was, je weet het niet, 1 ding weten we nu allemaal zeker een fenomeen is heengegaan......sterkte voor de mensen die met hem gewerkt hebben.
Door gebruiker om 09-11-2011 19:59:13
Dit artikel is 30 minuten geleden verschenen in Canada .Heb het vertaald met Google wel niet perfect maar ja we begrijpen het wel Eric Lamaze, zegt een van de laatste dingen zijn gouden medaille winnende paard Hickstead heeft alvorens te sterven in Italië afgelopen weekend was om te controleren om er zeker van zijn oude ruiter OK was.
Een emotionele Lamaze, spreekt tot verslaggevers op woensdag in Toronto, beschreef hoe het paard viel, met Lamaze nog op, na het afronden van een ronde op een evenement in Verona.
"Op dit punt, hij zorgde ervoor dat ik OK was, en net soort viel naast me", zei Lamaze opgeroepen.
De Canadese paardensport ruiter, die de nummer 1 gerangschikt in de wereld dankzij zijn prestaties met Hickstead, voegde eraan toe dat het vilt het paard viel op een zodanige wijze dat zou niet de rijder pijn.
"Hij stortte, en ik was ver weg van hem", zei Lamaze. "Ik denk dat hij instortte op een manier die hij maakte dat hij me niet verwonden in het proces."
Lamaze hield een persconferentie woensdag om te praten over het paard dat hem hielp een gouden medaille voor Canada te winnen in individuele springen op de Olympische Spelen 2008 in Peking.
De ruiter was zichtbaar geschokt op keer als hij sprak over zijn band met het dier, en de wanhoop zijn dood heeft veroorzaakt hem.
'Het is niet zoals het breken van een hockeystick of het breken van een tennis racket, "zei hij. "Voor (ruiters), worden we heel dicht bij deze dieren en hebben respect voor wat ze doen voor ons."
De advocaat van Lamaze, Tim Danson, zei dat het paard was erg gehecht aan Lamaze en haar reactie toen zijn ruiter kwam in zijn tegenwoordigheid herinnerde hem van een hond die zijn eigenaar ziet.
"Als je naar Hickstead te zien in een stal of waar dan ook, gewoon alleen en relatief rustig, ik kan je niet vertellen hoe vaak ik zag waar Eric plotseling komt op de scène en dit paard wordt gek, net als de hond," Danson gezegd. "Hij begint te bewegen zijn hoofd, hij beweegt zijn voeten.... Als je ziet (Lamaze en Hickstead) achter de schermen en je ziet de relatie tussen de twee van hen, het is echt een gouden moment om te zien."
Danson zei dat een onderzoek is vastgesteld dat Hickstead overleden aan hartfalen als gevolg van een gescheurde slagader in de buurt van zijn hart.
Lamaze zei dat medische onderzoeken in de aanloop naar concurrentie afgelopen weekend vond het paard in goede gezondheid, en dat er geen tekenen zijn tijdens het evenement, tot instorting Hickstead is, om aan te geven iets mis was.
De ruiter genaamd Hickstead een 'superster' die was cruciaal voor het succes Lamaze als een renner.
Hij zei dat hij zou beslissen in de komende weken als hij wil om concurrerend te rijden voort te zetten zonder de kampioen paard.
Door gebruiker om 09-11-2011 18:49:03
Tja, het is altijd zo gemakkelijk oordelen over anderen en over andermans situaties. Je kan nooit zeggen "ik zou zo en zo reageren" als je je nooit in een dergelijke situatie hebt bevonden. En dan nog...
Ik herinner me toen de dierenarts mijn merrietje uit haar lijden verloste, dat ik alleen die spuit maar zag die hij klaar maakte en ik hield haar hoofd tegen me aan en praatte met haar. En toe hij zei: pas op, ze kan vallen, hoorde ik het wel maar het drong niet tot me door. Achteraf gezien dom, ze had inderdaad bovenop me kunnen vallen, maar op zo'n moment ben je gewoon in een soort bewustzijnsvernauwing.
Ik kan me voorstellen dat dat ook het geval was voor Eric Lamaze, die wist toch gewoon niet wat hem overkwam?
Ik zie het ook niet zo als "slaan" op z'n hoofd, maar meer als tikjes om hem overeind te krijgen, inderdaad iets wat je in de gezondheidszorg leert.
Tot hij doorhad dat het niet hielp en de enorme verbijstering toesloeg, en voor mij staat hij er zo bij, op die video. Wat ik mis is een mens, die naast Eric Lamaze gaat staan en een arm om hem heen slaat, hij staat er al die tijd moederziel alleen en compleet verloren bij.
Ik heb de video bekeken en wat mij betreft mag hij van internet af.
Ik heb altijd in de gezondheidszorg gewerkt en ben heel wat gewend, maar daar heeft deze video niets mee te maken. Ik zo zeggen, uit respect voor Hickstead en voor Eric Lamaze is het nu genoeg geweest.
Ik persoonlijk zou het vreselijk vinden als de hele wereld zich kon vergapen aan de dood van mijn paard.
Door gebruiker om 09-11-2011 12:56:28
Sorry Angelique ik werp geen steen naar hem ,maar als ik de beelden zag vroeg ik mij af waarom blijft hij op afstand staan ,ik denk dat ik niet zo zou reageren en dat hij in shock is ja natuurlijk wie niet .Mijn uitleg is niet slecht bedoeld alleen het gevoel waarom gaat hij er niet bij terwijl de anderen erbij gingen waarom hij niet en dat het verlies en verdriet groot is voor hem dat weet ik ook en dat hij zijn paard heel graag zag daar twijfel ik zeker niet aan misschien zie ik het verkeerd sorry dan
Door gebruiker om 09-11-2011 12:32:24
nou sorry hoor maar uhm als je paard daar ligt te stuiptrekken en doen denk ik wel dat je enigzinds in shock bent en je niet denkt van oh ik ga hem even vasthouden en strelen voor de laatste keer. je weet op dat moment niet eens wat er gebeurt met je paard laat staan dat hij binnen een paar seconden dood is terwijl je er net nog opzat. dus denk even na voor je je mening al klaar hebt over iemand.
tuurlijk als je al een leidens weg met je paard lees verhaal helena , en je moet dan de keuze maken ja dan kun je zeggen ik ga erbij zitten hou het hoofd vast praat enz, das wel even een groot verschil.
Door gebruiker om 09-11-2011 11:10:33
ja ik heb mij ook afgevraagd waarom hij niet bij zijn paard is gegaan en hem vast genomen heeft bij zijn hoofd en hem gestreeld heeft ,ergens geeft ik Bertje wel gelijk begrijp de reactie niet van Lamaze .Ik zelf heb op 11november een paard verloren ,het is 26 jaar geleden maar het verdriet is nog even groot als toen ,ik mis mijn maatje en nu met Hickstead komt de herinering zo sterk naar boven dat ik mijn tranen niet kan bedwingen .Vriendschap van een dier is het mooiste wat er bestaat op aarde het is oprecht
Door gebruiker om 09-11-2011 09:45:42
live mensen zoveel heb ik nou ik wer niet gezegd alleen wat in me eigen hart zit , toch bedankt voor jullie reacties . als ik het verhaal van helena dan lees heb ik echt een brok in me keel en zie ik me eigen trouwe famke weer voor me . en op da soort momenten besef e pas hoe dierbaar alles is . jammer dat de mens daar altijd pas achterkomt als het weg is. tsja en reacties zoals die van brechtje , die slaan ook gewoon nergens op , duidelijk een geval van mensen die gewoon nooit zo iets ingrijpens hebben mee gemaakt en het woord begrip voor anderen niet kennen. ik zou brechtje en al die andere met die rare opmerkingen e.d wel is willen zien als hun zoiets gebeurt , wat zouden hun doen dan? ze weten het toch zo goed? durf te wedden dat geen van hun ook maar een besef heeft van zo'n moment , je kan niet van te voren zeggen ik doe dit of dat. kan geen mens . dus houd je vooroordeeln lekker bij je zou ik zo zeggen.
hey iedereen nogmaals bedankt voor de reactie's.
Door gebruiker om 09-11-2011 00:02:14
Hickstead was een NRPS hengst. Bij dit stamboek is hij het eerst goedgekeurd.
Door gebruiker om 08-11-2011 23:30:05
Wat kan ik kwaad worden om zulke onzinnige reacties....slaan met een zweep...belachelijk en dan dat ze te veel vragen van zo'n paard....juist deze atleten overkomt zoiets maar zelden die zijn juist getraint en in topconditie....nee de mensen die een paard 1 keer in de week van stal trekken en dan moet dat paard maar aan de gang dat is dan wel normaal !!
Jongens hou toch op en gebruik inderdaad je vestand, ik heb met tranen de beelden zitten kijken niet omdat ik "gier naar sensatie"maar omdat ik ook een paardenvrouw ben en dagelijks werk met deze atleten, en ook ik het meegemaakt heb om zo'n dierbare vriend van slechts 3,5 jaar te verliezen omdat ie een ontstoken hartzak had en kankercellen , een dier die je als veulen op hebt zien groeien, en dat doet pijn ziek ben ik ervan geweest, kapot beter gezegd, dus moet je voorstellen wat Eric daar meemaakte met zijn maat waar hij al zo lang mee gewerkt heeft...onmacht is het juiste woord !! denk daar maar eens over na beste mensen, voordat je onzin uit gaat kramen.
Angeligue en Meta GEWELDIG verwoord !!
Door gebruiker om 08-11-2011 21:33:53
Zo te horen is van riel een echte paarde man/vrouw. Weet deze persoon veel meer van een paard als elk ander en lamaze. Weet hij ook waar lamaze weg is gekomen en met hickstaed heen is gegaan. denk na voor je iets zegt en betwijvel het kunnen en de gevoelens van zoon crack van een ruiter niet.
Door gebruiker om 08-11-2011 19:52:04
ik ben het met van Riel eens, hij stond wat met die zweep te tikken op het hoofd, niet hard maar waarom???. hij had ook aan de kant van de manen/rug kunnen gaan zitten om nog even contact met zijn paard te maken. veilig voor de maaiende benen maar nog even contact met zijn stervende paard. m.i stierf het paard omringt door mensen toch alleen. maar dat willen de mensen niet lezen.
Door gebruiker om 08-11-2011 18:37:43
Nou van Riel Duitsland, wie weet probeerde hij Hickstead gewoon uit zijn trance te halen. Hij kon immers niet dichterbij komen door de gevaarllijk maaiende voorbenen! Bovendien vind ik slaan wel een hele heftige benaming voor de tikjes die hij gaf... Als je een persoon bewusteloos neer ziet vallen tik je hem/haar ook zacht in het gezicht om attentie te krijgen. Dat wordt zelfs t/m de reanimatietrainingen geleerd. Het is altijd zo makkelijk om een negatief oordeel over iemand te hebben. Denk eens na. Je hebt er geen idee van wat voor heftige emoties er op zo'n moment door je kop gaan. Je doet wat je denkt dat goed is op de automatische piloot. Of je dan topruiter bent of niet heeft er niks mee te maken. Denk je dat hij zo'n situatie vaker mee heeft gemaakt of zo? Zodat hij had kunnen oefenen in wat hij moest doen?!?! Gebruik je verstand voor je zulke opmerkingen post.
Door gebruiker om 08-11-2011 18:32:05
Ja, Angelique, ook ik had zo'n merrie. Negentien jaar lang lief en leed gedeeld, we waren een twee-eenheid. Een merrie die ik kon roepen zonder woorden.. Als ze ver weg in de wei liep, concentreerde ik me op haar, riep haar in gedachten en hup: ging het koppie omhoog en daar kwam ze. Toen haar moeder tijdens een bevalling overleed heeft ze liefdevol haar half-zusje onder haar hoede genomen en haar opgevoed tot een sociaal paard. Ach, ik kan wel uren doorgaan over deze door mijzelf gefokte once-in-a-lifetime merrie, die helaas door een verkeerde reactie op medicijnen in haar jeugd geen denderende gezondheid had. Hoeveel dagen en nachten hebben we niet samen doorgebracht, het was zo'n vechtertje dat ze buiten alle verwachtingen nog negentien is geworden. Ze hoefde nooit iets, alleen maar gelukkig zijn en haar plaatsje in mijn leven behouden. Tot het moment kwam dat het einde naderde. Vijf hele lange dagen en nachten, waarin ik het hoofd afwendde voor de realiteit. Heel diep binnenin wist ik wel dat dit haar laatste strijd was, maar ik wilde er niet aan. Maar toen de dierenarts, mij zei: alle slijmvliezen zijn al paars, ze heeft steeds meer koorts, ze raakt uitgedroogd, er is echt geen hoop meer, wat doen we? Toen stortte mijn wereld helemaal ineen en ik besefte met een klap: ze gaat me verlaten. Maar ik moest de dierenarts wel toestemming geven is dat was het moeilijkste "ja" dat ooit over mijn lippen is gekomen. Op dat moment voelde ik me een verrader, ik liet mijn lieve merrie in de steek....wat natuurlijk niet het geval was, maar op zo'n moment voel je het wel zo.
Ze is gestorven met haar hoofd in mijn armen na een, ondanks de gezondheids problemen, heel mooi leven.
Deze afschuwelijke beslissing heeft Eric Lamaze niet hoeven te nemen, het paard heeft voor hem beslist.
Maar de berbijstering, het verdriet en de leegte die achterblijven zullen er niet minder om zijn.
Ik wens hem heel veel sterkte met het verwerken van deze plotselinge dood van zijn vriend.
Helena, Oegstgeest
Door gebruiker om 08-11-2011 17:20:46
Een fantastische ruiter met een paard uit de duizend, een duo dat elkaar kende tot in de puntjes.
Afscheid nemen doet pijn, maar er is ook het moment van afscheid nemen, ruiter en paard samen op, dat moment van immens verdriet, door twee dikke vrienden samen. Erik samen met alle paardenvrienden vraag ik je, blijf praten over Hickstead, zo blijft hij leven en hij zal zeker op de eerste plaats staan om je te helpen in je verere paardenloopbaan.
Jullie zullen elkaar nooit vergeten en Hickstead zal nooit zijn vrienden niet vergeten en hen dankbar zijn.
Door elise67 om 08-11-2011 17:09:35
Angelique dat heb je prachtig verwoord. Ik sluit me er geheel bij aan.
Eric jou wens ik, samen met je groom en allen die Hickstead lief hadden, enorm veel sterkte toe om het verlies om hem een plekje te geven.
Door gebruiker om 08-11-2011 16:20:49
Het is verschrikkelijk dat dit geweldige paard zo abrupt aan zijn einde is gekomen. Een hartstilstand is op zich een mooie dood, maar voor deze topper veel te vroeg. Afscheid van je trouwe viervoeter nemen doet heel veel pijn en zal altijd in je geheugen gegriefd blijven. Het is heel moeilijk dit te accepteren. Gelukkig kan Eric op een mooie carriere met Hickstead terugkijken en dat is een mooie herinnering.
Ik wens Eric heel veel sterkte toe het verlies van zijn paard een plekje te geven.
Door gebruiker om 08-11-2011 10:18:29
Angelique ,mooier kan je het niet verwoorden !!
Door gebruiker om 08-11-2011 09:38:38
Zo af en toe vertellen mensen mij: ach joh, het is 'slechts een paard', of dat is wel een hoop geld voor 'slechts een paard'. Ze zien de reisafstanden, de tijd gespendeerd en het geld uitgegeven voor 'slechts een paard' en ze begrijpen het niet. Uur na uur gaat voorbij en mijn enige gezelschap is 'slechts een paard'. Mijn meest trotse momenten waren met 'slechts een paard' en ook mijn droevigste momenten kwamen door 'slechts een paard'. Maar in die donkere dagen was het de tedere aanraking van 'slechts een paard' die me sterk maakte en motiveerde om door te gaan. 'Slechts een paard' brengt mij pure vriendschap, vertrouwen en volmaakt geluk. 'Slechts een paard' brengt medeleven en geduld bij mij omhoog waardoor ik een beter persoon ben geworden. Door 'slechts een paard' sta ik vroeg op, maak ik lange wandelingen en kijk ik verlangend uit naar de toekomst. Voor mensen zoals ik is het niet 'slechts een paard'. Maar een belichaming van alle hoop en dromen voor de toekomst, menige blijde herinnering uit het verleden en de pure blijdschap voor het heden. 'Slechts een paard' brengt al het goede in mij omhoog en leidt mij af van alle zorgen van de dag. slechts een paard? .............................
Door gebruiker om 08-11-2011 09:27:09
het ergste wat een mens kan over komen is het verliezen van je kind , zeggen ze wel is . nou het is ook zo , wie zegt dat dat kind menselijk moeten zijn neem oudere mensen of mensen zonder kinderen met een dierbaarhuisdier . als deze overlijdt is voor die mensen het leed net zo groot . bijna een leven kang heeft eric goede en slechte tijden met hickstead gedeelt en is het zijn kammaraad en wellicht ook wel zin kind geworden. op dat bijzondere dier waar je zo'n band mee hebt op deze wijze te moeten verliezen alles waar je samen voor gevochten hebt vliegt aan je voorbij ,en besef je meteen op dat moment dat je van de een op de andere seconde dat kwijt bent zomaar terwijl dat 2 min eerder nog helemaal niet zo leek. dit is maakt zo'n impact natuurlijk bij eric en de grooms e.d het meest die hebben jaren lang lief en leed gedeelt. dit moment is dus eigenlijk een heel persoonlijk moment wat voor de ogen van miljoenen gebeurt en iedereen heeft er wel zijn zegje over van ach dat arme paard kijk nou ze doen niks enz wat er allemaal al wel niet voorbij is gekomen . niemand denkt ook maar een seconde overna hoe de man en die grooms zich op dat moment en in die paar seconde zich moet voelen , die kunnen nauwelijks beseffen wat er gebeurt hun hickstead is ineens weg zomaar van een op andere moment . wat zou jij doen op dat moment? .... juist dat weet niemand en wees blij dat je dat niet weet. het lijkt me afschuwelijk als ik mijn paard op die manier zou moeten verliezen . dus mensen die alleen maar zeuren over van "ach ze deden niks voor hickstead", "kijk hij stond daar maar", paaard is alleen gestorven enz. nou die mensen sorry daar heb ik geen begrip voor, krab jezelf dan maar is achter je oren , niemand weet wat hij/zij op dat moment doet.
Door gebruiker om 08-11-2011 06:55:53
Beste Meta,
je hebt absoluut gelijk, de dood hoort bij het leven.
Uit ervaring weet ik echter dat het doodgaan van een geliefd iemand een hele emotionele en ook intieme ervaring is, iets van jezelf.
Ik blijf het gier naar sensatie vinden als zulke beelden weer en weer bekeken worden, waarom.
ALs er een zwaar ongeluk gebeurt en de verkeersdeelnemers gaan langzamer rijden of zelfs stoppen om te kijken, roepen we allemaal hoe vreselijk dit is.
En als er dan een paard overlijdt , die net zo goed een vriend en partner van iemand is, vinden de mensen het blijkbaar normaal dat iedereen dat weer en weer mag zien.
Daar komt nog bij dat er uiteraard discussies losbranden over het feit dat sportpaarden uitgebuit worden en daardoor dood neervallen....
O ja en gaan we voortaan ook kijken naar filmpjes van niet " beroemde " paarden die omvallen ( want dat gebeurt ook) door een hartstilstand. Ook die paarden hebben zich voor hun ruiters ingezet en zijn de vriend van iemand...
Nee dat boeit niemand, is oninteressant.
Door meta van Oosten om 08-11-2011 01:44:38
Beste mensen , zie het onder ogen . De manier waarop hij sterft is eigenlijk zeer gracieus,hij lijkt voorzichtig te gaan liggen zonder zijn baasje daarbij te bezeren,kijkt hem nog even aan, als wil hij zeggen: "Dag VRIEND ,bedankt voor de mooie momenten"
De dood hoort nou eenmaal bij het leven en een lijdensweg is hem beschoren gebleven,wees dankbaar en niet bang!
Ik werk al 37 jaar in de verpleging en heb de dood leren aanvaarden, al is de reden en manier waarop vaak niet acceptabel.
Dit paard heeft niet geleden ,het leven is gestopt.Nabestaanden treuren en moeten helaas afscheid nemen en dat is vaak heel erg zwaar en heeft soms grote consequenties tot gevolg....!
Het went dan ook nooit ,de herinnering blijft en krijgt een plek. Mensen hebben nou eenmaal diepe en warme/heftige emoties en soms onbegrip!
Het leven kan soms(in "mensen ogen") heel betrekkelijk zijn of werkelijk volledig en compleet als we terug denken aan bijvoorbeeld de levensloop van een paard als Gribaldi of Okidoki...Geniet van het NU ,het kan zomaar over zijn!
AMEN
Door gebruiker om 07-11-2011 16:54:22
Laat een ieder zelf beslissen of men de video wil zien. Je hoeft de knop niet aan te klikken. En er staat schokkend bij.
Het is al erg genoeg dat dit zo'n groot atleet is overkomen.
Eric and team, my condolences. I will remember Hichstead for ever.
Door Redactie_Horses om 07-11-2011 16:50:52
Beste Skik,
We begrijpen dat veel mensen de beelden van het overlijden van Hickstead niet willen zien. We hebben er daarvoor voor gekozen de video niet rechtstreeks in het nieuwsbericht te plaatsen, maar enkel via een link (met de waarschuwing dat de beelden schokkend kunnen zijn). Zo kan elke bezoeker voor zichzelf beslissen of hij/zij de beelden wil zien.
Door gebruiker om 07-11-2011 15:57:52
beste redactie van horses
is het een idee om de link naar de video van het overlijden van hickstead van de site te verwijderen? het voegt niets toe, laat dit geweldige paard en ambassadeur voor het KWPN niet zo heronnert worden, daar kunnen jullie op deze manier ook aan bijdragen
Door gebruiker om 07-11-2011 14:37:29
@Nicole je hebt helemaal gelijk, waarom moet iedereen zien hoe een paard zijn laatste adem uitblaast, terwijl er toch niets ergers is dan het feit dat dit gebeurd is en dat Hickstead er niet meer is. Het is verschrikkelijk voor Eric en zijn omgeving. Wij kunnen ons met z'n alle niet voorstellen hoe vreselijk die man zich toch moet voelen. Ik heb zelf een keer een ongeluk in een landenwedstrijd meegemaakt waarbij een paard een been brak, de ruiter waar ik voor werkte moest direct daarna dus wij stonden er met ons neus bovenop. Dat verdwijnt echt nooit meer van je netvlies en al is het 15 jaar geleden ik ben het nog niet vergeten.
Door gebruiker om 07-11-2011 13:35:13
Als eerste wil ik zeggen dat ik het vreselijk vind dat dit de ruiter en uiteraard het paard overkomen is.
Echter is het paard nu in een betere wereld en mag over de eeuwig groene weides rennen...
Net zo vreselijk als het gebeuren zelf vind ik het feit dat iedereen lukraak het "schokkkende" filmpje van Hickstead's overlijden op Youtube, hyves Facebook en noem maar op zet. Ik heb er niet naar gekeken, bewust, op de eerste plaats omdat ik zoiets niet wil zien en op de tweede plaats uit respect naar de betrokkenen. Stel, een zulk emotioneel moment gebeurt jezelf en de hele wereld kan het zien en nog erger wil het ook nog zien.
Klinkt misschien stom om dit te vergelijken maar in januari is mijn vader heel plotseling en onverwacht overleden, hartstilstand, ik was erbij en ik kan me niks voorstellen wat ik in mijn leven nog erger zou kunnen meemaken dan een geliefd iemand te verliezen. Ik zou dit (als het iemand gefilmd zou hebben) nooit meer terug willen zien, een erger moment heb ik nog nooit meegemaakt, en het staat toch al voor altijd in mijn hersenen en hart gegraveerd en het doet elke keer opnieuw weer pijn als ik eraan denk. Een mens en een paard verliezen/kun mag je misschien niet vergelijken maar ik denk dat de pijn zeker op het moment dat het gebeurt hetzelfde is.
Ik zou het fijn vinden als we over de enorme prestaties van Hickstead en Lamaze praten en niet steeds laten zien hoe zijn laatste momenten waren.
Ik denk dat alle betrokkenen het al zwaar genoeg hebben zonder dit cruciale moment steeds weer tegen te moeten komen.
Door meta van Oosten om 07-11-2011 12:28:15
Ja héél erg,je valt in een MEGA diep gat als je "een geliefde" plotseling verliest.Opeens is hij/zij er niet meer en besef je hoe belangrijk hij/zij was en deel uitmaakte van je leven,je dag ...elke minuut. Het is een rouwproces ,waar je met hulp van andere paarden en natuurlijk je naaste omgeving(mensen) weer uit kunt komen.De vraag: "WAAROM ?"leer je langzamerhand liefdevol en verstandig een plekje te geven.....
Door gebruiker om 07-11-2011 11:01:56
Wat zal het verdriet bij deze man verschrikkelijk zijn. Heel veel sterkte.