11-02-04 ‘Leren van transportregels Frankrijk’

Eerst iets over de wetgeving omtrent paardentransport, want die is voor veel mensen onduidelijk. Binnen de EU zijn de regels nog best overzichtelijk. Voor EEG-landen is een gezondheidscertificaat voldoende, maar bij EU-landen die buiten de EEG vallen, zijn ook douanepapieren nodig. Wil men buiten de EU transporteren, dan moet rekening worden gehouden met bloedtesten en quarantainetijden, dit is echter voor elk land verschillend.

Transporteurs
In de Europese transportverordening zijn eisen opgenomen met betrekking tot dierwelzijn. Er wordt onderscheid gemaakt tussen drie vormen van transporteurs: particulieren, professionele paardentransporteurs en paardenprofessionals. Bij die laatste groep kun je denken aan pensionstalhouders, hengstenhouders en internationale ruiters.

Particulieren vallen buiten de transportverordening als zij met maximaal twee paarden op concours gaan, zonder economisch doel. Particulieren zijn wel verplicht om over een geschikt transportmiddel te beschikken om levende dieren in te vervoeren.

Een professioneel transporteur moet in het bezit zijn van een vergunning. Dit wil zeggen dat de transporteur geschikte middelen heeft om aan de eisen van de transportverordening te voldoen. Een paardenprofessional dient ook te voldoen aan de eisen van de transportverordening, maar heeft geen vergunning nodig.

Gezondheidscertificaat
Waarom is het gezondheidscertificaat belangrijk? Stel, je gaat met je paard internationaal op concours, dan is het wel de bedoeling dat deze gezond vertrekt en gezond weer terugkomt. Het kan zijn dat een paard geen ziekteverschijnselen vertoont, maar wel een virus met zich meedraagt. Dit kan worden aangetoond door een goed gezondheidsonderzoek.

Paardenarts Rob de Vink, die veel ervaring heeft in de paardensport en het transporteren van sportpaarden, is erg te spreken over het keuringssysteem dat in Frankrijk wordt gehanteerd. Bij dit systeem is het verplicht om een logboek bij te houden van de internationale reis: wanneer werd vertrokken, wanneer, waar en hoelang is er pauze gehouden en hoe laat kwam het transport aan op de plaats van bestemming? Deze gegevens zouden ook kunnen worden geregistreerd door een tachograaf of blackbox. Bij een ziekte-uitbraak kan dan makkelijker worden getraceerd in hoeverre een virus zich heeft verspreid.

Indien er vanuit Frankrijk paarden naar het buitenland worden vervoerd, is er een strengere gezondheidskeuring dan in Nederland. Daarbij wordt naar zaken gekeken als kreupelheid, algemene gezondheid en natuurlijk de chipcontrole.

In vergelijking met Nederland is dit een groot verschil: hier is de gezondheidskeuring minder streng en hoeft er geen logboek te worden bijgehouden. Nederland kan op dit punt dus nog veel leren van Frankrijk. De paardenvervoerder kan zelf ook wat doen: bijvoorbeeld camera’s plaatsen in de vrachtwagen om te kijken hoe het met de paarden gaat onderweg.

Beter naleven
Naar onze mening zijn er wel voldoende wetten op het gebied van paardentransport, maar kan de naleving hierop in Nederland verbeteren door bijvoorbeeld het invoeren van een tachograaf. Ook is het goed om voor de hele EU, naast de transportverordening, gelijke import- en exportregels in te stellen. Het welzijn van de paarden zal vooruit gaan als men een voorbeeld neemt aan het keuringssysteem dat in Frankrijk wordt gehanteerd. Misschien levert dit voor de mensen die paarden vervoeren meer rompslomp op, maar daar staat tegenover dat het welzijn van de paarden beter gewaarborgd wordt. En dat is wat we uiteindelijk willen bereiken, toch?

Daphne Jaarsma, Jo-Anny Schoppink en Marijt Wimmenhove studeren Paardenhouderij aan de CAH Dronten. Ze deden onderzoek naar het welzijn van paarden op internationaal transport in relatie tot wetgeving.
Deze opinie verscheen vrijdag 4 februari in De Paardenkrant