KADOTIP: boek met colums over paarden

Leuk boek om kado te geven met sinterklaas of met de kerstdagen, nu verkrijgbaar bij Ruitersport Karolientje!

Ook voor andere kado's en ruitersport artikelen:

 

www.ruitersportkarolientje.marktplaza.nl

 

 

Het boek telt 128 pagina's en de 40 columns zijn aangevuld met schitterende kleurenfoto's.

De columns zijn van 2007 tot en met 2008 geschreven voor De Paardenkrant, die ze in deze periode gepubliceerd heeft. In 2009 en 2010 zijn nog enkele nieuwe columns voor het boek geschreven, deze zijn nooit eerder gepubliceerd.

Korte omschrijving van de inhoud:

Van kleins af aan wist schrijfster Roos Dyson dat ze in de paarden wilde gaan werken, ondanks dat ze dit niet van huis uit had meegekregen. Tijdens en na de opleiding Paardensport in Deurne werkte ze op verschillende bedrijven, variërend van spring- tot dressuurstal en van manege tot hengstenhouderij. Zowel in Nederland als in Duitsland, Amerika en Canada deed ze ervaring op. Ze maakte vele paarden zadelmak voor veel verschillende eigenaren, is zelf actief in de dressuur- en springsport, heeft op kantoor gewerkt voor een paardendierenarts en sinds vele jaren is ze werkzaam als zelfstandig ruiter en instructrice. Daarnaast heeft ze één grote hobby: paarden! Op basis van haar ervaringen schreef ze deze bundel met columns, waarbij men een humoristische kijk op de paardenwereld aangereikt krijgt.

Roos Dyson: Alle onderwerpen zijn dus gebaseerd op mijn eigen ervaringen uit de paardenwereld. Mijn diverse stages, werkgevers, klanten, instructeurs, vrienden, kennissen én paarden waren altijd een inspiratiebron en bij deze wil ik ze hier dan ook allemaal hartelijk voor bedanken.

Om een indruk te krijgen van de columns, hieronder enkele tekstgedeeltes uit het boek:

Het is alleen jammer dat mensen hun gebrekkige gezondheidszorg proberen te compenseren (of camoufleren?) met allerlei mooie benamingen. Als je voor mensen een huisarts hebt, waarom is er dan voor paarden geen stalarts?

Maar, omdat iederéén in mijn ring zondag een hoedje op zal hebben, heb ik er toch maar een gekocht. Best zonde van het geld vond ik het, dat wel. Ik geef normaal nooit zoveel geld uit aan iets dat je voor de sier op je hoofd zet.

En als de jury al uitgebreid naar het gezicht van de amazone kijkt, dan zou deze beter niet de laag make up beoordelen, maar de mate waaraan de amazone voldoet aan de term ‘happy athlete’!

Ik moet om kwart voor negen starten op een wedstrijd en ben net wakker genoeg om me af te vragen wat mij bezielt om op mijn vrije dag zo vroeg op te staan, om me zeiknat te laten regenen.

Zo heb je ook, even een ander voorbeeld, sgw-liefhebbers die beweren dat de cross van een sgw uit natuurlijke hindernissen bestaat. Maar hoe ‘natuurlijk’ zijn die hindernissen nou eigenlijk? Bent u wel eens in een bos geweest waar spontaan een sgw-parcours groeide? Natuurlijk niet!