Geachte Mevrouw,

Ten eerste lijkt het mij zeker niet verstandig om uw kind zelf te begeleiden als u geen kennis en ervaring heeft.......dit gaat u zelf ook niet leren uit een boek of site.......dit is jarenlange kennis en ervaring op doen.

Het beste kunt u een goede instructeur inschakelen om uw kind en de pony (die wel wat jong is voor een manegeruiter met weinig ervaring) op te leiden.

Vriendelijke Groet,

         Frits Bomen

PS: Lange lijnen, voest ect hoeven niet altijd tot de oplossing te leiden.

Hallo moeders, ik ben ook een moeder die haar dochter heeft begeleid maar dat laat ik nu aan een Z2 ruiter over.Om je kennis tevergroten moet je veel lezen en kijken hoe de ruiter(s) rijden wat heel leuk is ga bij de jury zitten om te schrijven bij de wedstrijden daar leer je heel veel van en je kunt ook vragen stellen als daar tijd voor is.

jullie hebben een jonge pony wat leuk maar heel veel werk brengt dat met zich mee wat heel belangrijk is ontspanning bij de pony en van achteren naar voren rijden voorwaarts zonder sporen de pony moet het been acepteren als de pony niet luister naar het been met een zweepje achter het been (je kuit ) een tikje geven. Dit is heel belangrijk. dan de aanleuning op 2 teugels rijden. Dit goed oefenen met degene die je dochter les geeft en de pony lenig maken door middel voltes te rijden zorg dat de ribben kast de juiste kant op buigt. anders gaat je dochter scheef zitten.

Oke moeders veel succes ook je dochter met de pony

groetjes marianne

Nou is een 3-jarige pony niet de beste optie voor een beginnend ruiter(ook al rij je al een paar jaar op een manege!) en eigenlijk ook niet voor een kind. Waarom een niet wat meer bevestigd exemplaar?
Wat ik wel toejuich is de wil om het duo goed in de gaten te houden en zoveel mogelijk te begeleiden.
Het voorgaand commentaar sluit ik me helemaal bij aan, behalve dat ik wil benadrukken dat op internet wel opgepast moet worden voor verkeerde informatie.
Een eigen paard/pony is een heel leerproces van vallen en opstaan. Inderdaad niet te bang zijn om fouten te maken, maar niet denken dat je de wijsheid in pacht hebt. Luister naar de pony! Die geeft genoeg signalen af als het gaat over hoe het met hem/haar gaat.
Eigenlijk zou zelf les nemen ook een goeie optie zijn. Daardoor wordt de eigen kennis en kunde ook op peil gehouden.

Wat heel belangrijk is bij zowel een jong paard als een jonge ruiter is m.i. rust. Probeer je altijd af te vragen waarom de pony iets doet. Denk niet meteen dat hij iets doet om uit te proberen of om tegendraads te zijn.

Bij een jong dier is het bovendien heel belangrijk om te beseffen dat het paard jaren nodig heeft om bespiering op te bouwen. Soms kan hij dingen gewoonweg nog niet (zoals rechtuit lopen) omdat hij de bespiering nog mist. Tot op een bepaald punt mag je dan gewoon accepteren. Jonge dieren moeten ook kunnen spelen en plezier hebben in het werk. Lekker een buitenritje doen, wat grondwerk e.d. doet wonderen! En vooral: niet te lang onder het zadel (circa 20 minuten, om de dag, is meer dan genoeg).

Ik heb zelf vroeger weinig les gehad, en heb veel dingen zelf uit moeten vinden. Daardoor is mijn gevoel en intuitie gegroeid, maar het is wel een lange weg. Ik heb veel gehad aan het volgende: wanneer iets niet lukt, ook niet na drie of vier keer proberen, ga dan terug naar stap aan de lange teugel, kom tot rust en denk eens goed na wat er verkeerd is gegaan. Ben je tot rust gekomen? Probeer het dan opnieuw. Dat is vooral voor kinderen een goede tip, omdat zij soms wat ongeduldig zijn. Paardrijden kan ontzettend frustrerend zijn, maar daar moet je je niet door laten leiden. Als het paard het niet goed doet, komt dat vaak door een fout van de ruiter.

Het is een weg van leren en een weg van heel veel geduld.

kijk eens op: http://www.paardcentraal.nl/SpecifiekeDoelgroep.html 

Dit is zeker een hele goede vraag. Maar een antwoord is moeilijk te geven. De paardenwereld is groot en lijkt steeds groter te worden naarmate er meer visies op het paardrijden en omgaan met paarden komen.

Ik de paar jaar dat ik mijn eerste eigen pony heb, heb ik al heel vaak mijn ideeën moeten bijstellen. En ik weet inmiddels wat voor mij en mijn pony werkt, maar weet dat ik de wijsheid nog lang niet in pacht heb.

Wat voor mij de basis van het leerproces is gebleken is dat ik vooral wil weten waarom je iets doet. Wat is het doel van een oefening, waarom werkt iets en waarom niet, en het kan zelfs zijn dat later hetzelfde iets wel werkt. Ik heb geleerd te kijken naar wat mijn paard aangeeft, inmiddels kan ik vrij goed zien en voelen of hij het begrijpt en of de communicatie werkt. Ik probeer me creatief op te stellen en altijd aan te passen aan wat er aangeboden wordt.

Al doende hebben we geleerd, mijn pony en ik. Er zijn fouten gemaakt, meestal uit vrees om fouten te maken. wees gerust, het meeste kan je weer herstellen. Je opmerking dta het zonde zou zijn om verkeerde dingen aan te leren zou ik dus willen omzetten in bereidheid om te leren van fouten en open te staan voor alle verschillende `methodes`. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.

Tot slot,

internet is een grote bron van informatie, zowel goed als slecht. Kijk eens rond en doe kennis op over bv. klassieke dresuur, rechtrichten, westernrijden en dan met name de trail, schrik en obstakel training, natural horsemanship, grondwerk, natuurlijk paardhouden, voeding en osteo/fysio.

Succes

Signe

Beste Laskes,

Het artikel 'Lesgeven aan kinderen' is voor u wellicht interessant om te lezen.

Redactie Horses.nl