Ga naar hoofdinhoud

Ruiters moeten zich meer verdiepen in de aard van paarden

Ik stoor me enorm aan ruiters die zich helemaal niet verdiepen in de aard van paarden. Er zijn tegenwoordig te veel ‘mensen met paarden’ in plaats van ‘paardenmensen’. Niet dat dat direct een slechte ontwikkeling is, de sport is immers erg populair op het moment, maar veel van deze ‘mensen met paarden’ willen eigenlijk niet leren hoe een paard in elkaar steekt. Ze denken dat ze alles al weten. Ik weet niet hoe de situatie in Nederland is, maar in Amerika moet er echt wat aan worden gedaan.

Paardenfamilie
Ik heb nooit gedacht dat ik alles al wist. Ik kom uit een echte paardenfamilie. Mijn vader was circusartiest en werkte zijn hele leven met paarden. Mijn moeder werkte ook in het circus en combineerde daar ballet met paardrijden. Het is me dus echt met de paplepel ingegoten.

Ondanks deze achtergrond denk ik dat je met paarden nooit uitgeleerd bent en daar heb je niet direct een trainer voor nodig. Je paard zelf is namelijk de beste trainer.

Paarden proberen ons elke dag zo veel duidelijk te maken, maar bijna niemand heeft daar oog voor. Dat komt omdat veel mensen niet willen leren, maar ook omdat daar niet genoeg mogelijkheden voor zijn.

De educatie in de omgang met paarden is in mijn ogen bar slecht. Zeker hier in Amerika. Het draait hier allemaal om de show. Er zijn mensen die 15.000 dollar neerleggen om een goed paard op een wedstrijd te rijden en zo een lintje binnen te halen. Die cultuur is ongelooflijk. Het lijkt alleen maar om het succes te gaan, terwijl men vergeet dat paarden levende wezens zijn.

Praten
Een vaak gehoorde uitspraak is: “Konden paarden maar praten.” Wat zou het makkelijk zijn als een paard je kon vertellen waar een pijntje vandaan komt of waarom hij met een zuur gezicht op stal staat. Maar paarden praten wel degelijk, als je er maar oog voor hebt. Veel mensen komen na hun werk thuis, gaan dan snel even rijden en zetten hun paard weer op stal. Dat werkt niet. Als je goede prestaties wilt neerzetten met je paard, zul je een band met hem moeten opbouwen.

Ik zie zelf dagelijks gestresste mensen die nog even snel een half uurtje paardrijden tussen alle bezigheden door. Daar raakt een paard ook gestresst van. Sterker nog, een paard heeft zo veel gevoel dat hij al merkt in wat voor humeur je bent voordat je erop zit. Aan de manier van ademen, lopen en praten heeft een paard al genoeg informatie. Een paard communiceert op dezelfde manier en laat je op die wijze ook merken hoe zijn eigen humeur is.

Verandering
Ik denk dat het moeilijk is om hier verandering in aan te brengen. Het is immers een beetje de cultuur waarin we nu leven. Alles moet snel en nergens wordt meer echt de tijd voor genomen. Ik denk dat hier vooral een rol is weggelegd voor de trainers en bekende ruiters. Als zij het goede voorbeeld geven, nemen mensen dit vanzelf over.

Tina Konyot is een Amerikaanse Grand Prix-dressuuramazone. Met haar paard Calecto V is ze opgenomen in het Amerikaanse dressuurkader.
Deze opinie verscheen woensdag 11 november in De Paardenkrant

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

8 reacties op “Ruiters moeten zich meer verdiepen in de aard van paarden

  • Abbie

    Ik word er altijd een beetje giechelig van….. die mensen die denken dat je alleen goed met paarden om kunt gaan als je ertussen geboren bent.
    Daarmee wek je de suggestie dat een mens helemaal niets meer bij kan leren dan alléén datgene dat je van huis uit hebt meegekregen. Onzin natuurlijk.

    Mijn buurman zegt ook regelmatig tegen ons dat wij ‘mensen met paarden’ zijn en hij ‘paardenmens’. Ik antwoord dan altijd ‘bedankt voor het compliment, want mijn paarden komen hard naar me toe lopen als ze me aan zien komen, en die van jouw moet je achterna zitten als je met ze wilt rijden !!!, laat mij dan maar een -mens met paard zijn-. De paarden waarderen dat blijkbaar meer.

  • Lies Beuker

    Marthe Kiley-Worthington heeft een prachtig boek geschreven over de aard van het paard: Horse Behaviour in Relation to Management and Training.
    Wilma Wedman heeft het vertaald en in mei is De natuur van het Paard uitgegeven door Bloemendal Uitgevers.

    Een echte aanrader, maar helaas is lezen vaak alleen de ‘juiste’ paardenmensen of mensen met een paard deze boeken.

  • MJ Kochx

    ook ik ben een ‘mens met paarden’ sinds 1985 …
    heb in 2007 de eerste maand na de geboorte van mijn veulen zo ongeveer in de wei doorgebracht om te observeren en veel contact te hebben met mijn paarden en daar pluk ik nu bij mijn tweejarige merrie de vruchten van.
    Ze is sinds een week weer terug van het opfokbedrijf en komt op een fluitje (deed ze in de fokgroep ook al als we haar gingen bezoeken), accepteert een singeltje, meelopen over de weg en poetsen etc. alsof ze nooit anders gewend is geweest.
    Vindt ze iets spannend? Als ik gewoon doorloop of er tussen ga staan, zal ’t wel normaal zijn …
    Kortom, ook ‘mensen met paarden’ kunnen best ‘paardenmensen’ zijn/worden 😉

  • harriet

    Volgens mij maakt het niet uit of je een paardemens bent of mens met paarden
    net zoals voorgaande schrijfster ben ik dan ook een mens met paarden sinds 1987
    zorg al jaren voor de paarden als je maar geduldig bent bereik je veel
    Paarden laten wel zien hoe ze zich voelen
    als je er maar oog voor hebt en tijd voor neemt
    daarom klopt bovenstaande deels wel haast is nooit goed vooral niet met paarden

  • france

    paarden…,vogels…honden…,mensen…als je wilt zorgen voor iets moet je het met je hart doen en altijd bereid zijn om te leren en RESPECT hebben voor de behoeften

  • G.

    Helemaal mee eens!

  • Arabesk

    Geef mij maar mensen met paarden, in plaats van paardenmensen:
    http://www.horses.nl/blogs/view/638 zie mijn eerdere blog

  • Desiree

    nee, dan die mensen die altijd paarden hebben gehad en het altijd fout hebben gedaan, “want we hebben het altijd al zo gedaan en dan is het goed”, die dus ook niets meer bij willen leren. Die zijn er ook zat!

    Je niet verdiepen in je dier is iets van alle tijden en je ziet het bij alle mensen die dieren hebben. Ook bij honden, katten, konijnen en alle hobbydieren. het is een stukje desinteresse, onverschilligheid en dat is deels instelling en deels gebrek aan goede opvoeding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook