Column Jacquelien van Tartwijk: Verzekeringsgevaar Opinie

Ravage na de herfststorm op CSI Salland in 2017.

We zijn in Nederland gezegend met veel mooie concoursen, van basis tot en met vijfsterren internationaal en in alle disciplines. Als alles goed gaat is dat voor de organisatie elke keer weer een grote opluchting. Want wát als er iets gebeurt. Wie is dan waarvoor precies verantwoordelijk
en kan dus waarvoor aansprakelijk worden gesteld?

Sinds het ongeluk met de monstertruck in 2014 in Haaksbergen is er veel veranderd. Mogelijke risico’s worden meer en meer in kaart gebracht. Vergunningen worden niet zo snel meer afgegeven. Er moet – vaak terecht, maar soms ook wel weer overdreven – aan veel voorwaarden worden voldaan. Voor organisaties van evenementen geldt dan weer dat bij het afsluiten van risicoverzekeringen de regels en de kleine letters zijn aangescherpt.

Schuld in andermans schoenen

Het is goed dat er heel bewust over risico’s wordt nagedacht zodat veiligheid te allen tijde voorop staat. Maar hoe moeilijk is het om de zaak goed dicht te timmeren. Het valt zeker niet mee voor de gewone vrijwilligers in organisaties in de wirwar van wat is waar en hoe te verzekeren. Wat valt wel en niet onder de WA van deelnemers en ook wanneer wel en wanneer niet. Want als puntje bij paaltje komt, willen verzekeraars blijkbaar graag de schuld in andermans schoenen schuiven om maar niet te hoeven uitkeren. En dan beginnen de zorgen pas echt.

Juridische strijd

De organisatie van CSI Salland werd hard geconfronteerd met dat verzekeringsgevaar. Vorig jaar met de herfststorm viel hen het noodlot ten deel: er waaide een stallentent de lucht in en paarden sloegen op hol. Gelukkig bleef de schade aan de paarden nog beperkt en raakten geen mensen gewond, maar na een half jaar is de organisatie nog steeds verwikkeld in een juridische strijd, ondanks dat de tentenverhuurder zijn schuld meteen bekende. Gelukkig heeft de organisatie het bijltje er vanwege het financiële tekort niet bij neergegooid en heeft men besloten een nationaal indoor te organiseren.

Tent in de ring

Afgelopen zaterdag was ik op de Peelbergen waar op de CK ook maar weer eens een partytent voor de juryleden door een zuchtje wind ineens de ring invloog. Precies op het moment dat daar merries met veulens rondliepen. Gelukkig bleek achteraf dat alleen de tent zijn oorspronkelijke vorm had verloren. “Dat is verzekeringswerk”, riep iemand, al is het dus maar de vraag of dat zo makkelijk is.

Risico’s beperken

Ik hoop echt van harte dat organisaties zich niet laten afschrikken door dat verzekeringsgevaar. Ongelukken zijn gewoon niet altijd te voorkomen. Wel zullen we met zijn allen de risico’s zoveel mogelijk moeten  beperken. En dat geldt voor zowel organisaties als deelnemers.

Jacquelien van Tartwijk, redacteur
j.vantartwijk@eisma.nl

Reageer
Discussie zien we graag op Horses, maar wel met respect voor elkaar. Wij vragen daarom om onder volledige naam te reageren. Reacties zonder naamsvermelding kunnen zonder opgave van reden worden verwijderd. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 250 woorden. Lees hier alle voorwaarden.
1 reactie op Column Jacquelien van Tartwijk: Verzekeringsgevaar
  1. 1

    Of moeten we nog meer startgeld vragen dat we een aparte verzekering MOETEN gaan afsluiten.