Ga naar hoofdinhoud

Eén topper uit duizenden

Angelique HoornToppers zijn zeldzaam. Binnen en buiten de sport. Zeldzaam zijn ze onder de ruiters en amazones en al even zeldzaam onder de viervoeters. Een echte topper heeft iets. Iets méér! Niet alleen talent, niet alleen motivatie, karakter en instelling. Maar de zeldzame mix van dat alles die het geheel in balans brengt. Dat maakt hen uniek, anders. Want de optelsom klopt niet meer: één en één worden geen twee of drie, maar echt gewoon één.

Het is een beetje als wijn. Waarom slaagt de ene wijnbouwer erin om van die paar trossen druiven een zeldzaam lekkere wijn te maken waarin neus en mond ruiken en proeven wat hij er zelf helemaal nooit ingestopt heeft. En waarom slaagt zijn buurman wijnbouwer er niet in om net hetzelfde te doen met een paar andere trossen druiven die evenveel neerslag, evenveel uren zonneschijn en dezelfde bodem gehad hebben? Dat is het geheim van de meester, niet van pure wetenschap, maar van talent en gevoel.

Dat is niet anders met een ruiter, waar de een erin slaagt iets uit een paard te halen, meer dan iedere ‘kenner’ ooit voor mogelijk heeft gehouden. Soms, héél soms, lacht het geluk een ruiter of amazone toe als een uitzonderlijk paard hun pad kruist. Een paard dat erin slaagt meer uit een ruiter te halen, meer dan iedere ‘kenner’ ooit voor mogelijk heeft gehouden. Dan worden de twee een unieke eenheid zoals er nooit meer een ander zal zijn. Het zorgt niet zelden voor een zeldzaam innige band tussen ruiter of amazone en paard, waarbij de twee elkaar beschermen, het voor elkaar opnemen, binnen en buiten de piste.

Springtime zal voor Nathalie van der Mei altijd die ene blijven, de toetssteen voor alle anderen. En diep van binnen weet ze wel dat er nooit meer eentje zal komen die Springtime zal doen vergeten. Voor Jos Lansink zal Cumano altijd die ene blijven, net als Okidoki dat is voor Albert Zoer en O’Brien voor Angelique Hoorn of zoals Diléme de Céphe dat was voor Bruno Broucqsault. Cumano heeft zich teruggeknokt van z’n blessure. Van de ook al geblesseerde Diléme de Céphe is nooit meer wat vernomen. Springtime vertoont z’n kunsten nu ergens ver weg en zullen we misschien nooit meer terugvinden in de uitslagentabellen. O’Brien rust, Hoorn hoopt. Wat spookt er door het hoofd van zo’n amazone? Daar ergens ver weg in Canada, voorover gebogen naast haar paard. Een warm en pijnlijk aanvoelend been betastend? Eenzaam temidden van velen, nietig tussen hindernissen en muren van publiek. Wat speelt er door het hoofd van zo’n paard? Het voelt pijn. Is het ook bang of krijgt het juist vertrouwen door de aanwezigheid van z’n amazone, z’n maatje. Ja, het hoort bij de sport. Als een schaduw die ook voetballers, wielrenners en andere sporters op de hielen volgt en heel af en toe de sporter vooruit is en achter zich laat. Het hoort bij de sport maar je blijft geloven, hopen dat het jou nooit zal overkomen. Tegen beter weten in.

Dirk Demeersman zal nooit meer een Clinton hebben, Ludo Philippaerts nooit meer een Darco. Michaels-Beerbaum nooit meer een Shutterfly. Van der Mei nooit meer een Springtime, Zoer nooit meer een Okidoki. En altijd zullen ze met liefde aan die ene blijven denken. Omdat die ene meer was dan een geweldige atleet in een paardenlichaam, maar ook een maatje dat veel meer deed dan alleen maar springen.

Koen Cromheecke, journalist
Deze column verscheen vrijdag 2 oktober 2009 in De Paardenkrant.

Vond u dit een interessant artikel?

Dit artikel is geschreven door een van onze hardwerkende freelancers. Alle medewerkers van Horses.nl staan voor u klaar, dag en nacht om het laatste nieuws snel, vanzelfsprekend en nu nog gratis bij u te brengen. Want goede en onafhankelijke berichtgeving over alles wat er in de paardensport gebeurt snel uw op digitale scherm brengen, dat is onze passie! Maar dit kunnen we niet zonder uw steun en waardering.

Vindt u ook dat Horses.nl vrij toegankelijk moet blijven voor iedereen? Geen inlogscherm en extra clicks om uw favoriete nieuws te lezen? Transparant, open, deelbaar. Help ons om dit ook in de toekomst te kunnen waarborgen. Doneer en houd ons journalistieke platform vrij toegankelijk voor alle paardenliefhebbers!

Doneer nu
Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

2 reacties op “Eén topper uit duizenden

  • Meta

    Anky en Bonfire

    Edward en Totilas

    Klaus Hempfling en Janosch

    😉

  • perlano

    Volkomen mee eens, ook ik verkocht een goedspringende gekeurde hengst voor veel geld, zelf opgeleid gesprongen in 135m nationaal,maar na verkoop ,bleef er wel een leegte,dat  ene paard had iets ,deed veel meer en was je vriend of maat,ja je was een combinatie,voelde mekaar aan en alle twee wisten we wat we moesten doen. Daarna veel paarden geprobeerd ,maar dat ene gevoel en paard was er niet meer.Maar het gat dat bleef ,en heeft wel 6-7 jaar geduurd voor ik met een paard een beetje van dat  speciale gevoel terug vond,en nu kijk ik er nog vaak op terug,maar in amerika gaat het goed met hem,en hoor regelmatig over hem,en dat geeft voldoening nu na lange tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook