Ga naar hoofdinhoud

Alles waar ‘te’ voor staat is niet goed

Paardenvoer John SwaabIk wil het over het voeren van paarden hebben en speciaal over het overvoeren. Overgewicht is schadelijk voor mens en dier en dat moet voorkomen worden. Het is ongelofelijk wat sommige eigenaren van paarden er allemaal in willen proppen, zonder na te denken over wat die paarden moeten doen met al die energie die in het voer zit.

Als men een paard zadelmak wil maken, doet men er verstandig aan geen krachtvoer te geven. Het beste moment om te beginnen is als het paard net uit de wei komt met een grasbuik. Dan zal het verzet minimaal zijn.

Voeren moet verband houden met het werk dat men van het paard verlangt en het soort voer moet verband houden met het soort werk.

Een renpaard of een draver moet bijvoorbeeld de baan opkomen met het idee ‘Ik vreet mijn concurrenten op’, en dus willen vechten. Dat doet je denken aan zwarte haver en andere soorten voer dat de vechtlust opwekt.

Een springpaard heeft ook een vorm van vechtlust nodig om de hindernissen te overwinnen en in de barrage tot het uiterste te gaan, wanneer de ruiter of amazone dat wil. Daarvoor is een combinatie van kracht- en onderhoudsvoer nodig.

Daarentegen moet een dressuurpaard zich in de ring mooi, rustig en geconcentreerd gedragen en de verplichte figuren zo mooi mogelijkuitvoeren. Daarvoor is onderhoudsvoer bijna altijd voldoende.

Ik ben geen voederdeskundige, maar ik heb geleerd de hoeveelheid en het soort voer af te laten hangen van het gedrag van het paard tijdens het werk, de training en de uitvoering. Moet een dier iets leren waar hij moeite mee heeft, dan zal hij zich verzetten. Hoe meer krachtvoer hij krijgt, hoe langer het verzet duurt en hoe groter de slijtage zal zijn. Je vecht dan tegen je eigen voer.

Ik zet zo’n paard op onderhoudsvoer en naarmate hij minder moeite heeft met het hem opgedragen werk, voeg ik wat krachtvoer toe. Wanneer het paard klaar is voor het werk en het verlangde niveau, of wanneer vormbehoud aan de orde is, laat ik de hoeveelheid voer afhangen van kleur, conditie en gedrag van het paard. Voer is voor mij geen bijzaak maar hoofdzaak.

En dan is er nog het fenomeen supplementen, zoals vitamines, bouwstoffen, aminozuren en mineralen, die de meest fantastische verhalen oproepen. Er zijn er te veel om op te noemen en als je de leveranciers moet geloven, is er voor elk probleem een middel te koop. En is je paard kreupel, stram of stijf? Kan hij niet springen of bewegen? Alle supplementen geprobeerd en nog steeds het gevoel dat het helemaal niet gaat? Geen paniek, dan is er altijd nog een homeopaat.

Pure nonsens! Bij mensen kennen wij het placebo-effect, bij dieren moeten we dat vergeten en zo leren wij beter weten.

John Swaab
Deze column verscheen vrijdag 16 oktober in De Paardenkrant

Vond u dit een interessant artikel?

Dit artikel is geschreven door een van onze hardwerkende freelancers. Alle medewerkers van Horses.nl staan voor u klaar, dag en nacht om het laatste nieuws snel, vanzelfsprekend en nu nog gratis bij u te brengen. Want goede en onafhankelijke berichtgeving over alles wat er in de paardensport gebeurt snel uw op digitale scherm brengen, dat is onze passie! Maar dit kunnen we niet zonder uw steun en waardering.

Vindt u ook dat Horses.nl vrij toegankelijk moet blijven voor iedereen? Geen inlogscherm en extra clicks om uw favoriete nieuws te lezen? Transparant, open, deelbaar. Help ons om dit ook in de toekomst te kunnen waarborgen. Doneer en houd ons journalistieke platform vrij toegankelijk voor alle paardenliefhebbers!

Doneer nu
Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

7 reacties op “Alles waar ‘te’ voor staat is niet goed

  • Lies Beuker

    Ik hoop dat veel mensen deze opinie lezen en ter harte nemen.

    Zoals John Swaab ook meldt: je kijkt naar het paard, naar de conditie en naar de prestatie en daarmee ga je aan de slag als je met de voerkar langs rijdt.

    Het gebeurt regelmatig dat een paard wat lastiger in het werk is, uitgaande van een normale ruiter/paard verhouding, en het dier zichtbaar last heeft van overmoedigheid waar de ruiter dan tegenaan loopt.
    Ik riep dan: “Geef hem maar de helft van zijn avondvoer.” Meestal kreeg ik dan als reactie: “Dat is zielig.” Nadat je dan uitgelegd had dat een paard of een pony geen verschil tussen een halve of andere schep biks merkt, lukt het wel om gas=voer terug te nemen.

    Daarna heb je een tevreden ruiter en een braaf paard. Dit woord met te ervoor is gelukkig wel goed.

  • Helemaal mee eens, supplementen zijn geen geneesmiddelen. Er is nu zelfs een magnesiumhype tegen hoefbevangenheid en Insulineresistentie, dat zou moet helpen tegen harde manenkam, bij afvallen etc.
    Beter is om te weten wat je voert. Op het moment dat een paard bevangen staat en er wordt bijv. magnesium gegeven denken eigenaren door dit soort reclames dat het de magnesium is die het hem doet, ze vergeten daar bij dat de medicatie van de dierenarts en het ( inmiddels aangepaste) dieet ook meespelen. Is er echt een tekort aan een of ander is dat niet binnen een week merkbaar, wacht een maand of 3. Heeft een supplement dan geen effect laat het gewoon weg.
    Goede kwaliteit gras en hooi doen al heel veel. Alleen hooi is niet voldoende, daar raken inderdaad vitamines uit verloren. Mineralen moeten paarden echt binnen krijgen uit goede voeding. De kwaliteit van het ruwvoer is dus belangrijk, zeker voor de recreatiepaarden die weinig of niets bijgevoerd krijgen.

  • france

    heb ook heeeel veel vragen over het voer en we hebben 5 paarden,van een c-ponytje tot een springpaard,en ik weet werkelijk niet tot wie ik mij moet wennen om de juiste voer te weten,heb boeken geraadpleegd,dierenartsen,mensen met meer kennis dan ik(ben maar 3 jaar bezig)en ze hebben allemaal een ander advies
    ben even radeloos

  • Don

    De meeste paarden in Nederland hoeven niet echt te werken. Brok of Müsli is voor deze paarden een soort mac menu. Te veel suikers en zetmeel waar de paardendarm niet op berekend is. krachtvoer was vroeger een uitkomst, toen de paarden nog van zonsopgang tot zonsondergang in touw waren zonder de gelegenheid om te grazen. Een paar scheppen voer is zo op en geven direct energie (de suikers)Verstandiger is het om voldoende ruwvoer te geven van goede kwaliteit (ca 2 tot 3 kilo/100kg paard) en dat eventueel aanvullen met een vitamine brokje. Om te zorgen dat het paard het hooi niet naar binnen schrokt kan een fijnmazige ruif/bak of hooinet uitkomst bieden. Dit bootst het normale graasgedrag na en het houdt je paard tevreden en gezond.

  • Lies Beuker

    Beste France,

    Meld je bij John Swaab via Horses. Deze paardenman weet waarover hij spreekt, ga een keer kijken in Nederhorst den Berg. Daar ben je altijd welkom!

  • mireille

    Ik ben het hier helemaal mee eens!

    Veel paarden krijgen veel te veel krachtvoer. In combinatie met beperkte of geen weidegang in de winter krijg je van die lekkere frisse paarden…
    “Mijn paard is zó lastig, hoe kan dat nou??”

    Ik ben een voorstander van véél hooi (teveel is het pas als ze het óf niet meer opeten, of dat ze echt te dik worden. Met kuil moet je iets voorzichtiger zijn, daar kan je niet onbeperkt van voeren (let ook op schimmel in kuil, ook erg slecht voor je paard). Combineer het dan liever met hooi.

    Mijn (wedstrijd)paard loopt bijna elke dag dressuur, in de bak of over (bos)paden.
    Ze loopt dagelijks in de wei, ook in de winter.
    Zij krijgt aan krachtvoer een half schepje goede kwaliteits muesli per keer, 2x per dag.
    Daarin zit alles wat ze nodig heeft en hoef ik geen supplementen meer bij te voeren.
    De muesli meng ik sinds kort met Pavo Dailyplus, daar zit weinig energie in, maar zorgt ervoor dat ze er langer over doet en beter en meer kauwt.
    De andere paarden op stal (een ouder paard, die 1x per week gereden wordt en een jonge merrie, nog niet zadelmak) krijgen een handje basisbrok per keer. En mager zijn ze echt niet!

    De stelregel is dat je de ribben van je paard moet kunnen voelen, maar niet moet kunnen zien. Kan je ze zien is hij te mager, kan je ze niet meer voelen is hij te dik.
    Een heel slecht teken is een dikke harde bovenkant van de hals.

  • Marcel Dufour

    Sowieso zijn er nog heel veel dingen in de paardesport waarover ik me verbaas dat er niet meer over nagedacht wordt.
    Het begint al met je eerste keer paardrijden. Links opstappen, wordt geleerd, maar zelden vraagt iemand waarom.
    Na wedstrijden worden paarden vaak in de bandages gezet?!? Compleet tegenovergestelde wat menselijke atleten doen. Die koelen na arbeid, maar bij paarden laten we het lekker nabroeien, want die bandages gaan er pas de volgende dag af. Het heeft natuurlijk het prettige bijeffect dat door de bandages opgelopen benen bijna niet zichtbaar zijn. Maar ze zijn er wel! Ik zie liever in de morgen hoe mijn paard zijn benen het houden de dag na de wedstrijd.
    Met het voeren is het net zoiets. Terwijl uit studies is gebleken dat als je iedere dag schraal eet (70% van je behoefte), je langer en gezonder leeft.
    Zo aapt iedereen elkaar maar na. Je zou niet iedere dag met een paard kunnen springen? Onzin! Je moet alleen niet iedere dag een ‘wedstrijd’ springen. Maar wat huppeltjes over een meter, in-uitjes, je kan het bijna iedere dag doen, gaat geen paard kapot van. Zou fraai zijn als bijv. voetballers alleen tijdens de wedstrijd de bal mogen raken. Bijna iedere atleet traint dagelijks datgene dat hij in de wedstrijd doet. Paarden zijn gewoon atleten. Een uur losrijden voordat je de ring in gaat. Gekkewerk! Maar iedereen aapt elkaar na zonder zich af te vragen waarom ze dat doen.
    Ik heb veel paarden gehad, sprong bijna iedere dag, en ze zijn bijna allemaal tot hun 17, 18 gezond de ring in geweest. Misschien heeft t ze wel harder gemaakt, wie zal t zeggen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook