Ga naar hoofdinhoud

Hulpmiddelen helpen

Vooropgesteld dat ik geen reclame maak voor hulpteugels of het gebruik daarvan, wil ik wel kwijt dat de tegenstanders van het gebruik vaak overdreven spastisch reageren. Als het woord slofteugel valt, trekken zij een snuitje citroen (alsof ze net in een citroen hebben gebeten). Het is een manier om duidelijk te laten merken dat men van het gebruik van een slofteugel niets wil weten. Als je vraagt waarom niet, dan is het stereotiepe antwoord: “Het is heel gevaarlijk als je er niet mee rijden kunt.” Wat dat gevaar precies is weet niemand, maar men heeft het dan over het in elkaar trekken en zo; de hals te kort en het hoofd te laag.

Eigenlijk zou je met zo’n antwoord ook kunnen uitleggen dat het gevaar schuilt in het feit dat je er niet mee rijden kunt. En dat kun je eenvoudig oplossen door met een slofteugel te leren rijden. Zoals je met alle hulpmiddelen moet leren rijden.

Als je je voeten te veel naar buiten draait, dan prikken je sporen te pas en te onpas in het paard. Je kunt dan je sporen afdoen of je voeten op de juiste manier leren houden en dat laatste is natuurlijk de bedoeling. Daarvoor zijn zitlessen noodzakelijk.

Hetzelfde geldt voor het rijden met een zweep. Ook dat hulpmiddel moet je zodanig leren vasthouden dat je het paard alleen raakt als je dat wilt en niet per ongeluk.

Ik propageer niet het rijden met een slofteugel, maar – op de juiste manier gebruikt – het kan een nuttig hulpmiddel zijn tijdens de africhting. En als je in het begin de slofteugel per ongeluk iets te veel gebruikt en daardoor het paard wat te diep instelt, is dat naar mijn mening altijd nog minder slecht voor het paard dan wanneer het paard te hoog met zijn hoofd en met een holle rug loopt, want dat is naar mijn mening pas echt slecht voor een paard. Hetgeen door de criticasters van het rond rijden niet begrepen wordt.

Als je het paard, dat in feite geen lastdier is, toch als zodanig wilt gebruiken, zul je minimaal alles moeten doen om de rugspieren c.q. lendepartij zo goed mogelijk te ontwikkelen. De slofteugel op de juiste manier gebruikt (alleen begrenzend) kan hiervoor een goed hulpmiddel zijn.

Wanneer je het rijden met een slofteugel goed beheerst, is het absoluut niet gevaarlijk en is het een goede voorbereiding voor het rijden met stang en trens in een latere fase. Ook hier moet je twee teugels in een hand onafhankelijk van elkaar kunnen gebruiken, met de nadruk op de trensteugel en de stangteugel met een begrenzende functie.

Rijkunstige problemen kun je met het gebruik van hulpteugels niet oplossen. Daarvoor zijn zitlessen eerst aan de orde. Want zonder een onafhankelijke zit kun je sowieso niet rijden. Niet met en niet zonder hulpmiddelen.

John Swaab, columnist
Deze column verscheen vrijdag 13 november in De Paardenkrant

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

12 reacties op “Hulpmiddelen helpen

  • karin

    Wat is er gebeurd met het paard in de hand rijden? een gesloten buikspier, een correct ondertredende achterhand met als het gevolg daarvan nageeflijkheid

    Misschien moeten we eens wat kritischer kijken naar de mensen die les staan te geven en een paard met het hoofd in de lucht en de rug weggedrukt in de slof hangen (klant blij want de kop gaat in de krul) in plaats van de ruiter te leren hoe ik halslengte krijg waardoor de achterbenen gaan dragen en het paard nageeflijk wordt.

    hulpteugels – al je kunt rijden heb je ze niet nodig en als je niet kunt rijden dan moet je er vanaf blijven.

  • Rineke

    Wat ben ik het met Karin eens zeg!
    Leer rijden, en niet in de krul trekken/dwingen. Hierbij is de ontspanning namelijk ver te zoeken.

    Instructeurs die rijden met de slofteugel toestaan, zijn in mijn ogen hum diploma niet waard. Goede instructie lost problemen zonder kunstgrepen op, zowel bij lesklanten als bij paarden in opleiding.

  • Rob

    Maar al te vaak worden deze hulpmiddelen gebruikt om de onkunde van de ruiter te compenseren. Het schijnt belangrijker te zijn dat het paard “in de krul” loopt, dan dat het paard zichzelf draagt en nageeflijk is. Veel ruiters gaan niet bij zichzelf te rade, maar wijzen meteen naar het paard.
    Ik ben het er mee eens dat in handen van een echte deskundige het wellicht zou kunnen, maar daar zijn er maar zo weinig van….

  • jacq

    Ik zeg amen tegen de bovenstaande kritieken, niets meer aan toe te voegen. alleen dit nog waar kennis ophoud, begint geweld.

  • Yvon

    Ik overweeg zelf bovenstaande tekst uit te draaien en bij op op stal op te hangen, sommige mensen kunnen zo koppig zijn en indd. niet willen gebruiken, citeer:
    En als je in het begin de slofteugel per ongeluk iets te veel gebruikt en daardoor het paard wat te diep instelt, is dat naar mijn mening altijd nog minder slecht voor het paard dan wanneer het paard te hoog met zijn hoofd en met een holle rug loopt, want dat is naar mijn mening pas echt slecht voor een paard. Hetgeen door de criticasters van het rond rijden niet begrepen wordt.
    Lijkt mij een juiste toevoeging. Uiteraard mits juiste begeleiding. ik zeg HULDE aan bovenstaande collumn

  • rockdiamant

    dan kunnen een hoop topruiters toch wel beroerd rijden, aangezien ik ze toch vaak op foto’s heb gezien met een slof.
    als ik het artikel goed lees, dan maak ik er zelf uit op dat het in de krul trekken niet de bedoeling is, maar wel het juiste gebruik van de slof. om tegen te gaan dat het paard met een weggedrukte rug gaat lopen.
    prima hulpmiddel, mits goed gebruikt inderdaad. maar is het niet met alles zo?

  • Daphne

    De slof wordt in 9 van de 10 gevallen gebruikt door mensen die ‘m nooit in handen hadden mogen krijgen. Ze gebruiken ‘m uit puur egoïsme. Omdat ze willen pochen met hoe mooi hun paard wel niet loopt, omdat ze geen zin hebben om een probleem op een duurzamere manier op te lossen en jammer genoeg zijn ze er bijna allemaal van overtuigd dat het “de schuld van het paard is”. Voor je überhaubt aan een slof denkt moet je eerst een beginnen met het checken van het gebit, de rug of eventueel ander fysiek ongemak. En kijk eerst eens naar jezelf. Hoe is je zit eigenlijk, heb je misschien niet door dat je constant je paard hindert. En wees eerlijk. Als al deze zaken in orde zijn, dan kan je misschien aan een slof denken. Maar niet om een paard te dwingen, maar meer van “kijk, daar wil ik graag dat je loopt, voel je dat dat best meevalt?”

  • barbara

    Hebben we het hier over paardensport, liefde voor het dier, begrip voor hoe een paard is? respect voor een levend wezen?. Ik lees: stang/trens/zweep/sporen/ slof. Heerlijk he een paard wat uit zichzelf meewerkt omdat ie vertrouwen heeft in een mens die weet waar hij het over heeft.

  • E

    Tja ik ben het er toch niet helemaal mee eens,en om de volgende reden: een goede aanleuning is het belangrijkste wat er is.En een goede aanleuning kan alleen verkregen worden door goed van achteren naar voor te rijden,te voelen waar het paard precies met zijn hoofd moet lopen om in balans te lopen.Dit is de basis voor zowel ruiter als paard waarop men verder kan gaan.Als er een slof aangehangen word dan fixeren ruiters zich vaak teveel op de voorhand,met als gevolg inderdaad een “foute” aanleuning.Paard gaat te diep lopen of in een valse knik { omdat er alleen maar op voor gefixeerd word en achter word vergeten}.Of er word wel been bij gegeven en word er op druk gereden,met als gevolg dat er dingen geforceerd worden.Ook dit kan schadelijk zijn voor een paard {halswervels beschadigingen,kissing spines,spierbeschadigingen,mentale beschadigingen etc.} Ook beperkt de slofteugel het gevoel in de hand,want als een paard wil opdrukken bijvoorbeeld en dan in feite been nodig zou hebben.Dan voel je hem niet opdrukken omdat de slof dat begrenst,met als gevolg dat er ook geen been word gegeven. Mijn mening is nog steeds..een slof is een hulpteugel die alleen goed is in de handen van wie er mee om kan gaan.Maar de mensen die ermee om kunnen gaan hebben hem niet nodig.Oftewel mensen leer alstjeblieft gewoon paardrijden! het duurt mischien wat langer,maar je zult er langer plezier van behouden en het paard ook!

  • E. Kneppers

    Je mag ze niet knechten, nooit, ook niet als je wel kunt rijden.

  • danielle

    Waar de slof begint, eindigt de kundigheid van de ruiter…

  • Yvonne

    Ben het helemaal eens met John Swaab. Ik heb een paard gehad wat al zo stug in de mond gereden was, waardoor ik met mijn been naar de teugel kon rijden, maar dat had compleet geen effect. Ik heb dus de slof wel gebruikt, onder begeleiding van mijn instructrice (die mij geleerd heeft hoe te gebruiken). En zowaar… het paard is fijn gaan lopen. Het paard is super op mijn been gaan reageren en in de mond smakelijk geworden. Dit was mijn niet gelukt als ik geen slof had gebruikt. Inmiddels is de slof niet meer nodig, dit omdat het een “hulp” teugel is.
    Ik ben dus geen voor- of tegenstander van de slof, anders gezegd hulpteugels.
    Een goede column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook