Ga naar hoofdinhoud

Nooit meer terug op keuring

Het keuringsseizoen van het KWPN is in volle gang en regelmatig spreek ik teleurgestelde mensen, die de moeite hebben genomen hun paard daar voor te stellen. Natuurlijk weten ze dat ze hun eigen paard weer mee mogen nemen naar huis. Ze weten ook wel wat er aan schort en dat geen enkele paard volmaakt is, maar het commentaar kwam toch negatief over en hard aan.

De laatste jaren is het aantal paarden en veulens dat voorgesteld wordt op de keuringen, drastisch gedaald. Ook het aantal thuiskeuringen, die dit jaar zijn ingevoerd, is sterk achtergebleven bij de verwachtingen. Het ziet er naar uit dat er steeds meer gebruik wordt gemaakt van de IBOP of merrietest. Na afloop daarvan kan een merrie aan worden geboden voor stamboekopname. Via die weg kan, in tegenstelling tot bij de thuiskeuring, het paard wel eventueel ster worden. Het is overigens goed dat deze weg er is. De keuring is natuurlijk altijd een momentopname en zo zijn er meerdere kansen om een paard ster te krijgen.

Het stamboek heeft geïnvesteerd in de communicatie van juryleden met de leden, maar het effect is niet echt merkbaar. Ik denk dat we als Nederlanders sowieso foutenkijkers zijn, maar het kan wel op een positieve manier worden gebracht, zonder de mindere punten over te hoeven slaan. Fokkers willen ook af en toe geprezen worden om het werk en geld dat ze er in stoppen. Natuurlijk kom je er niet met alleen prijzen. Dat er streng gekeurd wordt, is ook helemaal niet erg. Een predikaat moet ook zijn waarde behouden.

Als mensen besluiten met een paard naar de keuring te gaan, moeten ze zich onderwerpen aan het jury-oordeel. Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat ze niet moeten gaan, als ze daar niet tegen kunnen. Dat is wel erg kort door de bocht. Het is vaak niet zozeer de beoordeling die aan de teleurstelling ten grondslag ligt, maar juist het commentaar. Als dat te negatief is denken ze: Wat doe ik hier nog? En hoe vaak is dat een fokker al niet overkomen?

Uitleg geven in het openbaar kan als voorlichting worden gezien. Het is goed om de redenen van de jury voor de genomen beslissing direct kenbaar te maken. Dat zou een opbouwende waarde kunnen hebben. Op de stamboekkeuringen kunnen de eigenaren op het lineairscoringsformulier precies zien wat de jury goed vindt en wat niet, al moet je dat aardig uitpluizen. Dat is op een centrale keuring anders; dan is er alleen het commentaar.

De populariteit van de keuringen daalt, dat is duidelijk. Dan heb ik het niet alleen over het aantal deelnemers aan de keuring, maar ook over de publieke belangstelling. Hoewel ik daarover niet zoveel durf te zeggen, met de zeer goed bezochte centrale keuring in Veghel in het verschiet. Maar toch, de eerste keuringen werden maar matig bezocht. Is het dan nog zinvol om alle paarden openbaar te bespreken? Is het niet handiger alleen een protocol mee te geven met de bevindingen, ook voor de veulens? De jury kan zich dan beperken tot het kopnummer en dan mogelijk enthousiaster overkomen.

Aan de daling van aantal paarden op de keuringen is denk ik nog geen einde gekomen. Het is overigens geen probleem van het KWPN alleen, ook bij andere stamboeken is die daling ingezet. Je kunt je afvragen hoe lang keuringen nog in stand gehouden kunnen worden. Toch denk ik dat het juist nu belangrijk is om de fokkers erbij betrokken te houden, door ze op een enthousiaste en positieve manier te benaderen. Anders zul je steeds vaker horen: “Mij zie je nooit meer terug op de keuring.”

Jacquelien van Tartwijk, redacteur
Deze column verscheen vrijdag 10 juli in De Paardenkrant

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

Eén reactie op “Nooit meer terug op keuring

  • ulinda

    Ik zou graag de volgende reactie nog willen geven:

    Zomer 2005 is onze merrie op de CK te Veghel in de groep 4-7 jarige merries 3e van Brabant geworden (richting dressuur). Daarover viel niet te twisten en discussieren. Maar vervolgens door omstandigheden lukte het ons niet de merrie nog in 2005 de IBOP te laten lopen.

    Na navraag gedaan te hebben over de merrietest hadden wij besloten om haar in mei 2006 naar Deurne te sturen voor de korte merrietest. We moesten gezien de afstamming kiezen voor dressuur. Onze merrie is na 2 weken niet geslaagd en kon naar huis want ze had geen aanleg als dressuurpaard…

    In november van datzelfde jaar hebben wij haar na een gedegen training wederom aangeboden voor de IBOP en helaas werden wij weer naar huis gestuurd.

    Door de 2-splitsing die het KWPN per 1-1-2006 heeft ingevoerd, zitten wij nu met een kwalitatief hoge merrie, die voor altijd voorlopig keur zal blijven dankzij de splitsing van het KWPN.

    Toen ik dit allemaal schriftelijk destijds gemeld heb bij het KWPN, ook gezien de kosten die wij gemaakt hebben om de merrie het predikaat keur te laten ontvangen gaf het KWPN niet thuis.

    Dus ons zul je nooit meer terugzien op een keuring van het KWPN. Hoe leuk wij in eerste instantie alles ervaren hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook