Ga naar hoofdinhoud

Rijpen

Michael Whitaker won eerder deze maand de wereldbekerkwalificatie in het Italiaanse Verona met de negenjarige Amai. Gilbert Bockmann eindigde met de eveneens negenjarige No Fathers Girl op de tweede plaats, Pius Schwizer presteerde het om met de pas achtjarige Carlina op een zevende plaats te eindigen.

Negen, laat staan acht jaar, heet jong te zijn voor een springpaard. Zeker als het om wedstrijden van enig niveau gaat, zoals wereldbeker- of landenwedstrijden. Het was ons eerder dit jaar al opgevallen tijdens de landenwedstrijd in Aken, zeg maar de moeder aller landenwedstrijden. Philipp Weishaupt zadelde er de negenjarige Souvenir, Billy Twomey deed het met Je t’Aime Flamenco (negen), Niels Bruynseels met Aluna (negen) en Pius Schwizer alweer met Carlina (acht).

Wereldkampioen Jos Lansink liet de Europese eindstrijd in Windsor aan zich voorbij gaan, naar eigen zeggen omdat Valentina van ’t Heike (elf) nog niet klaar was voor een groot kampioenschap. En eerder deze week liet Jos ons weten dat het naar zijn gevoel nog een beetje te vroeg was om straks met dezelfde Valentina naar de Wereldruiterspelen in Kentucky te gaan en dat hij al zijn hoop zet op Cumano, zeventien inmiddels.

Het is hetzelfde verhaal bij Leon Thijssen en Tyson (negen). Gruwelijk veel kwaliteit heeft dat paard, niet alleen volgens Thijssen, maar ook volgens zowat elke kenner. Geen Kentucky voor Thijssen, een paar landenwedstrijden misschien volgend seizoen.

Nairobi was negen toen hij zijn eerste grote wedstrijden onder Thijssen liep, tien toen hij zijn eerste Grote Prijs won. Cumano was twaalf toen hij met Jos Lansink vierde werd op het Europees kampioenschap, dertien toen het duo wereldkampioen werd. Er zijn nog meer voorbeelden, dichter bij huis. Okidoki was negen toen hij zijn eerste grote prijzen liep (en won), tien toen hij voor het eerst mee mocht naar een groot kampioenschap. De legendarische De Sjiem was elf toen hij in Sydney olympisch kampioen werd.

Sla er de uitslagentabellen van de afgelopen grote evenementen uit de hippische sport maar eens op na; de Europese en wereldkampioenschappen, de wereldbekerfinales. Tienjarige toppers zijn jonkies in het deelnemersveld. En echte toppers hebben niet alleen een rijk palmares, maar vooral een lange carrière en misschien juist daardoor een lange erelijst. Dat geldt voor paarden, maar ook voor ruiters.

Mij zul je nooit horen zeggen dat Michael Whitaker, Pius Schwizer of Billy Twomey geen toppers zijn in hun vak, maar het valt op dat het niet zelden dezelfden zijn die zich met een ‘jonkie’ presenteren op de grote evenementen, om daar bewondering en vooral verwondering te oogsten en vervolgens – niet zelden – definitief van het toneel te verdwijnen.

Het zal van alle tijden zijn, maar ik blijf me afvragen wat ook topruiters ertoe aanzet hun viervoeter vroeg, te vroeg, in te zetten op een groot concours of kampioenschap. Is het de lokroep van het grote geldgewin, de druk van de eigenaar/sponsor, de schrik om uit het selecte clubje van Global Tour-startgerechtigden te donderen dat toppers ertoe aanzet het rijpingsproces in te korten? Of kan een echte topper met een echt toppaard het zich gewoon veroorloven om langzaam op te bouwen en te pieken? Omdat ze weten dat ze er straks toch zullen staan. Misschien onderscheidt juist daarin de echte topper zich van alle anderen.

Koen Cromheecke, journalist
Deze column verscheen vrijdag 20 november in De Paardenkrant.

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

6 reacties op “Rijpen

  • anita

    Eerst eigen belang, en gaande weg zien we wel wat het met het paard doet. We kunnen het dan altijd nog wel wat aspirine gaan geven, zoals R.Pessoa

  • Pientje

    Helaas gaat eigen belang en roem nog altijd boven de gezondheid van het paard. En heel de paardenwereld kijkt mee en staat het toe. Triest.
    Gelukkig zijn er ook ruiters die hun paard wel genoeg tijd geven om lichamelijk en geestelijk te groeien.

  • Steef Geelen

    rechtpaard.nl houd zich bezig met het revalideren van paarden middels de klassieke rijkunst en methode de Bodt in het bijzonder.

  • Steef Geelen

    Mijn vorige reactie mag men vergeten. Ik dacht dat ik een profielomschrijving moest doen.

    Neemt niet weg dat ik het eens ben met het idee van de heer cromheecke. Maar het is nog te slap. Wie steekt er nou eindelijk eens zijn nek uit om nu eens met naam en toenaam dat te publiceren dat hippisch nederland op zijn kop zet. Albert Voorn heeft ooit een poging gedaan in de paardenkrant om eens wat olie op het vuur te gooien maar werd, traditiegetrouw, weer eens doodgezwegen.
    Ik wordt echt langzamerhand een beetje doodziek van hen die zich laten leiden door geld ipv het adequaat opleiden van zo’n fragiel dier als ons paard. Gaan we nou weer de spaanse rijschool er bij halen en vaststellen dat hun paarden pas op hun 15e jaar volledig zijn opgeleid? Ja zeker! En dat ze tot op hoge leeftijd nog in de demonstraties meelopen mag ook zeker genoemd worden.
    Wie kan zich nog Antoon Ebben en Jumbo design herinneren. Als ik het wel heb hadden ze allebei hetzelfde geboorte jaar en gingen samen met pensioen gezond en wel! en wat had die man er een spijt van dat hij zijn paard veel te vroeg had ingezet voor de olympische spelen in montreal!

    Heel wat paarden komen te vroeg op topniveau en een pleidooi voor grand prix paarden om daar een leeftijdsgrens in te stellen lijkt me dan ook op zijn plaats. We laten meisjes van 13 per slot van rekening ook de wereldzeeen niet rondzeilen dus laten we paardadolescenten ook niet op het hoogste niveau aantreden. Zij dienen volgroeid en voltraind te zijn. Hou mijn hart vast hoe lang Totilas mee zal gaan. Ik weet het ik ben een romanticus en misschien te oud maar ik denk nog vaak terug aan Anne Grethe Jensen en Marzog, Anne Marie sanders keizer en Amon. Henk Nooren en Pluco later gereden door mevrouw smulders en nog heel veel andere nederlandse en buitenlandse combinaties die wisten hoe ze hun paard moesten managen. Geldschieters of niet ze bleven allemaal voet bij stuk houden.

    Laten we afspreken dat we paarden voor hun 12e jaar niet op de allerhoogste niveau’s terug zien. Misschien dat men dan wel de tijd wil nemen om hun paard gedegen op te leiden zoals Xenophon dat al eens omschreven had. Dan gaan er een stuk minder paarden voortijdig naar het slachthuis en wordt een paard verzekeren ook weer eens mogelijk voor de man met de kleine portemonnee.

    Steef Geelen

  • pvdh

    ik denk dat ieder paard anders is en de eene eerder volwassen dan de andere.. en de eene is beter dan de andere, die betere heben niet zo veel sprongen nodig om het goed te doen.. en de eene goede ruiter is beter in zijn begeleiding dan de andere, by de goede ruiters worden ze byna allemaal oud in de sport.. tenzy zy gezond zyn… van basten was ook ongezonder dan een jan wouters…is een ek vooraan ryden nog steeds moeilyker dan een dag pieken in een global champion tour, toch wel…..de goeie paarden liepen byna allemaalmet hun 8 een grote prys, et goldfever, montender,okidoki..ze houden het vol of niet..

  • gerd

    Mag ik wel ff melden dat het wel de here withaeker zijn die meermaals met een 16 en lees zelfs 20 jarige grote prijzen hebben gewonnen.

    Ik denk dat het bij sommige gebrek is aan ouder goede paarden en zoals al eerder vermeld om uit het circuit te verdwijnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook