Ga naar hoofdinhoud

Rollkur-ophef op Deense kampioenschappen

Op de Deense dressuurkampioenschappen is het zogenaamde rollkur debat weer boven tafel gekomen. Tijdens de kampioenschappen maakte een toeschouwer meerdere foto’s van extreem in de krul getrokken paarden in de losrijring. De bezoeker plaatste die foto’s op Facebook.


Onder andere Anna Kasprzak, Andreas Helgstrand en met name Thomas Sigtenbjerggaard waren te zien op de foto’s. Ook de Deens bondscoach Rudolf Zeilinger komt op een aantal foto’s in beeld.

De Deense federatie weigert op de zaak in te gaan, maar geeft wel de volgende verklaring: “Het welzijn van paarden is altijd een prioriteit voor de Deense hippische federatie. Om te verzekeren dat onze wedstrijdpaarden altijd gezond en wel deelnemen, zorgen we er altijd voor dat dierenartsen en therapeuten de conditie van de paarden voor, tijdens en na de wedstrijden in de gaten houden. We vertrouwen er volledig op dat onze ruiters hun uiterste best doen om het welzijn van hun paarden te garanderen. “

Klik hier voor de foto’s.

Bron: Horses / Eurodressage.com

Topics van dit bericht

Selecteer een topic en vind alle berichten over dit onderwerp onder "Mijn nieuws".
Lees meer over topics .

10 reacties op “Rollkur-ophef op Deense kampioenschappen

  • Karel de Lange

    Het merkwaardige is dat deze in de polder ontwikkelde dierkwellerij hier zelfs voor rijkunst wordt versleten. Hoe is het mogelijk dat het hippische journaille niet veel eerder aan de bel heeft getrokken?

  • Brigitte de Graaf

    Ten eerste is het geen gezicht,
    Ten tweede is buigen en rekken en strekken van spieren natuurlijk een goed idee, maar doe het uitnodigend en vragend.
    Ten derde is het natuurlijk van de zotte dat dit wordt geaccepteerd, leg maar eens een stang en trens in je eigen mond en trek er dan maar aan.
    Fysiek is een paard wellicht niet ”mishandeld” vastgesteld na een proef (zie reactie van de Deense bond), maar kom op zeg: mentale mishandeling is het wel en het voegt helemaal niets toe. Er wordt nergens in een proef dergelijke buiging gevraagd, dus waarom niet wat minder tijdens het losrijden? Of gewoon vaker een massage van een fysiotherapeut? Warmt spieren ook op en houdt ze ook soepel.

  • Maria Daenen

    Wat de doping voor de wielersport is, is de rollkur voor de dressuursport.
    Met dezelfde instelling accepteren ingewijden dat paarden worden mishandeld, alles onder het mom van sport en een lintje winnen. Het wordt tijd dat ook de hippische sport met de billen bloot gaat en schoon schip gaat maken binnen eigen gelederen. Buiten de rollkur hebben we dan nog het dopinggebruik, het voorzichtig maken van springpaarden en ruiters die langzamerhand meer medische handelingen verrichten bij paarden dan hun eigen dierenartsen.

  • Jessica Klasens

    Zolang het geld en politiek een hogere plaats blijft innemen dan het welzijn van het paard, is het paard er de dupe van en zal het altijd blijven. Daarom is het niveau in de basis ook zo dramatisch laag. Er is geen tijd voor africhting meer en in de loop van de tijd is hierdoor ook de kunde van de mensen minder geworden. OOk van de jury’s en instructeurs. Je kan gerust een cursus volgen in het een of ander. De kennis en ervaring doe je toch echt op in de praktijk bij de juiste mensen. Maar dan moet je tijd investeren en oei, dan is je paard al zes en loopt hij of zij nog geen Z dressuur en gaan de mensen zeggen dat het dier geen talent heeft of de ruiter niet kan rijden….Tja, dat mag natuurlijk niet. Moet eerlijk zeggen dat ik ook jonge paarden in het Z heb gehad. Maar alleen als hij of zij eraan toe was. Anderen zijn vijf of zes en gaan net de wedstrijden in……Maar zoals in het begin van het verhaal……………wie laat het paard nog voorop staan, he. Meestal de mensen die de politiek en corruptie zo beu zijn dat ze uit de sport stappen

  • Friso Herman

    Hier ligt een geweldige taak voor de toeschouwer, in welke hoedanigheid ook.
    Na bewijsverzameling d.m.v. het vastleggen op beeld kan men massaal aangifte van dierenmishandeling doen bij de plaatselijke politie. Politici die zich hiermee direkt of indirekt geconfronteerd zien
    kunnen er mee aan de slag door bijvoorbeeld kamervragen te stellen. Leden, maar ook niet-leden,
    van welke ruitersportbond ook kunnen hun protesten bij hun bond laten horen en eisen dat die bond maatregelen neemt tegen leden die maling hebben aan de ‘etiquette’. Laten we althans hopen dat deze trainings- en rijmethode nog niet v-o-l-l-e-d-i-g tot de algemene ruiteretiquette behoort.
    Laten we wel wezen, het is gewoonweg niet meer van deze tijd om dieren publiekelijk in volkomen onnatuurlijke posities te dwingen (en ze daarbij ook nog te laten presteren)!
    Het schrijnende is dat de bekende ‘grote’ ruiters als ‘roll-model’ dienen voor de rest van de paardrijdende wereld en dat juist zij zich -in een poging zich te onderscheiden van de rest van het gewone wedstrijdvolk- publiekelijk schuldig maken aan het op ontoelaatbare wijze zetten van puntjes op de “i” in de houding van hun paard.
    Bonden, trainers, coaches en sponsoren maken zich daarbij schuldig aan medeplichtigheid, door de andere kant op te kijken, door door iedereen geconstateerde overtredingen te ontkennen of te bagatelliseren, kortom door hun eigen -meestal financiële- belangen te laten prevaleren boven het belang van de sporter. De letterlijk monddood gemaakte sporter. Nee, niet de ruiter. Want laten we niet vergeten dat een ruiter niets anders is dan een trainer. Dat de èchte atleet met 4 benen op de grond staat en dat niet HIJ met de neus omhoog loopt (hoe zou het ook kunnen met de trainingsmethoden als hier bekritiseerd..)
    De gelauwerde prijswinnaar is dus slechts de aangever. Dat hij/zij dat vergeten is, is duidelijk.
    Maar er is een wereld vol publiek die door massaal kritiek uit te oefenen het omhoog gevallen wedstrijdruitergilde terug op zijn/haar plaats kan commanderen.
    Als het zich verenigt is dat publiek oppermachtig. Een voorbeeldje nog? Stuur massaal ‘foute’ trainings- en wedstrijdbeelden naar alle publieke en commerciele tv-omroepen. Die hebben allemaal een of meerdere (sport-)nieuws- en/of achtergronduitzendingen geprogrammeerd staan. Ik weet zeker dat massaal naar hen gestuurd beeldmateriaal van laakbaar gedrag de uitzending wel haalt!
    Ik kan nog wel wat verder gaan ook: laten we ons hard maken voor een diervriendelijke manier van het bedrijven van paardensport (als die bestaat) en ijver voor een algemeen verbod op het gebruik van stang, trens, bijzetteugel, zweep en sporen. Allemaal onschuldige hulpmiddeltjes om het paard, onze edele kameraad, ‘aan te sporen’ onze commando’s op te volgen, of anders..
    Er bestaan bitloze hoofdstellen. Er bestaan natuurlijke trainingsmethoden (zoekmachine: natural horsemanship..) waarin gewenst gedrag beloond wordt in plaats van ongewenst gedrag zwaar bestraft, hoe natuurlijk dat gedrag ook moge zijn.
    We hebben een mentaliteitsverandering nodig, die overigens slechts tot stand kan komen als de massa er voor gaat ijveren. Dan geldt namelijk een aloude wetmatigheid die we kennen als het recht van de
    sterkste. Dat hoeft natuurlijk geen lichamelijke kracht te zijn. Geestelijk sterker of in aantal het grootst geeft ook macht! Op dus naar een humane(re) sport met dieren?

  • Miranda van Benten

    Laat me raden: straks wordt het ook in Denemarken verboden om bij het losrijdterrein te kijken als toeschouwer, zoals mevrouw Van Grunsven en haar partner de heer Jansen hier in Nederland met een rechtzaak ook al afbedwongen hebben. Als je niks te verbergen hebt, mag iedereen zien hoe je losrijdt, als je het mij vraagt…

  • Helena, Oegstgeest

    Helemaal mee eens, met de voorgaande reacties, maar bljft het probleem: wat gebeurt er thuis, als er geen publiek bij is? Ik ben erg bang, dat hoe feller de openbare reacties worden, hoe harder de arme paarden thuis aan-en doorgepakt worden, om te compenseren dat er op het inrijterrein niet meer naar “wens” warmgereden kan worden.

  • A Talsma

    Niet zo lang geleden las ik een intervieuw met een bekende dressuuramazone: ze gaf toe dat zij deze paraktijken ook toepast op haar paarden.Topsport is heavy.Kijk maar eens hoe chinese meisjes worden mishandeld tijdens hun trainingen voor turnwedstrijden: daar werd ik net zo onpasselijk van als nu met die paarden.Topsport is: geld en aanzien.En niks of niemand wordt in die wereld gespaard en vooral paarden en chinese meisjes,want zij hebben geen weerwoord.Het is walgelijk en weerzinwekkend.Ik ben blij dat mijn kinderen nu lekker in hun eigen bed liggen te slapen en dat mijn paarden in de wei lopen.Zoals het hoort.En het is te hopen dat iedereen die ooit heeft mishandeld omwille van eigen roem en geld, tenminste 1 keer in zijn of haar leven een vreselijke nachtmerrie krijgt en badend in het zweet wakker wordt.Om daarna na te gaan denken over de werkelijke zin van het leven.

  • H. Paerels

    Het vergt veel moed en karakter en veel wijsheid, kennis en kunde van de ruiter, trainer en jury om bij je principes te blijven en het besef te hebben dat je geen Rollkur/LDR nodig hebt om op topniveau te kunnen presteren met je paard.
    Mensen als Helen Langehanenberg en Ingrid Klimke, om maar een voorbeeld te geven, laten zien dat je ook met eerlijk paardrijden aan de top mee kunt draaien.
    Deze zeer bewonderenswaardige persoonlijkheden blijven bij hun “leest”, zijn geen meelopers maar vakmensen die er voor kiezen te communiceren met hun paard op basis van zijn medewerking ipv het paard te moeten knechten.
    Daar waar Rollkur/LDR begint stopt de rijkunst en vervalt het Skala.

  • eddy crul

    Moeilijk…. Ben ik voorstander van de rollkur of enige andere vorm van trainen ??? “Neen”
    Ben ik tegenstander van de rollkur of enige andere vorm van trainen ??? “ook neen ” Trouwens wie heeft nu het trainen ingedeeld in verschillende soorten????? Voor mij is trainen grenzen verleggen en dit moet gebeuren op een geleidelijke manier met als bedoeling een vooraf bepaald doel te bereiken.In de dressuur is dit doel een proef te presenteren aan de jury die voldoet aan de eisen die beschreven zijn in het reglement.Uiteraard moet het trainen gebeuren zonder dierenmishandeling.Vraag is wanneer begint de dierenmishandeling?????Aan de vele reacties die ik sinds maanden lees over dit onderwerp ligt dit gevoel dierenmishandeling voor vele liefhebbers ver uit elkaar.Voor mij is trainen ongedwongen en geleidelijk en zachtjesaan naar een houding (beweging) werken zonder te forceren noch te bestraffen.Dus moeten wij ons (volgens mij althans) afvragen bij het bekijken van een eindresultaat welke weg de trainer heeft gevolgd naar deze houding beweging of oefening.Dan pas kunnen we weten als er dierenmishandeling in het spel is.Ik denk dat we ook moeten voorzichtig zijn met het beoordelen van de stang.
    Ik persoonlijk ben TEGEN het gebruik van de stang met ketting,noodgedwongen moeten wij er wel mee rijden in de wedstrijden.Wij trainen steed met enkel een trens,behalve de training juist vöôr de wedstrijd.Wij laten het kinnekettingske steeds lang om het zo paardvriendelijk mogelijk te houden.Als je dan een foto maakt van de stang zullen heel wat mensen geneigd zijn om te zeggen dat we met een te ver doorgetrokken stang rijden en dat het dierenmishandeling is.Het tegengestelde is waar,op die manier is er bijna geen hefboomwerking en heeft het paard meer tongvrijheid vermits dat het boogje in de stang voor de tongvrijheid beter is geplaatst. Dus ik denk dat we zeker dierenmishandeling moeten veroordelen,maar dat we even goed moeten nadenken zodat we het niet ten onpas doen.Want dit is ook niet correct. vr gr EC

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook