Ga naar hoofdinhoud

Stoppen met pony’s ‘weggeven’

Lisa Dijk heeft op Ameland prachtige foto's van een Welsh gemaakt
Dat er sprake is van economische crisis is algemeen bekend, maar crisis in paardenland heeft ook zijn positieve uitwerking. Er wordt veel beter nagedacht welke merries nog in te zetten voor de fokkerij en de selecties op eigen ponymateriaal zijn veel scherper. Een veulentje fokken, ‘gewoon omdat het zo leuk is’ gebeurt niet meer. Een stukje bewustwording heeft de overhand genomen. Bewustwording over de kosten die de pony’s met zich meebrengen in het onderhoud, maar ook vooral bewustwording over het feit dat pony’s zich niet onderscheiden in de kosten, maar wel in kwaliteit. Zoals het gezegde luidt: ‘een goede eet net zoveel als een slechte’.


Afgelopen weekend vond de jaarlijkse veiling van het Nederlandse Welsh Pony en Cob Stamboek weer plaats in Ermelo. Een moment waarop veel Welshliefhebbers herinneringen ophalen over het afgesloten keuringsseizoen en daarnaast vooruitblikken naar de centrale hengstenkeuring die in februari weer voor de deur staat. Belangrijkste doel van de veiling blijft natuurlijk het verkopen van Welshpony’s in alle secties. Verkocht, dat werd er wel. Alleen de prijzen waren nou niet echt om over naar huis te schrijven. De kwaliteit was misschien wisselend, zullen kenners zeggen, maar feit blijft dat ook pony’s die wel al een naam hebben in de fokkerij of pony’s die heel netjes bereden of betuigd zijn voor een appel en een ei van eigenaar wisselden.

Natuurlijk is dit geen uitzondering in de crisistijd waarin we ons bevinden. Kijk maar eens op de verschillende verkoopsites waarop pony’s te koop aan worden geboden. De mooiste pony’s komen voorbij, netjes gereden, vaak geklasseerd als wedstrijdpony en ook nog eens aangeprezen als pony voor kleine kinderen. Dat laatste alleen al is een onbetaalbare topkwaliteit, vind ik persoonlijk. Probeerde een paar jaar geleden maar eens een echte Welsh A-kinderpony te vinden. Een die top betrouwbaar is, maar ook nog eens een leermeester onder het zadel is voor een jong kind. Die waren niet te betalen en met recht! Nu worden zulke pony’s onder de duizend euro doorlopend aangeboden. Ook al zijn dit al bodemprijzen, dan nog probeert de kopende partij er vaak een slaatje uit te slaan. Crisis brengt de brutaliteit in de mensen boven. Bedragen die geboden worden, gaan vaak alle fatsoensnormen voorbij. Dit geldt voor alle secties van de Welshpony’s.

Soms krijgen de koopjesjagers geluk en zitten ze werkelijk voor een dubbeltje op de eerste rang. Als dit maar vaak genoeg gebeurt, wordt iedereen een beetje zenuwachtig, want uitspraken als ‘de prijzen zijn erg slecht’ en ‘de handel ligt op z’n gat’ zijn niet van de lucht. Toch hoor ik van gerenommeerde fokkers om me heen dat er nog wel degelijk pony’s voor goede prijzen verkocht worden en dat de vraag naar kwaliteitsvolle pony’s nog steeds aanwezig is. Nu het stukje bewustwording genesteld is en de kwaliteit van de pony’s de overhand neemt, moeten we dan ook niet als Welshliefhebbers een front gaan vormen en achter de kwaliteit van onze pony’s gaan staan en stoppen met ze ‘weg te geven’?

Denise Dekens, dressuuramazone en hobbyfokker Welsh Mountain gebruikspony’s
Deze column verscheen woensdag 30 oktober in De Paardenkrant.

5 reacties op “Stoppen met pony’s ‘weggeven’

  • Sander

    Mooie column! En inderdaad, stop daarmee met dat weggeven!! Dan worden ze mischien nog ooit wat waard..

  • ingrid Lammertink

    Als je serieus op zoek bent naar een betrouwbare pony voor je kinderen ( 4 en 5 jaar) dan komt geld echt op het tweede plan. Afgelopen zomer ben ik op zoek gegaan naar zo’n pony en er vielen me 2 dingen op… de ponies die voor bedragen tot 1.500 euro te koop stonden ( en dan heb ik het over A en B ponies) stonden langere tijd op internet, de ponies tot aan een prijs van 2.500 euro gingen als zoete broodjes over de toonbank. Ik heb het dan wel over netjes gereden, al dan niet geklasseerde ponies met papieren, en niet te vergeten..betrouwbaar voor zeer jonge kinderen.

    Ook ik heb een paar weken rondgebeld, heb 2 leuke ponies aan m’n neus voorbij zien gaan omdat ik toevallig de 2e was die wilde komen kijken en dat terwijl de pony pas een dag of wat op internet stond.
    Uiteindelijk heb ik aan de verkoper van de pony waar ik eigenlijk naar wilde gaan kijken gevraagd of hij nog een dergelijke pony te koop wist en ik ben m nog steeds dankbaar dat hij in z’n kennissen kring geinformeerd heeft.

    Dankzij hem hebben we nu een hele lieve, betrouwbare kinderpony, welsh A stermerrie.. de kinderen blij en nee.. ik heb niet moeilijk gedaan over de prijs.. ben er inmiddels achter dat een “echte”kinderpony nooit te duur is 🙂

  • eddy crul

    Dag mevrouw Denise Dekens. Heb hier en daar wat moeite met de terminologie die je gebruikt.Natuurlijk begrijp ik uw bezorgdheid wel,maar krijg toch de indruk dat u van de koper de grote boeman maakt.Alles is de schuld van de koper meen ik te lezen. Voor zover ik weet is het toch de verkoper die de prijs van zijn pony bepaalt.Hij/zij kan misschien een beetje tegemoet komen, maar ten slotte is het toch de verkoper die beslist aan welke prijs hij/zij de pony laat gaan naar de eventuele koper. Vr Gr Ec

  • Denise Dekens

    Geachte heer Crul, daar ben ik het volkomen mee eens en dat is waar ik in mijn column op hamer. Dat de verkopers achter de kwaliteit van hun pony’s moeten blijven staan.

  • Eddy Crul

    Dag mevrouw Denise Dekens,heel juist,maar terwijl je toch aan het hameren waart had je naar mijn gevoel ook een tikje kunnen geven op het feit dat die kwaliteit wel degelijk moet aanwezig zijn vooraleer de verkoper er de aangepaste prijs op plakt.De verkoop van een pony/paard is een overeenkomst tussen de verkoper en de koper en het is wenselijk dat beiden zich aan de fatsoensnormen houden. vr gr EC

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook