Ga naar hoofdinhoud

Anky van Grunsven: ‘Hij moet het voor je wíllen doen’

Nooit had Anky van Grunsven een specialere band met een paard dan met Bonfire. “Het leek alsof we één waren, ik wist altijd direct hoe hij zich voelde.” Over de bijzondere band met haar paarden en wat dat betekende voor haar prestaties op topniveau, geeft Anky haar visie. “Het paard moet het niet voor je doen omdat hij moet, hij moet het voor je wíllen doen”, vertelt Anky in Dressuur.

“Het mooie aan de paardensport is dat je samen met je paard een band creëert. Met al mijn toppaarden had ik een bijzondere band. Prisco was destijds mijn droompaard, maar we hadden wel een haat-liefde verhouding. Hij kon het bloed onder mijn nagels vandaan halen, toch was ik enorm gek met hem. Soms had ik wel het gevoel dat hij niet echt met me meedeed. Het leek wel alsof hij altijd dingen verzon die ik niet leuk vond.”

Twee zielen, één gedachte

“Met Bonfire was dat totaal anders: bij hem had ik heel extreem het gevoel dat wij twee zielen, één gedachte waren. Als ik ging rijden, dan wist ik binnen twee passen hoe hij zich voelde. Ik kan niet verklaren hoe dat kwam en heb het nooit zo sterk bij een ander paard gehad. Salinero is ook speciaal voor mij, net als Nelson en mijn westernpaard Whizz. Een band hebben heeft niet per se te maken met prestaties. Met Nelson heb ik nooit Grand Prix gereden. Het is de klik die je met een paard hebt.”

Presteren zonder klik

“Een klik is belangrijk, maar het wil niet zeggen dat je zonder klik niet kunt presteren. Ik heb ook wel Grand Prix gereden met paarden waar ik totaal geen klik mee had. Het is eigenlijk net als bij mensen waar je niets mee hebt: zolang je met elkaar omgaat, probeer je aardig te doen. Ook nu rijd ik nog verschillende paarden en met de één heb ik meer dan met de ander. Zo heb ik een zevenjarige die wat speciaal is. Mensen zeggen: wat moet je daar toch mee? Maar ik vind het leuk. Geen idee of ik hem klaarkrijg, maar daar gaat het me uiteindelijk ook niet echt meer om. Paardrijden is voor mij nog steeds hobby.”

Investeren in band

“Om echt dat allerlaatste eruit te halen en tot grote prestaties te komen, denk ik dat je veel moet investeren in de band met je paard. Het is geven en nemen. Als jij veel geeft in de relatie met je paard, krijg je dat terug. Dat probeer ik mijn leerlingen ook mee te geven: het is niet belangrijk dat hij het voor je doet, het is belangrijk dat hij het voor je wíl doen. Daar moet je naar streven. Het paard doet dat pas als je een goede band met hem hebt.”

Salinero, Nelson en Whizz

“Dat geldt trouwens niet alleen op topniveau. Er zijn genoeg mensen, heel veel zelfs, die alles voor hun paard over hebben, maar nooit olympisch kampioen worden. Dat is ook hartstikke mooi. Daarom mogen de paarden die voor mij bijzonder zijn hier met pensioen. Salinero, Nelson en Whizz staan nog steeds op stal, die gaan echt niet meer weg. Ook dat hoort erbij. Ze hadden hun hele leven dingen voor mij gedaan, dus het minste wat ik kon doen was er op het laatste moment ook voor hen zijn.”

In het hele artikel gaat Anky nog meer in op haar bijzondere band met Bonfire en de lessen die ze van haar vader leerde.
Een losse uitgave bestellen kan hier. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Tekst: Marije Stomps / Bron: Dressuur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook