Ga naar hoofdinhoud

Kittel, Werth en Langehanenberg over eerste pony’s

Patrick Kittel met Deja in de Wereldbekerfinale 2018 in Parijs. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Vrijwel iedere ruiter herinnert zich de pony of het paard waar zijn ruitercarrière mee begon, die vergeet je gewoon niet. Dat geldt net zo goed voor een ruiter, die voor de hobby aan het rijden is als voor internationale topruiters en dat was voor de FEI reden om Patrik Kittel, Isabell Werth en Helen Langehanenberg te vragen naar hun eerste pony.

Voor Kittel was dat een Shetlandpony, waar hij op mocht rijden bij zijn vriendinnetje. “Toen ik elf was had ik mijn eerste vriendinnetje en ik mocht met haar mee fietsen naar haar paarden”, aldus Kittel. “Ze had twee Shetlanders en twee Fjorden en ik mocht toen op een Shetlander rijden. De romance duurde niet zo lang, maar toen ik later thuis kwam zei ik tegen mijn moeder ‘mama ik wil later Olympische Spelen rijden’ en 25 jaar later heb ik dat gedaan.”

Werth

“Mijn eerste pony was er niet zo eentje als die je tegenwoordig ziet in de sport, maar meer eentje om indiaantje mee te spelen en spelletjes mee te doen”, vertelt Werth over haar eerste pony. “Dat was echt een super start om te leren hoe je een band opbouwt en samen plezier hebt.”

Langehanenberg

Langehanenberg kreeg haar eerste pony toen zij tien was en vindt het eigenlijk een klein wonder dat dat goed is uitgepakt, want de pony was destijds pas vier jaar. “Ik had heel veel mensen die me hielpen, ik was zelf nog zo klein dat ik niet eens een zadel op zijn rug kon leggen”, blikt de amazone terug. “Hij was altijd aan het rennen en ik had geen idee hoe ik hem af moest remmen. Gelukkig bokte hij niet, maar was hij alleen maar altijd heel snel. Op een gegeven moment hadden we elkaar echt gevonden en wist ik hoe ik met hem om moest gaan, ik heb ook nog kampioenschappen met hem gereden.”

Niet verkopen

De klik met de pony was zo goed dat Langehanenberg toen ze zestien werd helemaal geen afscheid wilde nemen. “We konden het ons niet veroorloven om hem te houden en er een paard bij te kopen, maar ik wilde hem ook niet verkopen”, aldus Langenhanenberg. “Ik heb hem toen onder de voorwaarde verkocht dat hij voor zijn pensioen weer terug zou komen bij mij en dat is ook gebeurd. “

Bron: FEI

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook