Ga naar hoofdinhoud

Lotje Schoots: ‘Jong paard opleiden net zo leuk als medaille winnen’

Lotje Schoots, hier met Equitop Favorit. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Voor de serie 'Dromen over het CHIO' ging de organisatie van het evenement op bezoek bij Lotje Schoots. De amazone was al op jonge leeftijd succesvol op het CHIO Rotterdam. Daar had ze van gedroomd en heeft ze van genoten. Maar ze droomt weer van het CHIO. Een aantal jaren was de sport niet de prioriteit in haar drukke leven, maar inmiddels heeft ze door heel hard werken een solide thuisbasis bewerkstelligd, Hippisch Centrum Groenraven, en droomt ze weer.

Lotje Schoots is 33 jaar, geboren in Zaanstad en is via de manege van haar ouders in Abcoude samen met haar partner en Grand Prix-jurylid, Patrick Berends, uiteindelijk terecht gekomen in het Utrechtse Houten. “Ik was als jong meisje al gek van paarden en dat is een beetje uit de hand gelopen. Ik hou van hard werken en rij nog steeds paard omdat ik dat leuk vind. Na de Masterclass opleiding in Deurne en een studie HBO bedrijfskunde in Dronten ben ik gaan werken bij de huidige bondscoach dressuur, Alex van Silfhout. Via het bedrijf van mijn ouders ging ik half voor mezelf werken en sinds 1,5 jaar run ik, samen met mijn partner Patrick, Hippisch Centrum Groenraven.”

24/7

“Het is hard werken. Zeven dagen in de week, 24 uur per dag. Ik rij acht à tien paarden per dag en geef veel les. Inmiddels rijd ik, behalve onze eigen paarden, alleen nog maar paarden van de familie Bleeker en van hengstenhouderij Van Olst. Dit zijn realistische mensen waar ik een goed gevoel bij heb. Naast rijden geef ik graag les. Ik hou ervan om mensen te begeleiden en beter te zien worden. Extra trots ben ik op mijn leerlinge Jessica Poelman. Als achtjarig meisje begon ze bij mij op een C-pony en vorig jaar behaalde ze op haar eerste EK in de U25 maar liefst drie medailles, teamzilver en twee keer individueel brons. Hier doe je het voor. Ik heb momenteel vooral vrij jonge paarden, de oudste is acht en mijn focus ligt op de Grand Prix. Ik ben echt een africhter en hou niet zo van allerlei jonge paardencompetities. Rustig en netjes opleiden met het oog op de Grand Prix, daar hou ik van.”

Lotje Schoots met Chocolate Cookie RDP van Jessica Poelman op het EK in Hagen. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

Junioren en young riders-tijd

Terug naar het CHIO Rotterdam. “Als toeschouwer ben ik nooit op het CHIO geweest, maar ik mocht er al jong rijden, in mijn junioren en young riders tijd. 2005/2006 moet de eerste keer geweest zijn. Je had er toen nog de Pikeur Trophy en later de CHIO Cup, die heb ik in beide leeftijdsklassen mogen rijden. Ik was altijd nuchter, maar dat waren in die tijd wel dé wedstrijden naast de kampioenschappen, dáár deed je het voor.”

Per paard ander doel

Wat is de allermooiste herinnering van Lotje Schoots? Bescheiden als ze is kiest Schoots niet voor een bepaald succes, maar voor een moment waarin de liefde voor een paard de boventoon voert. “Natuurlijk kan ik mijn gouden medailles noemen. Maar ik vind het net zo leuk om een jong paard op te leiden, als om een medaille te winnen. Ik wil heel graag Grand Prix rijden en in een team zitten, maar niet alle paarden zijn daar geschikt voor. Per paard heb ik een ander doel. Daar hoeft voor mij niet per se een prijs aan te hangen om er heel trots op te zijn.”

Lotje Schoots in 2008. Foto: Arnd Bronkhorst / www.arnd.nl

EK-goud met Fhillipo

“Als ik dan toch een moment moet kiezen… in 2005 reed ik mijn derde EK bij de junioren in Italië met Fhillipo. Hij was al een poos aan het kwakkelen en zou daarna met pensioen gaan. Met veel beleid hebben we naar dat EK toegewerkt, van echt trainen was eigenlijk geen sprake. Het was snikheet, het losrijden hield ik zo simpel mogelijk. Vijf minuten voor we de baan in moesten zei ik tegen hem: kom op jongen, we gaan ervoor. En hij ging ervoor, hij gaf echt alles wat hij had en we wonnen goud! Dat was wel heel gaaf!”

King, Spikkel, Gert en Mufasa

De jeugdcarrière van de Noord-Hollandse was imposant. Daarna werd het wat stiller, echter nu gaat ze er weer voor. Over haar toppers in spé vertelt ze: “Mijn oudste paard is momenteel Kingdance, een bruine ruin van Expression. Hij wordt zeven dit jaar en we hebben hem als vierjarige gekocht. We zagen een filmpje van hem op Facebook en we waren verkocht. Eigenlijk wilde ik met hem het ZZ-L kampioenschap rijden, maar hij heeft zoveel talent voor het zwaardere werk, ik train hem liever rustig door. Uit dezelfde moeder als King heb ik de zesjarige Spikkel (stamboeknaam Lucrum), van Ferguson. Hij heeft een heel ander karakter dan zijn halfbroer en is echt een uitdaging. Spikkel is heel eenkennig en ik heb hem heel lang eng gevonden. Maar ook hij heeft heel veel talent. Mijn oudste paard momenteel is Evegro, een zwarte NRPS-hengst van Everdale. Zijn stalnaam is Gert, omdat hij van Gertjan van Olst is. Vlak voor de Olympische Spelen in Tokio kwam hij bij mij in training, maar hij mag blijven, ik ben er zo gek van. Bijzonder is dat hij maar één oog heeft, waarschijnlijk door een ongeluk in de wei. Hij is er nog lang niet, maar ook dit paard heeft ongelooflijk veel talent. Tenslotte wil ik graag Mufasa nog noemen, een bijna vijfjarige ruin van Franklin. Dit paard hebben we gekocht van een filmpje, zoveel indruk maakte hij op ons. Mufasa ontwikkelt zich heel goed, het is een fantastisch paard.”

Vooruit kijken

“Deze paarden hebben alle vier echt aanleg voor het hoogste werk. Ik heb veel opgebouwd in mijn leven, maar sporttechnisch heb ik na mijn jeugdperiode soms een stapje terug gedaan door goede paarden te verkopen. Nu we hier in Houten dit geweldige bedrijf hebben en onze draai helemaal hebben gevonden, wil ik echter weer heel graag vooruit kijken in de sport. Natuurlijk zal er nog wel eens een paard verkocht worden, maar ik heb zoveel goede paarden, er blijven er nog genoeg van over om mee naar de Grand Prix te gaan. En meer.”

Parkeren en veel lopen

Als Schoots aan het CHIO denkt, wat is het eerste wat dan in haar opkomt? Ze schatert het uit en verontschuldigt zich voor het antwoord. We zullen het netjes zeggen: Lastig parkeren en heel veel lopen. “Maar serieus, het CHIO is natuurlijk een concours van klasse, op alle fronten. Waar het in Amsterdam kroegachtig gezellig is, is het in Rotterdam allemaal wat chiquer. Voor de ruiters is alles altijd goed geregeld en het bos geeft een bijzondere sfeer.”

Paardrijpappa

Heeft Schoots een voorbeeld en bij wie traint ze, door wie raakt zij geïnspireerd? “Qua rijden Charlotte Dujardin, fantastisch hoe zij rijdt. Ik kijk op wedstrijden vaker bij het losrijden dan in de ring, inspirerend vind ik dat. Buiten paardrijden kan ik ook van andere sporten genieten, ik heb veel respect voor wat mensen doen en laten om hun doelen te bereiken. Ik train bij Alex van Silfhout en Anne van Olst en thuis helpt mijn partner Patrick me. Alex noem ik mijn ‘paardrijpappa’. We hebben aan een half woord genoeg en hij kan me met elk paard helpen. Anne is heel technisch aangelegd en Patrick kijkt vaak thuis even mee en helpt me op wedstrijd. Alle drie hebben ze hun rol en zijn ze waardevol voor me.”

Gekke feestjes

“Ik ben voor de buitenwereld altijd redelijk gereserveerd, sommige mensen noemen dat arrogant. Ik vind mezelf eerder verlegen, maar Patrick vindt daarentegen dat ik ook wel eens ‘uit’ mag. De waarheid zal ergens in het midden liggen. Verder ben ik helemaal gek van gekke feestjes als De Toppers en Snollebollekes, fantastisch vind ik dat.”

Veel aan de hand in sport

Ter afsluiting van het interview zegt Schoots: “Eerst wil ik iedereen rond mij heel erg bedanken. Patrick, mijn ouders, Team Groenraven, mijn sponsoren. We hebben een fantastisch bedrijf, maar het is wel 24/7 werken. Ik kan wel leuk rijden en ambitie hebben, maar dat lukt niet zonder iedereen om me heen. Verder vind ik dat er veel aan de hand is in onze sport en dat we allemaal moeten meedenken en -werken aan wat anderen ervan vinden. Wij ruiters kunnen wel vinden dat onze paarden een goed leven hebben, maar dat moeten we echt aan de buitenwereld laten zien en bespreekbaar houden. Ik denk dat evenementen hier zeker ook een rol in kunnen spelen.”

Boegbeeld zoals Anky

“Ook vind ik dat we al enige tijd een boegbeeld zoals Anky van Grunsven missen. Een type als Anky maakt dat kinderen gek op pony’s worden, naar de manege gaan en willen knuffelen en poetsen. Dit is de basis voor de latere sport. Natuurlijk is de sport mooi, maar dat is niet de basis. Het moet allemaal beginnen met de liefde voor onze viervoeters en daaruit kan die sport ontstaan. Anky was een topsporter, maar zeker ook een idool voor ponykinderen. Britt Dekker is wel iemand die een rol speelt, zij is weliswaar geen sportidool, maar zorgt er zeker voor dat kinderen pony’s ontdekken en naar de manege gaan.”

Dromen over Olympische Spelen

“Tenslotte, heel stiekem, het is eigenlijk niet realistisch, maar het zit wel in mijn hoofd, droom ik over de Olympische Spelen in Parijs. Met de eerder genoemde Kingdance. En anders de Spelen daarna.”

Bron: CHIO

2 reacties op “Lotje Schoots: ‘Jong paard opleiden net zo leuk als medaille winnen’

  • Hèlen Middelbrink

    Wat een leuk interview. Het beschrijft Lotje ook helemaal hoe ze is. Een keiharde werker met een groot hart voor paarden.

  • Hans M.

    Helemaal mee eens! Een leuk interview kan alleen maar ontstaan als chemie tussen de interviewer en de geïnterviewde. Lot(je) is een op en top sportvrouw, die werkelijk het welzijn van haar paarden altijd op 1 zet. Heerlijk!
    De steun van haar beide ouders is werkelijk fantastisch! Wij hopen van ganse harte dat we haar nog eens in actie mogen zien op de door haar zo gewenste OS.

    Ook leuk om te lezen dat haar band met de familie van Silfhout nog steeds erg goed is! Ook zo’n fantastische familie !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook