Ga naar hoofdinhoud

Kiekeboe!

Matthias Alexander Rath met Totilas
Vermoedelijk hebben Andreas Helgstrand en Matthias-Alexander Rath twee totaal verschillende media-adviseurs. Beide dressuurruiters lagen onder vuur, maar de manier waarop zij daar op reageerden verschilt totaal.

Na de blauwe tong en de spoorplekken van Akeem Foldager nam Andreas Helgstrand als lid van de Deense nationale ploeg een gedwongen time out. Met een traan in z’n stem verklaarde Helgstrand dat hij de komende periode gaat besteden aan het ondersteunen van zijn familie en vrienden. Die hadden immers zwaar geleden onder de publicatie van foto’s op Epona.tv.

De emo van vrouw en kinderen doet het altijd goed, maar tegen de media-adviseur van Andreas Helgstrand zou ik zeggen: een beetje over de top. Misschien had Andreas beter kunnen zeggen dat hij de komende periode gaat benutten om te zoeken naar het passende hoofdstel voor zijn trouwe viervoeter Akeem Foldager. De Deen weet immers de blauwheid van Akeems tong aan het tuig van zijn sponsor Passier.

Heel anders reageerde Matthias-Alexander Rath op de jaren aanhoudende tornado die in 2012 opstak nadat hij Totilas – binnen de grenzen van het FEI-reglement – op de LDR-manier had losgereden. Het was in Hagen, alle officials van de FN en de nog roomsere pausen van de Duitse pers aanschouwden verbijsterd het heidense tafereel, met beschuldigingen en veroordelingen rolden ze over elkaar heen. Rath was niet alleen leerling geworden van de verderfelijke Sjef Janssen, hij praktiseerde ook diens ketterse technieken! Dat Rath een topproef had neergezet deed helemaal niet ter zake.

Bijna twee jaar was Matthias-Alexander Rath – aan stukken gescheurd door zijn eigen ruitersportbond – buiten beeld. Zelf ziek van de Pfeiffer, Totilas geblesseerd. ‘Logisch’, dachten de diehards van de officiële Duitse rijleer. Die hadden zó vaak geroepen dat alleen de klassieke rijkunst een paardvriendelijke africhting garandeert dat ze er rotsvast in waren gaan geloven.

‘Kiekeboe’, riep Rath afgelopen weekend. De Duitse kampioenschappen in Balve, officieel selectiemoment voor de Wereldruiterspelen, had hij aan zich voorbij laten gaan om een week later met Totilas zijn rentree te maken in het Belgische Kapellen. En wát voor een rentree! Wat een keurige manier om naar de FN een gebaar te maken waar geen keurige woorden voor te vinden zijn.

De Duitse bondscoach Monica Theodorescu moest even heel snel schakelen. Oké, een Totilas in de vorm van Hagen 2012 zou in Caen 2014 goud kunnen betekenen… De FN ging in de persoon van Theodorescu in het land van bondscoach Sjef Janssen door de knieën.

Wat een scenario. En wat een diepe, diepe buiging verdient Matthias-Alexander Rath.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur
Deze opinie verscheen woensdag 28 mei in De Paardenkrant

Read the English version of this opinion here

26 reacties op “Kiekeboe!

  • tineke

    Heb heel veel repect voor het doorzettings vermogen van Mathias ( en trainer) zeker voor het feit dat zij zo’n paard als Totilas niet roemloos ten einde laten gaan. Dat had hij niet verdiend. Ik hoop dat ze ons nog in de toekomst van een mooi stukje dressuur laten genieten. En mensen, laten we het die jongen nou toch ook eens gewoon gunnen!

  • eddy crul

    Matthias-Alexander Rath heeft eigenlijk kritiek gekregen vanaf drie fronten nml van zijn eigen Duitse FN,de Duitse media (pers) en van de Nederlandse fans van Totilas. Naar mijn mening voor 90% onterechte en overdreven kritiek.Gelukkig waren ze daar in de equipe van Matthias-Alexander Rath verstandig genoeg om dit in grote mate over zich een te laten gaan en in stilte verder te werken.Ik vind het prachtig dat hij daar wellicht nog de vruchten zal van plukken.Klasse,proficiat aan Matthias-Alexander Rath en zijn equipe.
    Anderzijds vind ik de kritiek op Andreas Helgstrand wel terecht,de kritiek op de blauwe tong was terecht, misschien wat overdreven, want een tong uit de mond of niet goed onder het bit kan iedereen wel eens overkomen,maar de manier waarop hij zijn verantwoordelijkheid probeerde af te schuiven op anderen was beneden alles.Dat zette zich dan verder om op de emotionele toer zijn familie er bij te betrekken.Absoluut geen klasse. Ja er is inderdaad een groot verschil in hoe beide heren hun zaken afhandelen.Elk doet het op zijn manier zeker? Vr Gr EC

  • Karel de Lange

    Met de voorgeschreven FEI-regels, waarin tact, ritme en de daaruit voortvloeiende balans die bepalend is voor de zuiverheid en de natuurlijke schoonheid van alle oefeningen, heeft deze geforceerde en onnatuurlijke voorstelling weinig meer van doen. Een dergelijk optreden begint steeds meer de allure van een Tennessee Walking Horse demonstratie te verkrijgen.
    Dat zal inmiddels ook Rosie en met hem een toenemende schare van echte en deskundige dressuurliefhebbers geconstateerd hebben.
    In feite is het intriest dat deze van huis uit klassiek geschoolde ruiter zich uitsluitend voor het gewin tot een zulk geforceerd niveau verlaagt. Met de voorliggende opleiding kon ook hij Totilas niet meer klassiek omscholen terwijl hij daar wel degelijk zijn best voor heeft gedaan en als dank van de kortzichtige criticasters een storm van kritiek over zich heen kreeg waardoor hij in de harde handen van Sjef Janssen werd gedreven.
    In de bijgaande link wordt de hele dressuuraftakeling van Totilas haarfijn (Duits/Engels)uit de doeken gedaan. http://dressurpferdblog.com/2014/05/27/totilas-oder-wie-aus-einem-imposanten-hengst-eine-arme-kreatur-wurde/
    Nu de FEI, onder druk van de belanghebbenden, kennelijk niet in staat is om de aftakeling in de dressuur een halt toe te roepen en dit geforceerde spektakel blijft belonen, zou het wellicht beter zijn om de dressuur op te splitsen in de voorgeschreven klassieke presentatie en een aangepaste versie voor de onnatuurlijke polderdressuur (LDR/rollkür)op te zetten en uit te schrijven. Daarmee komen beide richtingen (ruiters en publiek) dan optimaal aan hun trekken en komt er tegelijkertijd een eind aan de nu al veel te langdurende tweekamp.

  • H. Paerels

    Ik zou veel respect gehad hebben voor M. Rath als deze ervoor had gekozen om Totilas om te scholen en -zo lang als nodig was- de luwte in te gaan om dat paard op een andere, eerlijkere manier te gaan rijden.
    Hij heeft echter -wellicht onder druk van zijn omgeving en ’t grove geld dat gemoeid is met Totilas- gekozen voor datgene wat voor hem zélf en voor Schockemöhle het beste is, m.a.w.: hij heeft gekozen voor de weg van de minste weerstand.
    Zoals Sjef Janssen al zei: “Totilas ként LDR/Rollkur, … nu M.Rath nog”.
    Dat is een heel stuk simpeler dan die andere weg in te slaan.
    Tja, als je Gal al prettig vond met de gemechaniseerde Totilas, dan zul je ook Rath niet kunnen “weerstaan”.
    Het succes is echter puur op het conto van de kwaliteiten van het paard Totilas te schrijven dat alle “ondeugdelijke” zaken vergeven worden en niet gezien (willen) worden door de jury.
    Dus niet dankzíj de ruiter, maar óndanks de ruiter gaat Totilas zoals hij gaat ….

  • eddy crul

    Beste Karel ,kan u goed volgen,ook ik had het gevoel dat de Jury er snel bij was om te zeggen dat alles ok is met de bewegingen(ibz de draf) van Totilas.(ook met andere paarden)Maar ik zie toch duidelijk verbetering en dat er gewerkt wordt naar de geest van het FEI reglement.Ik zie ook duidelijk dat Matthias-Alexander Rath,eerst zonder, dan met Sjef Janssen,(die blijkbaar een beetje bijgedraaid is) er alles aan gedaan heeft om het slechte(draf) bij Totilas te proberen vervangen door het goede.Dit is niet volledig gelukt en zal waarschijnlijk nooit meer volledig lukken.Maar er zit toch verbetering in.Die trend zie je ook bij Edward Gal en zijn paarden.Ook zie ik gebeuren dat de jury meer punten begint te geven aan paarden die lopen zoals het moet.Te kort in de hals,achter de loodlijn,geen harmonie tussen achterhand en voorhand enz,dat begint terug mee te tellen om afgestraft te worden.Dus zou ik durven zeggen dat het in de goede richting evolueert.Misschien niet zo vlug als jij zou willen, maar alles heeft zijn tijd nodig en die tweekamp zal zich neutraliseren in het voordeel van de klassieke rijkunst.Het is nu aan de jury zich geen tweede keer te laten vangen en bij de les te blijven.Ze mogen zich niet laten beïnvloeden door de naam van het paard,ruiter,trainer of eigenaar.Dus meen ik toch dat het protest tegen de gang van zaken iets heeft opgebracht.Persoonlijk vind ik niet dat Matthias-Alexander Rath zich verlaagd heeft voor het gewin tot zulk een geforceerd niveau.Hij kreeg Totilas onder zijn poep en Totilas liep zoals hij getraind was en dat zal er nog moeilijk uit te krijgen zijn.Ik zou het eerder moedig noemen dat hij de bijna onmogelijke taak aanvaarde om Totilas om te scholen.Wellicht dacht hij dat hij dit nog goed zou krijgen,ik denk niet dat hij toen aan geld dacht. vr gr EC

  • Wendy van den Barselaar

    Leuk stuk meneer Rosie! Mijn complimenten voor Totilas, de heren Jansen en Rath had ik al gegeven op de artikeltjes met de link naar de betreffende optredens.

    Over de negatieve geluiden van de heer De Lange en de heer Paerels begin ik me echter wat zorgen te maken. Ik kom dit nu herhaaldelijk tegen op deze website, heb ook die Duits-Engelse videoanalyse gezien, probeer het verschil te begrijpen maar snap het toch niet helemaal.

    Relevant vond ik laatst een opmerking van Edward Gal over een optreden van hem met Undercover. Hij zei zoiets als ‘Het gaat steeds beter, er is minder spanning, dan krijg ik wat meer lengte in de hals en daar doe je het tenslotte allemaal voor’. Streeft hij dan niet toch hetzelfde ‘klassieke’ beeld na?

    Maar ik wil graag wijzer worden, ook van de heren De Lange en Paerels. Om het voor mezelf te versimpelen kijk ik dan naar de onderdelen die van juryleden een 10 krijgen, hetgeen niet vaak gebeurt. Want alleen aan die presentatie mankeert, volgens de FEI jury in ieder geval, helemaal niets aan, of er nu klassiek of modern getraind is. In het geval van Totilas in Kapellen is dat de piaff (zie filmpje van de GS op ca. 3 minuut 44, 4 minuut 06 en 7 minuut 25).

    Als de heer De Lange en de heer Paerels dit geen 10-en waard vinden, heb ik een verzoek. Misschien wil de redactie van horses.nl dit zo nodig overbrengen. Kunt u verwijzen naar publiekelijk toegankelijk filmmateriaal (bijvoorbeeld op Youtube) van combinaties, en dat hoeft dan niet in een wedstrijdsituatie te zijn, die volgens u 10-en moeten krijgen?

    Misschien kan ik daar dan, als zowel publiekelijk toeschouwer als amazone die zich graag bezig houdt met dressuurtrainingen, wijzer van worden. Alvast bedankt!

  • Karine

    Merci, Monsieur de Lange pour vos analses toujours très pertinentes. Pour moi, ce “spectacle” ressemble ni léger, ni délié, ni détendu. C est forcé et caricatural et s’apparente à du mauvais cirque.

  • H. Paerels

    Beste Wendy,
    Ik kan me je verwarring voorstellen. Het zal niet meevallen beknopt e.e.a. uit te leggen.
    Bij een Happy Athlete heeft de ruiter Rijkunstige controle, verkregen uit een correcte, gedegen opleiding van het paard. Dit is terug te zien in de Durchlässigkeit en dus in de ongedwongenheid en lichtheid, uitend in harmonie.
    Voorbeelden hiervan zijn Damon Hill en Valero.
    Sjef Janssen is een slimme man en heeft bedacht dat dat sneller en spectaculairder kan. Daartoe heeft hij de Rollkur “uit ’t stof” gehaald; na het verbod hierop in Lausanne LDR vernoemd. Paardensport is sindsdien big business geworden. Tijd is geld en waarom afblijven van de natuurlijke eigenschappen van een paard als die sensibele paarden het al zo gemakkelijk aanbieden, … nietwaar?!
    Doordat de basisopleiding grotendeels wordt overgeslagen en daarmee ook elke vorm van ontspanning tot en met de losgelatenheid, worstelt men steeds met het controleren van het tempo en daardoor heeft men voortdurend last van die stuwing op de voorhand, hetgeen zich uit in snelheid, looplust van het paard.
    Door toepassing van de Rollkur, Stang&Trens en vaak nog in combinatie met een slof (!!hoeveel controle wil je afdwingen!!) kan men een paard forceren “mee te werken” en dus het tempo ogenschijnlijk te controleren en zijn wil te breken! Paarden met té sterke karakters verdwijnen via de achterdeur.
    Rollkur staat gelijk aan het vervalsen van de Rijkunst.
    Zonder Tempocontrole zal een paard niet in een zuivere takt kunnen gaan doordat hij de voorbenen sneller neerzet dan de achterbenen. Zodoende geen ontspanning, geen aanleuning, geen impuls enz. enz.
    Door het ontbreken van de basis krijgen ruiters het tempo niet onder controle.
    Deze looplust van die sensibele paarden moet “gecontroleerd” worden om zodoende deze om te kunnen zetten naar een duurzame energie die opgewekt wordt uit drijfkracht waardoor uiteindelijk impuls kan ontstaan.
    Je kunt echter maar zoveel drijven als je voor op kunt vangen, daarom moet er tempocontrole zijn en dus ook ontspanning. Dat vergt tijd bij die sensibele karaktervolle paarden, maar die krijgen ze niet.
    Je geeft in een Ferrari ook geen gas bij als de remmen nauwelijks werken toch.
    Gevolg is dat men “gereedschap” nodig heeft en die vindt men in de Rollkur.
    Ontspanning laat zich echter nooit afdwingen, dat creeërt alleen maar meer spanning (zie opmerking Gal).
    De gevoeligheid van een paard bepaalt de mate en sterkte van de hulp. Rollkur-gereden paarden worden “doof” op de hulpen.
    Zachte hulpen komen door op paarden met een losse, swingende rug, die de opgewekte energie laat transporteren van achteren naar voren.
    Rollkur-gereden paarden hebben een harde, weggedrukte rug agv het voortdurend afremmen van het paard met de hand teneinde het tempo gecontroleerd te krijgen. Zachte hulpen komen daarop niet door.
    Om die reden moeten zij wel werken met ’t Stop&Go-principe: been=gas, hand=rem.
    Geen inwerking met zit en been, maar een schop en prikbeweging met been/spoor, als met een varkensprikker. Dit bewerkstelligt bij het paard een schrik-reflex, waarop het naar voren schiet. Is goed te zien op het filmpje van Rath in Kapellen, m.n. het moment voordat hij de ring in gaat..
    Deze hulpgeving is niet simpel, zoals men placht te zeggen, maar is een must om een reactie te krijgen.
    Het is het verbloemen en goed praten van iets wat heel incorrect is.
    En dat is wat het zo verwarrend maakt, Wendy: de topruiters realiseren zich dondersgoed dat het plaatje er eigenlijk klassiek, als een Happy Athlete uit moet zien en daarom VERBLOEMEN zij dat de africhting van het paard incorrect is.
    Om die reden perfectioneren zij de technische, voor het oog zichtbare (zelfs die van de leek) uitvoering door de paarden heel “fijn af te stellen”, waar zij vervolgens mee scoren.
    Je ziet gespannen paarden waarvan de natuurlijke eigenschappen door forcering dermate gemanipuleerd zijn dat van enige Durchlässigkeit geen sprake kan zijn.
    Om even een paar puntjes te noemen van Totilas onder Rath onlangs:
    * uitgestrekte draf: achterbeen doet niet mee, voorbeen veel teveel tam-tam, incorrecte beenzetting.
    * Tienen voor de Piaffe??
    – het voorbeen is onderstandig ipv rechtstandig, door teveel gewicht op de voorhand
    – Totilas wordt ahw achterover getrokken om een beeld te vormen (dus fake!) van Hankenbiegung, echter, …. die Hankenbiegung ÍS er helemaal niet:
    Totilas buigt niet in zijn Hanken, in de grote gewrichten, zoals noodzakelijk voor een correcte Piaffe; niet meer dan in elke andere oefening.
    Dát is de kwaliteit van Totilas: ondanks de ruiter líjkt het alsof hij door de Hanken gaat …
    De jury kijkt naar uitvoeringsfoutjes en niet meer naar de africhting van het paard.
    Géén tempocontrole hebben op dát niveau zegt wat over de trainer en het rijkunstig gevoel van de ruiter.

  • Yvonne Meijer

    Helder geformuleerd! 🙂

  • DaGu.

    Ik heb nog nooit van een H.Paerels gehoord of gezien in de ring!

  • Karel de Lange

    @ Dagu

    Om een drenkeling een reddingsboei toe te werpen hoeft de redder geen zwemmer te zijn.

  • Wendy van den Barselaar

    Beste heer of, dat kan eigenlijk ook, mevrouw Paerels, Hartelijk dank voor de snelle reactie terug, zonder tussenkomst van de redactie van deze website.

    Ik heb direct gezocht naar Damon Hill en vond dit filmpje van vorig jaar. http://youtu.be/7FQfQqs6CEM De gegeven cijfers weet ik niet, ik hoorde alleen dat dit paard daar een 10 kreeg voor de stap. Om het voor mij even simpel te houden, kijk ik eerst naar de piaff, op 2:40, 3:50, 6:46 en, mooi vertraagd, op 9 minuut 06. Dat ga ik eens rustig bestuderen en vergelijken met uw uitleg bij de hand.

    Ontspanning als basis herken ik overigens wel direct. Dit voorjaar bij de Indoorkampioenschappen Dressuur in Ermelo vond ik de subtop heel vervelend om naar te kijken. De rubriek Under 25 die avond was toen overigens een verademing, er zat veel meer rust in die paarden.

    Valero kon ik overigens niet vinden, maar wellicht bedoelde u Valegro?

  • c bulsink

    Ja, arme Mathias heeft het zwaar te verduren: komt zijn optreden met Totilas niet uit de verf, dan is dat logisch omdat zijn rijkunst niet deugt en rijdt hij goed, dan is dat weer logisch omdat Totilas immers een hemels lopend paard is.
    Ik gun Mathias en Totilas hun topprestaties en heb diep respect voor Mathias zijn doorzettingsvermogen.
    Misschien voor de eeuwige zeurzakken in dressuurland toch nog een lichtpuntje: Sjef moest er wel aan te pas komen.

  • H. Paerels

    @Wendy,
    Typefout, natuurlijk bedoel ik Valegro.

  • eddy crul

    Beste allemaal,In bovenstaande kolom wil de heer DWR waarschijnlijk benadrukken dat Matthias-Alexander Rath duidelijk getoond heeft in de ring dat hij zijn ruitersportbond FN met Totilas niet nodig heeft.(5de paragraaf).En,dat hij hun dit duidelijk wil en zal laten voelen.Eerlijk gezegd zou ik in de plaats van Matthias-Alexander Rath hetzelfde doen.Maar nu verder over Totilas.Er zit toch een eigenaardigheid in het verloop van de Totilasstory vanaf de verkoop naar Duitsland en zijn optreden in Antwerpen.Vanaf de eerste dag in Duitsland stelde gans Duitsland inclusief FN zich negatief en vijandig op tegen Matthias-Alexander Rath en Totilas,omdat Totilas volgens de zogenoemde rollkür zou zijn getraind en gereden worden.De grote boosdoener van die zogenaamde rollkür was volgens de Duitsers de heer Sjef Janssen.Deze man werd ook daarvoor al met alle zonden van de wereld beladen.Mijn eerste gedacht was dat Matthias-Alexander Rath samen met zijn Duitse equipe onmiddellijk zou beginnen met de omscholing van Totilas naar de Duitse klassieke manier van trainen.Waarschijnlijk hebben ze dat ook gedaan maar blijkbaar lukte dit niet meer.En wat zien we dan gebeuren? Jawel,Matthias-Alexander Rath gaat beroep doen op de zogenaamde vader van de zogenaamde Rollkür, de voor Duitsland boeman Sjef Janssen.Dus Matthias-Alexander Rath gaat het zogenaamde kwaad met dat zelfde zogenaamde kwaad trachten op te lossen.Waarom heeft hij zich niet tot één van de Duitse toptrainers gewend? En bij zijn eerste optreden scoort hij,eigenaardig toch? Wat klopt of klopt hier niet ??
    vr gr EC

  • Wendy van den Barselaar

    Aha! Ja, ja, ik heb het nu gezien!

    Door de vergelijking tussen Damon Hill, Valegro en Totilas, puur gekeken naar de piaff, het wel of niet buigen van die grote gewrichten, even kort gezegd het bekken en de ontspanning in het gehele lijf….. Nu snap ik het, nu begrijp ik wat jullie bedoelen. Dat is inderdaad een wezenlijk verschil!
    Ik heb ook even naar Parzival gekeken, die doet dat ook niet. En naar Salinero, die doet dat ook niet, in ieder geval niet in het filmpje van London dat ik zag. Bij Undercover denk ik het nog niet goed te zien. Maar dit moet je ook wel echt leren zien.

    Nou ja zeg, dat biedt toch inderdaad, voor mij opeens, een totaal andere kijk op die paardenlijven.
    Allemensen zeg, dat is nogal wat. Je moet het hier wel met elkaar over eens zijn, over wat de bedoeling is, wat je nastreeft. Anders kan het inderdaad zelfs bijna als oneerlijke sport gezien worden. Het gaat er niet om wat goed of fout is, maar of iedereen wel hetzelfde nastreeft.

    Goh, ja zeg, hoe moet je hier nu onderscheid in maken of serieus proberen de hele sport weer bij te sturen, terwijl de hele dressuurindustrie zoveel mensen een boterham oplevert, en het dus niet zo makkelijk zichtbaar is. Daarbij denk ik ook aan alle mensen die nog niet kunnen zien of een paard onregelmatig loopt of niet. Dat hebben ze nog niet geleerd.

    Is hier niet eens een zinnige bijeenkomst over te houden hier in Nederland? Misschien eerst door mensen die er geen belang bij hebben? Een eerste doel kan dan zijn een filmpje te maken van allerlei huidige combinaties waarin leken zoals ik, en misschien later juryleden in opleiding, in korte tijd zien en snappen wat het verschil is. Dan pas kan je gedegen discussie voeren over eventueel afsplitsen van een ‘andere’ tak van dressuursport (in overdreven vorm misschien latin en ballroom dansen, of kunstschaatsen voor paren en ijswalsen) of bijsturen van het huidige.

    Als bij mij het kwartje kan vallen….

  • Goethals Tom

    Sinds Totilas bij Rath in training staat is hij geen robot meer en eindelijk weer paard. Bij het losrijden mocht Totilas geregeld de hals voorwaarts/neerwaarts brengen. Prachtig om te zien die ontspanning!

  • Marjolijn

    Het jammere van al die verhalen en meningen is dat eigenlijk niemand nog zeker weet wat de precieze invloed is van welke beweging. Is het doorbuigen van de gewrichten wel de juiste manier om de correctheid van de beweging te meten?
    De uitleg van de rollkur vind ik ook wel erg negatief afgeschilderd – het grootste aspect van deze methode is de lage, ronde hoofd-halshouding: erbij noemen dat de basisopleiding wordt overgeslagen en er een slof aan wordt gehangen heeft hier niets mee van doen en slechts tot doel degenen die deze methode gebruiken zwart te maken.
    Ik begrijp echter wel alle bezwaren die genoemd worden en sta zeker open voor uw mening! Misschien moet er nog meer veranderen in de jurering wat dat betreft; het resultaat moet een blij paard zijn dat een nette proef neer kan zetten. We streven allen immers naar de happy athlete. Ik kan me alleen slecht voorstellen dat voor álle paarden de énige juiste methode de 100% klassieke methode is. Elk paard is uniek en heeft immers zijn eigen goede en minder goede kanten. Misschien leiden er meer wegen naar Rome…

  • Karel de Lange

    @Wendy

    Mooi dat u het gezien heeft en begrijpt dat een dalende achterhand bepalend is voor de voorgeschreven balans in alle oefeningen. Geen van de LDR/rollkürpaarden laat dit zien en tonen niet meer dan een surrogaat van wat er op moet lijken en waardoor helaas een groot deel van het publiek maar wat veel erger is dat de FEI-juryleden zich door deze trukendoos laten misleiden. De LDR/rollkürpresentaties staan niet alleen haaks op wat de FEI bindend heeft voorgeschreven maar ook op de biomechanica van paard en zijn daarmee schadelijk voor een paard. Ik heb voor alle duidelijkheid de video van Bonfire (2000)nogmaals geplaatst. Kijk vooral aan het eind naar de slow motion van de piaffe dan ziet elke leek gelijk wat er mis is en hoe deze belabberde presentatie mede bepalend werd voor de huidige neergang in de dressuur.
    http://www.youtube.com/results?search_query=anky+kur+den+bosch
    Overigens moet ik hier wel aan toevoegen dat ook steeds meer zogenaamde dressuurpaarden een dalende achterhand ontberen omdat de fokkers en de fokleiding van veel rijpaardstamboeken het spektakel en een sterk op de voorhand gaan van de paarden met doelloos in de lucht zwaaiende voorbenen als dressuurbewegingen verkopen en daarop hun selectie bepalen.

    @Marjolijn.
    In tegenstelling van wat u denkt, is de invloed het doorbuigen van de gewrichten (dalende achterhand) wel degelijk te zien en ook te meten. Het doorbuigen van de achterhandgewrichten, waardoor de voorhand kan rijzen, heeft tot doel om de massa in de beweging zuiver in balans te brengen. Die balans is weer zuiver af te meten aan de gelijke belasting (te zien aan het doorbuigen van de diagonaal belaste koten) die de dragende benen in de beweging ondergaan zoals dit ook binnen de FEI en KNHS-regels expliciet staat voorgeschreven.

  • Wendy van den Barselaar

    @ Karel, ja, ik zie het, ook bij Bonfire geen ‘spinale flexie’ in dat filmpje, mooi in slow motion te zien op 8 minuut 40. De term spinale flexie (buiging) klinkt wel mooi vind ik, die haal ik nu net even, als leek, uit het boek ‘anatomie van het sportpaard’, blz 24. Op blz 28 van dat boek zie ik een plaatje met de gewrichten van de achterhand waar het dan om gaat, denk ik: tuber sacrale, darmbeen, tuber coxae, bekken, heupgewricht, dijbeen, knieschijf, kniegewricht, spronggewricht, nog een paar en de kogel, zo iets?

    Ik begrijp nu ook waarom de levade ed nooit gevraagd wordt. Dat kunnen bepaalde paarden dus niet. Maar Valegro en Damon Hill zouden dat dus wel moeten kunnen…? Misschien moet één van hen dat gewoon tonen in hun Vrije Kür. That will rock the place 🙂 Hoeveel punten zouden ze daarvoor krijgen? Publiek vindt dat geheid mooi. Of wordt de levade niet omschreven door de FEI?

  • Wendy van den Barselaar

    Nog even een aanvulling: dit issue speelt dus als jaren begrijp ik inmiddels. Hierbij een link naar een Engelse discussie over hetzelfde onderwerp uit 2008, al is dat nog niet eens zo lang geleden.

    http://www.chronofhorse.com/forum/showthread.php?178881-Levade-capriole-courbette-etc-in-the-Dressage-ring

    Wanneer is hier voor het laatst een serieus artikel over geschreven in Nederland in een blad als Hoefslag, of Bit, of Dressuur? Ergens 10 of 15 jaar geleden misschien?

  • Paardenfokkerij-Olympus

    @Wendy
    Het is een interessante gedachte. Bij het verkorten van de draf naar de piaffe staan ze bij momenten al in de Levade. Het zou dus ook iets kunnen zeggen over het africhtingsniveau en de graad van verzameling en de balans van de ruiter. Ik zou hier graag verder discussie over willen zien.
    Sjaak Hoedjes
    Bergen NH

  • Karel de Lange

    @ Wendy
    Cruciaal bij een in balansgaand is een dalende achterhand die het paard in staat stelt om het surplus aan het gewicht op de voorhand (60% bij een goed gebouwd evenwichtsmodel) in de beweging naar 50/50 over de dragende benen te kunnen verdelen.
    In dat anatomische proces is een naar voren kantelend bekken, waardoor de onderliggende gewrichten via kogelgericht van het heupbeengewrichten onder het eigen lichaamsgewicht kunnen worden gebogen en waardoor de gewichtsverplaatsing (10%) van de voor- naar de achterhand mogelijk wordt, van cruciaal belang. Daarmee wordt via de beweeglijke lendenwervels (lange rugspier) de romp stabiel gemaakt en kan de massa in balans worden verplaatst.
    Van belang daarbij is een goedgewelfde rug met een licht oplopende lendenpartij en een lichthellende goed bespierde lange croupe die dit anatomisch proces mogelijk maakt. Maar niet alleen de bovenlijn maar ook een hooggelegen boeggewricht en grote hoek in het ellebooggewricht (die weer gelijk aan de hoek van het spronggewricht moet zijn om dat deze beide gewrichten weer bepalend voor een gelijke uitslag van het diagonale voor- en het achterbeen zijn) zorgen ervoor dat het zwaartepunt in het midden van de massa (en niet tussen de voorbenen) komt te liggen waardoor de voorhand overeenkomstig de FEI-regels kan rijzen. Om dit hele biomechanische proces in de beweging in stand te houden, is voorts een goed gewelfde hals met een lange nek van belang. Daarmee kan het paard bij een sterker natuurlijk oprichten en welven van de hals de voortstuwende massa in de beweging bij de landing zonder sterke (schadelijke) schokken opvangen en zo de balans (= levensduur) van de massa permanent continueren.
    Het behoeft geen betoog dat het rijkunstige proces afgestemd moet zijn op de natuurlijke biomechanica van het paard en daar niet haaks op moet staan. Voorwaarde is wel dat het paard niet van zijn evolutionair verworven waarden wordt ontvreemd en anatomisch met disfunctionele mode-inzichten wordt opgezadeld.
    http://easpstamboek.nl/sport-en-fokkerijgeschiedenis/totilas/
    http://easpstamboek.nl/sport-en-fokkerijgeschiedenis/het-ostfriese-paard/
    De levade wordt in de FEI-regels niet omschreven omdat deze oefening geen deel van de GP-dressuur uitmaakt. Het gros van de moderne dressuurpaarden en met name de LDR/rollkür gereden paarden zullen nooit een goede levade kunnen maken omdat zij anatomisch niet op een dalende achterhand maar sterk op een voorhandgaande beweging worden getraind en daarbij truukmatig de oefeningen leren die voor GP-dressuur moet doorgaan. Het wordt inderdaad hoognodig tijd dat de hippische pers als hoeder van het kwaad hier aandacht aan besteed en niet domweg de beleidsmakers met hun onterechte scores nawauwelt.

  • eddy crul

    Beste Karel, Dit is volgens mij de beste tekst(23) die je ooit schreef op dit forum.Op een paar details na ben ik het volledig met u eens.Inderdaad zien we nog veel te veel uitvoeringen van oefeningen die absoluut niet voldoen aan wat er door het FEI-reglement gevraagd wordt. bvb waggelend paarden in passage en piaffe de benen zowel voor als achter of beiden worden zijwaarts bewogen in plaats van in het juiste vlak opgeheven te worden en achtehand daalt niet.Maar het grootste probleem vind ik nog van vele combinaties de draf.Geen harmonie tussen voor en achterbenen.En we zien nog altijd spijtig genoeg gebeuren dat deze combinaties recht evenredig met de naam van de ruiter ,naam van het paard of naam van de trainer enz, te veel punten krijgen en soms veel te veel.Ik neem toch aan dat de juryleden voldoende opgeleid en bekwaam genoeg zijn om dit met de in het reglement gevraagde uitvoeringsmodaliteiten nauwkeurig te toetsen en zo correct mogelijk te punten.Hoe komt dit nu toch dat die jurering maar niet tot het gewenste niveau komt???????????????????? Of zie ik spoken??

  • Karel de Lange

    @24 Eddy
    Dank Eddy voor de lovende woorden. Overste Podhajsky schreef het in 1953 na de OS van Helsinki allemaal op en zie wat men ervan gemaakt heeft.

    http://www.fokt.nl/phpbb3/viewtopic.php?f=7&t=16346

  • Wendy van den Barselaar

    “Je snapt het pas als je het begrijpt”. Ik snap nu waarom Valegro won van Parzival in Londen en ben het er geheel mee eens. Karel, heel hartelijk bedankt voor uw reacties. Hopelijk pikt het dressuurforum van de KNHS hier ook iets van op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.