Ga naar hoofdinhoud

Onrustige aanloop naar Londen

Wendy Scholten

In 2004 moest Cian O’Connor zijn olympisch goud inleveren omdat zijn paard positief werd getest. Na de Olympische Spelen in 2008 werden zes springruiters om dezelfde reden geschorst en moest er opnieuw met medailles geschoven worden. Het is de paardensport er veel aangelegen om dit jaar ‘clean’ en zonder schandalen door Londen te komen, maar de aanloop ernaartoe verloopt niet soepeltjes.

De Court of Arbitration for Sport (CAS) heeft het FEI Tribunaal onlangs behoorlijk ondermijnd door de schorsingstijd van de twee Arabische springruiters van acht maanden terug te brengen naar twee. Ook al waren hun paarden positief getest op medicatie, ineens was de weg weer vrij richting Londen. Nog niet eerder verliep de procedure zo snel als bij deze Arabieren en zijn er na afloop veel vraagtekens bij deze beslissing gezet. Logisch dat er direct een link werd gelegd met de riante Arabische sponsoring van de FEI Nations Cup volgend jaar, een grote zak geld doet immers vaak wonderen.

Critici voorspelden na Hongkong een ondergang van de paardensport als olympische sport. Denis Lynch, één van de vier ruiters in Hongkong met de verboden stof Capsaïcine in zijn paard, presteerde het in Aken weer om de publieke opinie op stang te jagen. Voor de derde keer in een jaar tijd werd bij zijn paard hypersensitiviteit aan de voorbenen geconstateerd, slechts een paar weken voor Londen. Dit keer was het Lantinus, vorig jaar tijdens de Global Champions Tour in Rio de Janeiro ging het om All Inclusive en een jaar geleden in Aken was het Lord Luis. Lynch doopt zich in onschuld, maar hij heeft inmiddels alle schijn tegen zich. Lantinus ging naar huis, maar de Ier zelf mocht vrolijk verder rijden.

Het lachen verging hem snel toen de Ierse federatie de maandag erna besloot om de olympische nominatie van Denis Lynch in te trekken, in mijn ogen de enige juiste beslissing. Pas als de federaties de ruiters zulke sancties opleggen, zullen ze vanzelf zorgvuldiger worden met het opzoeken van de grenzen.

In de draf- en rensport hebben ze het een stuk beter onder controle, met relatief zeer weinig dopinggevallen, terwijl er wereldwijd elke dag duizenden koersen worden verreden en er veel hogere bedragen in omgaan. Hoe kan dat? Omdat de regels en sancties daar helder zijn en de rijders en trainers dus precies weten wat hen te wachten staat als ze één, twee of zelfs drie keer ‘betrapt’ worden. Als een menselijk atleet positief bevonden wordt, kan hij of zij rekenen op een flinke schorsing en zelfs een levenslang verbod op de Olympische Spelen. Maar in de hippische sport zijn er altijd wat gevallen bij die door de mazen van de wet vallen. Sancties aanscherpen, dus nog harder optreden, is het enige wat rest.

Wendy Scholten, journalist
Deze column verscheen in de Special Olympische Spelen 2012

Eén reactie op “Onrustige aanloop naar Londen

  • Johannes van Oene

    Hier ben ik het helemaal eens met Spreekster, Scherp en Hard optreden tegen deze Doping zondaars, maar ook vaste Straftijden inzetten en niet de een met een paar wedstrijden straffen en de ander voor een paar jaar, elke vorm van Doping dan ook Keihard afstraffen, veel of weinig gebruikt, 2.5 Jaar uitsluiting van alle wedstrijden, dus een totaal verbod voor 2.5 jaar lang en eens ophouden met gedogen,daar komt bij dat het een duidelijke regel is voor alle Landen in de Wereld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook